Van 17 april t/m 10 mei 2005 hebben we met Summum
een rondreis door Nepal gemaakt. Met als hoogte punten
Kathmandu, trektocht van 8 dagen door het Helambu gebergte,
2 dagen raften en een jungletocht in het Chitwan National Park.
Landkaart Nepal.
Dag 1
Zondag 17 april 2005
Vandaag vertrekken we voor een 24 daagse rondreis naar Nepal. We gaan o.a. een 8 daagse trekking maken in het Helambu gebergte, 2 dagen raften, een jungletocht in Chitwan, Kathmandu enz…afwisselend dus. Om 15:00 uur staat broer Dick voor de deur om ons naar het station te brengen, waar we de trein naar Schiphol nemen. Maar door voetbalrellen in Rotterdan heeft de trein vertraging, maar gelukkig valt de vertaging nog mee en na 1 overstap arriveren we op Schiphol. We checken in en hopen de rugtassen weer terug te zien in Kathmandu. Na het inchecken gaan we nog even op het Panoramaterras kijken, altijd leuk. Ik heb hoofdpijn, volgens Vivian komt dat door de stress….volgens haar zie ik het vliegtuig alweer crashen!!!!!. Om 19:30 uur stijgen we op op weg naar Londen Heatrow waar we een tussenlanding maken. Met een bus worden we naar terminal 3 gereden waar we alvast kennis maken met een aantal reisgenoten. Bij de paspoortcontrole zijn we deze keer geen verdachte personen, is wel eens anders geweest!!. Op Schiphol werd Vivian nl wel als verdacht persoon gezien en uitgebreid gefouilleerd. We moeten op Heatrow ruim 3 uur wachten op de volgende vlucht naar Abu Dhabi in de Verenigde Arabische Emiraten. Om 21:20 uur checken we in om naar Abu Dhabi te vliegen. Nu wordt ik uit de rij wachtende geplukt om gefouilleerd te worden, mijn rugzak moet ook leeg. Gelukkig wordt ik ook goed gekeurd en wachten we maar weer. Aan boord van het vliegtuig merk je al een beetje de Arabische sfeer. De stewardessen van Gulf Air met sluiers en de "Mohammed’s” die meegaan. Op het tv scherm in het vliegtuig staan de volgende gegevens: Londen - Abu Dhabi 5522 km, buitentemp. 9 graden, hoogte 29 meter.
Vertrek vanaf Schiphol.
Abu Dhabi Airport. Terminal Abu Dhabi Airport.
Dag 2
Maandag 18 april 2005
De vliegroute loopt via Londen, Frankrijk, de Alpen, Turkije, Iran, Saoudi Arabie naar Abu Dhabi. Aan het begin van de vlucht krijgen we een redelijk pittige maaltijd en daarna is het tijd om een dutje te doen voor zover dit mogelijk is. Het ontbijt nuttigen we boven de kale Iraanse bergen. In Abu Dhabi aangekomen lijkt het wel of we op Mars landen in een kale woestijn in miezerweer. De luchthaven ziet eruit als een groot rond ruimteschip met ovale ramen, hieraan zitten kleinere ruimteschepen aan vast verbonden d.m.v. gangen. In het hoofdgebouw komen we in een enorme ruimte die met groene en blauwe mozaiek tegels betegeld is.Nu maar weer een paar uur wachten op de vlucht naar Kathmandu. We gaan maar mensen kijken, allerlei soorten en maten. "Bergschoentypes, Arabieren in witte gewaden met Arafat sjaals en zwaargesluierde vrouwen in het zwart gekleed. De agente’s lopen rond in een blauwgrijs tenu, sluier en een strakke lange rok, dat wordt lastig om ermee achter bandieten aan te rennen!!. De vlucht naar kathmandu is lekker vol en vertrekt 15 minuten te laat. We vliegen o.a. over Pakistan en India. De vlucht verloopt verder prima, helaas zitten we in het midden dus zien we niks van het uitzicht. Na zo’n 28 uur reistijd landen we op het vliegveld van Kathmandu en tot onze opluchting is de bagage ook gearriveerd en maken we kennis met onze reisleidster Sam. Een busje staat al klaar en als welkom in Nepal krijgen we allemaal een kleurrijke bloemenslinger om. Na zo’n 30 minuten arriveren we bij het hotel Tradition in de Thamel wijk in Kathmandu. In de avond eten we met de hele groep in een sjeike tent in de openlucht….erg gezellig. We krijgen ook een voorstelling voorgeschoteld van een dansgroep van kinderen die wees zijn. De kinderen volgen sinds kort danslessen en ze treden op in verschillende groepjes in mooie kostuums. Tijdens het eten valt ook de stroom ineens uit, maar volgens Sam is dit normaal voor Kathmandu. Terug in het hotel gaan we om 23:00 uur naar bed om uit te rusten van de lange reis.
Maandag 18 april 2005
De vliegroute loopt via Londen, Frankrijk, de Alpen, Turkije, Iran, Saoudi Arabie naar Abu Dhabi. Aan het begin van de vlucht krijgen we een redelijk pittige maaltijd en daarna is het tijd om een dutje te doen voor zover dit mogelijk is. Het ontbijt nuttigen we boven de kale Iraanse bergen. In Abu Dhabi aangekomen lijkt het wel of we op Mars landen in een kale woestijn in miezerweer. De luchthaven ziet eruit als een groot rond ruimteschip met ovale ramen, hieraan zitten kleinere ruimteschepen aan vast verbonden d.m.v. gangen. In het hoofdgebouw komen we in een enorme ruimte die met groene en blauwe mozaiek tegels betegeld is.Nu maar weer een paar uur wachten op de vlucht naar Kathmandu. We gaan maar mensen kijken, allerlei soorten en maten. "Bergschoentypes, Arabieren in witte gewaden met Arafat sjaals en zwaargesluierde vrouwen in het zwart gekleed. De agente’s lopen rond in een blauwgrijs tenu, sluier en een strakke lange rok, dat wordt lastig om ermee achter bandieten aan te rennen!!. De vlucht naar kathmandu is lekker vol en vertrekt 15 minuten te laat. We vliegen o.a. over Pakistan en India. De vlucht verloopt verder prima, helaas zitten we in het midden dus zien we niks van het uitzicht. Na zo’n 28 uur reistijd landen we op het vliegveld van Kathmandu en tot onze opluchting is de bagage ook gearriveerd en maken we kennis met onze reisleidster Sam. Een busje staat al klaar en als welkom in Nepal krijgen we allemaal een kleurrijke bloemenslinger om. Na zo’n 30 minuten arriveren we bij het hotel Tradition in de Thamel wijk in Kathmandu. In de avond eten we met de hele groep in een sjeike tent in de openlucht….erg gezellig. We krijgen ook een voorstelling voorgeschoteld van een dansgroep van kinderen die wees zijn. De kinderen volgen sinds kort danslessen en ze treden op in verschillende groepjes in mooie kostuums. Tijdens het eten valt ook de stroom ineens uit, maar volgens Sam is dit normaal voor Kathmandu. Terug in het hotel gaan we om 23:00 uur naar bed om uit te rusten van de lange reis.
Aankomst vliegveld Kathmandu.
Dag 3
Dinsdag 19 april 2005
Na een matige nacht worden we om 09:00 uur bij het ontbijt op het dakterras van het hotel verwacht. Hier krijgen we wat algemene informatie en uitleg over de trekking. Het programma wordt anders dan verwacht, Pokhara zit er niet in en de trekking wordt een dag vervroegd. Bij het ontbijt eten we o.a. toast, Vivian wordt zoals gewoonlijk weer eens overgeslagen en ik moet mijn brood kaalplukken en de sla, tomaten, komkommers verwijderen i.v.m. een eventuele besmetting van het kraanwater.De waterstand in de rivieren is erg laag nu, dus de kans op diaritus is groot. Na het ontbijt gaan we de stad in. We willen de Summum wandeling doen, maar helaas verdwijnt de inkt op het papier en dus onleesbaar. Dus we stippelen zelf maar een wandelroute uit. We kijken werkelijk onze ogen uit in deze stad, we zijn echt in een heel andere wereld gestapt. Overal veel kleine winkeltjes die van alles verkopen en mensen die zittend op straat hun waar proberen te verkopen. Het verkeer is ernorm druk, auto’s, motoren,bussen en tuk tuk karretjes (voertuig op 3 wielen) rijden druk toeterend kris kras door elkaar heen, voorrangsregels gelden hier niet!!!!. Bij de slagers en de vishandelaren liggen de waren lekker in de hete zon…heerlijk hoor, ook levende vissen spartelen in kleine kratjes. Verder rijden er ook veel kereltjes op Ritja’s (een fiets met 3 wielen met 2 zitplaatsen). Hiermee vervoeren ze passagiers of vervoeren er enorme vrachten mee. Overal op straat zie je mini altaartjes en plaatsen om heilige ceremonie’s uit te voeren. We volgen een lange drukke weg richting Durban Square, hier komen we terecht op een groot complex met tempels.Ik let even niet op en een militair roept me terug om het entree geld te betalen. Je kijkt werkelijk je ogen uit naar de prachtig bewerkte tempels van meestal een rood bruine tint. Er lopen hier ook in het orange geklede heilige mannen rond, de z.g.n. Sadhoe’s. Voor een paar roepies willen ze wel graag met je op de foto, Vivian poseert met 2 van die mannetjes.Midden op het plein staat een grote processiewagen, het lijkt wel op een enorme kerstboom. Aan de voorkant van de wagen zit een soort gouden masker, de mensen raken dit aan. Het geeft rood af en maken hiermee een rode stip op hun voorhoofd en prevelen een gebedje. Er hangen ook bloemenkransen aan het masker, hiervan plukken ze dan een blaadje en liggen dit op hun hoofd!!!!. We kijken onze ogen uit, de tempels kun je ook beklimmen en hier en daar loopt een verdwaalde geit. Op een ander plein propvol met koperen voorwerpen drinken we op een dakterras een kop koffie, eten er tomaten soep en een bord spaghetti. Vanaf het dakterras zien we in de verte de Apentempel, hier gaan we naar toewandelen. We lopen door echt armoedige delen van de stad, mensen die in een krotten van huisjes wonen. We steken een hangbrug over en kruisen een hevig stinkende rivier vol met afval. We volgen de rivier een klein stukje, wel triest hoor want hier leven de mensen tussen de bergen afval en in gammelen hutjes langs de stinkrivier. Langs de oever wroeten wilde zwijnen in de modder en er zittend opvallend veel witte reigers. Dan komen we aan bij de Apentempel, een enorme Stupa bovenop een flinke heuvel. Aan de voet hiervan de toegangspoorten, waar rijen gebedsrollen staan waar de mensen een draai aan geven om de gebeden naar de Goden te zenden. Er lopen hier ook monniken rond waarvan er 1 een tukje onder de gebedsrollen doet. Een enorme lange trap leidt omhoog naar de Stupa, onderweg zie je nog allerlei andere mini stupa’s, gouden Budha’s, torentjes en natuurlijk de vele apen die hier vrij rondlopen. Een ervan laat even zijn tanden zien als ik een foto van hem wil maken, 20 roepies wil die…!!!!!. Bovenaangekomen zien we dan de witte Stupa, met erop een vierkante zuil met daarop aan alle 4 de zijden de alziende ogen. Aan de Stupa hangen de vele kleurrijke gebedsvlaggen te wapperen in de wind en geheel rond de Stupa weer rijen gebedsrollen. In een klein tempeltje zitten een "leraar”monnik met 3 jonge moinkken die mantra’s opdreunen. Vivian trekt haar schoenen uit en gaat er een tijdje bijzitten, af en toe slaat er een monnik op een trommel. Een tempel verderop zitten 2 rijen monikken tegenover elkaar ook de mantra’s op te dreunen, Vivian gaat ook hier wer naar binnen, de schoenen uit….lekker hoor met haar zweetvoeten!!!!Het ziet er allemaal wel erg indrukwekkend uit. Ze dreunen hun gebeden op onder tromgeroffel en af en toe wordt er op een soort lange toeters geblazen. (Vivian kleurt er leuk bij, ze is net als de moinkken in het orange gekleed). Na veel indrukken keren we terug naar het hotel, wat we gelukkig kunnen vinde in de wirwar van straatjes. We halen nog wat laatste boodschappen voor de trekking, een aantal bidon’s en een regenjas. Het avondeten eten we in een Indiase tent en daarna terug naar het hotel om de spullen te pakken voor de 8 daagse trekking en daarna slapen.
Dinsdag 19 april 2005
Na een matige nacht worden we om 09:00 uur bij het ontbijt op het dakterras van het hotel verwacht. Hier krijgen we wat algemene informatie en uitleg over de trekking. Het programma wordt anders dan verwacht, Pokhara zit er niet in en de trekking wordt een dag vervroegd. Bij het ontbijt eten we o.a. toast, Vivian wordt zoals gewoonlijk weer eens overgeslagen en ik moet mijn brood kaalplukken en de sla, tomaten, komkommers verwijderen i.v.m. een eventuele besmetting van het kraanwater.De waterstand in de rivieren is erg laag nu, dus de kans op diaritus is groot. Na het ontbijt gaan we de stad in. We willen de Summum wandeling doen, maar helaas verdwijnt de inkt op het papier en dus onleesbaar. Dus we stippelen zelf maar een wandelroute uit. We kijken werkelijk onze ogen uit in deze stad, we zijn echt in een heel andere wereld gestapt. Overal veel kleine winkeltjes die van alles verkopen en mensen die zittend op straat hun waar proberen te verkopen. Het verkeer is ernorm druk, auto’s, motoren,bussen en tuk tuk karretjes (voertuig op 3 wielen) rijden druk toeterend kris kras door elkaar heen, voorrangsregels gelden hier niet!!!!. Bij de slagers en de vishandelaren liggen de waren lekker in de hete zon…heerlijk hoor, ook levende vissen spartelen in kleine kratjes. Verder rijden er ook veel kereltjes op Ritja’s (een fiets met 3 wielen met 2 zitplaatsen). Hiermee vervoeren ze passagiers of vervoeren er enorme vrachten mee. Overal op straat zie je mini altaartjes en plaatsen om heilige ceremonie’s uit te voeren. We volgen een lange drukke weg richting Durban Square, hier komen we terecht op een groot complex met tempels.Ik let even niet op en een militair roept me terug om het entree geld te betalen. Je kijkt werkelijk je ogen uit naar de prachtig bewerkte tempels van meestal een rood bruine tint. Er lopen hier ook in het orange geklede heilige mannen rond, de z.g.n. Sadhoe’s. Voor een paar roepies willen ze wel graag met je op de foto, Vivian poseert met 2 van die mannetjes.Midden op het plein staat een grote processiewagen, het lijkt wel op een enorme kerstboom. Aan de voorkant van de wagen zit een soort gouden masker, de mensen raken dit aan. Het geeft rood af en maken hiermee een rode stip op hun voorhoofd en prevelen een gebedje. Er hangen ook bloemenkransen aan het masker, hiervan plukken ze dan een blaadje en liggen dit op hun hoofd!!!!. We kijken onze ogen uit, de tempels kun je ook beklimmen en hier en daar loopt een verdwaalde geit. Op een ander plein propvol met koperen voorwerpen drinken we op een dakterras een kop koffie, eten er tomaten soep en een bord spaghetti. Vanaf het dakterras zien we in de verte de Apentempel, hier gaan we naar toewandelen. We lopen door echt armoedige delen van de stad, mensen die in een krotten van huisjes wonen. We steken een hangbrug over en kruisen een hevig stinkende rivier vol met afval. We volgen de rivier een klein stukje, wel triest hoor want hier leven de mensen tussen de bergen afval en in gammelen hutjes langs de stinkrivier. Langs de oever wroeten wilde zwijnen in de modder en er zittend opvallend veel witte reigers. Dan komen we aan bij de Apentempel, een enorme Stupa bovenop een flinke heuvel. Aan de voet hiervan de toegangspoorten, waar rijen gebedsrollen staan waar de mensen een draai aan geven om de gebeden naar de Goden te zenden. Er lopen hier ook monniken rond waarvan er 1 een tukje onder de gebedsrollen doet. Een enorme lange trap leidt omhoog naar de Stupa, onderweg zie je nog allerlei andere mini stupa’s, gouden Budha’s, torentjes en natuurlijk de vele apen die hier vrij rondlopen. Een ervan laat even zijn tanden zien als ik een foto van hem wil maken, 20 roepies wil die…!!!!!. Bovenaangekomen zien we dan de witte Stupa, met erop een vierkante zuil met daarop aan alle 4 de zijden de alziende ogen. Aan de Stupa hangen de vele kleurrijke gebedsvlaggen te wapperen in de wind en geheel rond de Stupa weer rijen gebedsrollen. In een klein tempeltje zitten een "leraar”monnik met 3 jonge moinkken die mantra’s opdreunen. Vivian trekt haar schoenen uit en gaat er een tijdje bijzitten, af en toe slaat er een monnik op een trommel. Een tempel verderop zitten 2 rijen monikken tegenover elkaar ook de mantra’s op te dreunen, Vivian gaat ook hier wer naar binnen, de schoenen uit….lekker hoor met haar zweetvoeten!!!!Het ziet er allemaal wel erg indrukwekkend uit. Ze dreunen hun gebeden op onder tromgeroffel en af en toe wordt er op een soort lange toeters geblazen. (Vivian kleurt er leuk bij, ze is net als de moinkken in het orange gekleed). Na veel indrukken keren we terug naar het hotel, wat we gelukkig kunnen vinde in de wirwar van straatjes. We halen nog wat laatste boodschappen voor de trekking, een aantal bidon’s en een regenjas. Het avondeten eten we in een Indiase tent en daarna terug naar het hotel om de spullen te pakken voor de 8 daagse trekking en daarna slapen.
Markt Kathmandu. Durban Square Kathmandu.
Vivian met 2 Sadoe's.
Gebedsrollen rondom de Stupa. Stupa op de Apentempel.
Vivian met haar nieuwe vrienden!!
Oude monnik.
Dag 4
Woensdag 20 april 2005
Om half 6 staan we op en we vertrekken met een busje naar Melamchi Pul Bazaar (847m). De bagage gaat bovenop de bus en stappen samen met de dragers de bus in, de busrit zou ongeveer 4 uur duren. Na 2 uur op asfalt gereden te hebben gaat de rit verder over onverharde wegen, een weg vol hobbels en kuilen. De weg is soms erg smal en gaat langs diepe ravijnen…slik…Soms moet de bus zelfs weer een stuk achteruit rijden om een bus vol Nepalezen te laten passeren. Onderweg stoppen we nog bij een tentje langs de weg waar we noodle soep eten. En dan eindelijk gaat de tocht der tochten dan toch beginnen. We moeten er al gelijk flink tegenaan…puf, zweet, hijg….het gaat al flink stijl omhoog het eerste gedeelte. Je conditie wordt zo al direct behoorlijk op de proef gesteld, en de groep valt al snel uit elkaar. Het is behoorlijk heet en dat maakt het lopen wel een stuk zwaarder. We lopen regelmatig door dorpjes waar de tijd lijkt stil te hebben gestaan. De mensen zijn allemaal erg vriendelijk en zeggen ons gedag en willen best op de foto, vooral de kinderen vinden het prachtig. Vooral als ze zichzelf kunen terugzien op de digitale camera. Voor sommigen van de groep is het behoorlijk afzien en komen halfgebroken aan bij de lodge waar we om 18:00 uur arriveren. Onze lodge heeft verschillende 2 persoonskamers en enkele slaapzaaltjes. Er is in deze contreien geen electriciteit, en geen geluiden van vliegtuigen, auto’s, treinen enz….doodstil dus. In de lodge is geen douche, wel 1 zittoilet voor alles en iedereen. Bij het avondeten eten we een soort soep, rijst en groente, geen vlees de komende 8 dagen. Op het toilet ondekt iemand 2 grote spinnen die door een drager worden verwijderd. Om 21:00 uur gaan we slapen en s’nachts om 1 uur komt Vivian weer een spin op het toilet tegen..hahaha, die durft er niet meer heen omdat ze bang is dat er een spin op haar bil springt!!!
Woensdag 20 april 2005
Om half 6 staan we op en we vertrekken met een busje naar Melamchi Pul Bazaar (847m). De bagage gaat bovenop de bus en stappen samen met de dragers de bus in, de busrit zou ongeveer 4 uur duren. Na 2 uur op asfalt gereden te hebben gaat de rit verder over onverharde wegen, een weg vol hobbels en kuilen. De weg is soms erg smal en gaat langs diepe ravijnen…slik…Soms moet de bus zelfs weer een stuk achteruit rijden om een bus vol Nepalezen te laten passeren. Onderweg stoppen we nog bij een tentje langs de weg waar we noodle soep eten. En dan eindelijk gaat de tocht der tochten dan toch beginnen. We moeten er al gelijk flink tegenaan…puf, zweet, hijg….het gaat al flink stijl omhoog het eerste gedeelte. Je conditie wordt zo al direct behoorlijk op de proef gesteld, en de groep valt al snel uit elkaar. Het is behoorlijk heet en dat maakt het lopen wel een stuk zwaarder. We lopen regelmatig door dorpjes waar de tijd lijkt stil te hebben gestaan. De mensen zijn allemaal erg vriendelijk en zeggen ons gedag en willen best op de foto, vooral de kinderen vinden het prachtig. Vooral als ze zichzelf kunen terugzien op de digitale camera. Voor sommigen van de groep is het behoorlijk afzien en komen halfgebroken aan bij de lodge waar we om 18:00 uur arriveren. Onze lodge heeft verschillende 2 persoonskamers en enkele slaapzaaltjes. Er is in deze contreien geen electriciteit, en geen geluiden van vliegtuigen, auto’s, treinen enz….doodstil dus. In de lodge is geen douche, wel 1 zittoilet voor alles en iedereen. Bij het avondeten eten we een soort soep, rijst en groente, geen vlees de komende 8 dagen. Op het toilet ondekt iemand 2 grote spinnen die door een drager worden verwijderd. Om 21:00 uur gaan we slapen en s’nachts om 1 uur komt Vivian weer een spin op het toilet tegen..hahaha, die durft er niet meer heen omdat ze bang is dat er een spin op haar bil springt!!!
Het begin van de 8daagse trekking.
De Nepalese jeugd.
Nepalese kinderen.
Dag 5
Donderdag 21 april 2005
Om 07:00 uur staan we op en ontbijten en pakken onze rugtas in die de drager voor ons zal dragen. Sommige tassen zijn voor de dragers niet echt makkelijk te hanteren en deze worden met behulp van gevlochten touw rond hun hoofd gedragen…pfffff. Bij het ontbijt krijgen we een soort gefrituurde pannekoeken en een lekker eitje erbij. De dag begint al gelijk pittig met een aantal flinke klims…hijgen en puffen dus. Verder is de wandeling redelijk te doen al ligt de groep wel helemaal uit elkaar door de verschillende wandel tempo’s. Wij kunnen aardig meekomen in de voorste groep…is de training in Nederland toch niet helemaal voor niks geweest.!!!En telkens na een tijdje gelopen te hebben wachten we weer rustig totdat de gehele groep weer compleet is. Er is helaas niet zoveel uitzicht op de bergtoppen, het uitzicht wordt beperkt doordat het heiig is. Onderweg komen we regelmatig de Stupa’s tegen die je aan de linkerkant moet passeren….anders brengt het ongeluk. Op een mooi plekje houden we een cola stop. Ze hebben er een zeer mooi toilet, de deur is gemaakt van gevlochten gras de zijkanten van hout en de achterkant is een fladderend gordijntje. In de grond zit een gat waar je in kan plassen!!!!, na je behoefte moet je het geheel afdekken met een bergje bladeren. Bij een volgende rustpauze bij een berghuisje vinden de mensen het ook prachtig om op de foto te gaan. Een oud mannetje met een zeer grappig gezicht poseert graag. En vindt het erg leuk als hij ook zichzelf op de digitale camera kan terug zien. Ook de kinderen daar vinden het allemaal heel grappig. Rond 12:30 uur arriveren we bij de lodge in Sermatang.Er moet een prachtig uitzicht zijn…maar het enige wat wij zien zijn de wolken. Na de lunch gaan we samen nog de buurt verkennen, bij een Boedistisch klooster zit een groepje mensen die verschillende rituelen uitvoeren. Een persoon ziet eruit als een soort lama in paarse kleding gehuld en met een gouden puntmuts op. Er worden mantra’s gepreveld en op de trom geslagen en voor de mensen brand een vuurtje. Met kruiden en schalen wordt er wat gerommeld en een jongetje moet met een vlag rond het vuur rondjes lopen!!! Foto’s en video durven we er niet van te maken. Na het een tijdje gadegeslagen te hebben wandelen we weer verder. Bij een Stupa op een heuvel gaan we een poosje zitten. Omdat Vivan het koud heeft gaat ze terug naar de lodge waar ze wat in het dagboek schrijft. Om 16:15 uur zouden we met een groepje naar het plaatselijke museum gaan. Ik kom er ruim en half uur te laat omdat ik bij de Stupa even een dutje had gedaan. Het voorgerecht voor het diner bestaat uit een soort gebakken aardappels, en omdat het intussen wel wat koud is geworden mogen we in het huis van de lodge eigenaar eten. Erg gezellig met z’n allen en de dragers in een kamer. Er staan in de kamer een paar grote kasten die bomvol potten en pannen zitten. In de kamer staat ook een Boedistisch altaartje, met wat afbeeldingen van goden en de Daila Lama. Aan de muur hangt een foto van de Koninklijke familie waarvan er een aantal leden een paar jaar geleden zijn doodgeschoten. Nu snappen we ook waarom we allemaal hetzelfde moeten eten, er is slechts 1 houtvuurtje waarom gekookt kan worden. We eten er momo’s, dichtgevouwen deegflapjes gevuld met groente of aardappels….erg lekker. Ondanks het feit dat er ons vannavond een warme douche was beloofd gaat dit feest helaas niet door. Door de droogte is er bijna geen water voorradig, dus we moeten zuinig zijn. Na nog wat gezellig met z’n allen wat gedronken te hebben gaan we om 22:45 uur naar bed.
Donderdag 21 april 2005
Om 07:00 uur staan we op en ontbijten en pakken onze rugtas in die de drager voor ons zal dragen. Sommige tassen zijn voor de dragers niet echt makkelijk te hanteren en deze worden met behulp van gevlochten touw rond hun hoofd gedragen…pfffff. Bij het ontbijt krijgen we een soort gefrituurde pannekoeken en een lekker eitje erbij. De dag begint al gelijk pittig met een aantal flinke klims…hijgen en puffen dus. Verder is de wandeling redelijk te doen al ligt de groep wel helemaal uit elkaar door de verschillende wandel tempo’s. Wij kunnen aardig meekomen in de voorste groep…is de training in Nederland toch niet helemaal voor niks geweest.!!!En telkens na een tijdje gelopen te hebben wachten we weer rustig totdat de gehele groep weer compleet is. Er is helaas niet zoveel uitzicht op de bergtoppen, het uitzicht wordt beperkt doordat het heiig is. Onderweg komen we regelmatig de Stupa’s tegen die je aan de linkerkant moet passeren….anders brengt het ongeluk. Op een mooi plekje houden we een cola stop. Ze hebben er een zeer mooi toilet, de deur is gemaakt van gevlochten gras de zijkanten van hout en de achterkant is een fladderend gordijntje. In de grond zit een gat waar je in kan plassen!!!!, na je behoefte moet je het geheel afdekken met een bergje bladeren. Bij een volgende rustpauze bij een berghuisje vinden de mensen het ook prachtig om op de foto te gaan. Een oud mannetje met een zeer grappig gezicht poseert graag. En vindt het erg leuk als hij ook zichzelf op de digitale camera kan terug zien. Ook de kinderen daar vinden het allemaal heel grappig. Rond 12:30 uur arriveren we bij de lodge in Sermatang.Er moet een prachtig uitzicht zijn…maar het enige wat wij zien zijn de wolken. Na de lunch gaan we samen nog de buurt verkennen, bij een Boedistisch klooster zit een groepje mensen die verschillende rituelen uitvoeren. Een persoon ziet eruit als een soort lama in paarse kleding gehuld en met een gouden puntmuts op. Er worden mantra’s gepreveld en op de trom geslagen en voor de mensen brand een vuurtje. Met kruiden en schalen wordt er wat gerommeld en een jongetje moet met een vlag rond het vuur rondjes lopen!!! Foto’s en video durven we er niet van te maken. Na het een tijdje gadegeslagen te hebben wandelen we weer verder. Bij een Stupa op een heuvel gaan we een poosje zitten. Omdat Vivan het koud heeft gaat ze terug naar de lodge waar ze wat in het dagboek schrijft. Om 16:15 uur zouden we met een groepje naar het plaatselijke museum gaan. Ik kom er ruim en half uur te laat omdat ik bij de Stupa even een dutje had gedaan. Het voorgerecht voor het diner bestaat uit een soort gebakken aardappels, en omdat het intussen wel wat koud is geworden mogen we in het huis van de lodge eigenaar eten. Erg gezellig met z’n allen en de dragers in een kamer. Er staan in de kamer een paar grote kasten die bomvol potten en pannen zitten. In de kamer staat ook een Boedistisch altaartje, met wat afbeeldingen van goden en de Daila Lama. Aan de muur hangt een foto van de Koninklijke familie waarvan er een aantal leden een paar jaar geleden zijn doodgeschoten. Nu snappen we ook waarom we allemaal hetzelfde moeten eten, er is slechts 1 houtvuurtje waarom gekookt kan worden. We eten er momo’s, dichtgevouwen deegflapjes gevuld met groente of aardappels….erg lekker. Ondanks het feit dat er ons vannavond een warme douche was beloofd gaat dit feest helaas niet door. Door de droogte is er bijna geen water voorradig, dus we moeten zuinig zijn. Na nog wat gezellig met z’n allen wat gedronken te hebben gaan we om 22:45 uur naar bed.
Openlucht toilet.
Familie portret.
Oude Nepalese man uit bergdorpje. Mooie spleetoogjes!!
Zelfs de runderen passeren de Stupa links.
Dag 6
Vrijdag 22 april 2005
Shermathang (2604m) - Tarkegyang (2570m)
Voor dag en dauw zijn we al wakker en we doen samen alvast een warming-up en lopen een stukje in de omgeving. Er zijn op dit vroege tijdstip nog weinig of geen mensen te zien. Het ontbijt is om 07:30 uur en bestaat vandaag uit pannekoekjes. Je kan er marmelade of marmelade of marmelade op doen …bah. Na het ontbijt gaan we weer aan de wandel. Vandaag lopen we tot ongeveer 12:00 uur, het gaat af en toe best weer flink omhoog..pffff. Het landschap is wel anders als gisteren, we lopen nu meer door bossen. Veel bomen zijn geheel begroeid met een soort mos. Natuurlijk passeren we weer vele Stupa’s en lange muren waarin tegels staan met Boedistische teksten. We drinken rond 10:00 uur thee en cola in een leuk dorpje bij Dolma, een goedlachse Nepalese die ook wat Nederlands spreekt…lekker…lekker…mooi..hallo.Joanne en Vivian mogen bij haar in huis binnenkomen. Het is een mooi traditioneel Nepalees huis. De keuken bestaat uit een houtvuurtje en rondom weer die houten kasten met tientallen potten en pannen. Binnen is het erg donker, er zitten maar een paar kleine raampjes in het huis. Vivian leert er nog 2 Nepalese woorden…stok: latti en tot ziens: perri danjablad. We zetten de wandeltocht voort en de kopgroep is rond 12:30 uur bij de lodge., we kunnen er gelijk aan een lekker kopje thee. Even later is iedereen aanwezig en als lunch krijgen we dit keer lekkere noodle soep. Na het eten gaat Vivian de vuile kleding wassen, buiten onder de koude kraan bij de wasplaats. Schijnbaar doet ze het niet goed, want 1 van de drager wil perse haar kleding wassen. Met een stuk zeep gaat hij flink tekeer en schrobt de kleren schoon….zelfs haar onderbroeken moeten eraan geloven. In de middag maken we nog een kleine wandeling in het dorp. Het is er een wirwar van kleine steegjes. Hier en daar zie je wat kippen, koeien en zelfs een paar paarden. Bij de traditionele huizen is de stal onder het huis en daarboven wordt er gewoond. Door een vrouw worden we samen met Martin, Natasja en Henk 3 uitgenodigd voor de thee. Ook een mooi traditioneel Nepalees huisje. Het middelpunt is de keuken met het houtvuur. Dit huis heeft geen rookafvoer, dus is het wel wat rokerig binnen…prikt wat aan de oogjes. Wel gezellig, en t’is ook hier echt donker binnen. De kasten zijn donker, de vloer is donker en in dezelfde kamer wordt ook geslapen. We kunnen kiezen uit Yakboterthee of blacktea, we nemen maar de blacktea. Het is een vrolijke vrouw die maar blijft giegelen en lachen. In het huisje is er ook een mini-shopje, een plank vol met allerlei prulletjes. Vivian koopt er een klein sieraden doosje en een tabaksnuifflesje.voor 300 roeppies. Terug in de lodge eten we er vegetarische nasi…erg lekker en als vooraf kregen we knoflooksoep. Na het eten maken de dragers muziek en er wordt zelfs een dansje gemaakt.Om half 11 gaan we weer naar bed.
Vrijdag 22 april 2005
Shermathang (2604m) - Tarkegyang (2570m)
Voor dag en dauw zijn we al wakker en we doen samen alvast een warming-up en lopen een stukje in de omgeving. Er zijn op dit vroege tijdstip nog weinig of geen mensen te zien. Het ontbijt is om 07:30 uur en bestaat vandaag uit pannekoekjes. Je kan er marmelade of marmelade of marmelade op doen …bah. Na het ontbijt gaan we weer aan de wandel. Vandaag lopen we tot ongeveer 12:00 uur, het gaat af en toe best weer flink omhoog..pffff. Het landschap is wel anders als gisteren, we lopen nu meer door bossen. Veel bomen zijn geheel begroeid met een soort mos. Natuurlijk passeren we weer vele Stupa’s en lange muren waarin tegels staan met Boedistische teksten. We drinken rond 10:00 uur thee en cola in een leuk dorpje bij Dolma, een goedlachse Nepalese die ook wat Nederlands spreekt…lekker…lekker…mooi..hallo.Joanne en Vivian mogen bij haar in huis binnenkomen. Het is een mooi traditioneel Nepalees huis. De keuken bestaat uit een houtvuurtje en rondom weer die houten kasten met tientallen potten en pannen. Binnen is het erg donker, er zitten maar een paar kleine raampjes in het huis. Vivian leert er nog 2 Nepalese woorden…stok: latti en tot ziens: perri danjablad. We zetten de wandeltocht voort en de kopgroep is rond 12:30 uur bij de lodge., we kunnen er gelijk aan een lekker kopje thee. Even later is iedereen aanwezig en als lunch krijgen we dit keer lekkere noodle soep. Na het eten gaat Vivian de vuile kleding wassen, buiten onder de koude kraan bij de wasplaats. Schijnbaar doet ze het niet goed, want 1 van de drager wil perse haar kleding wassen. Met een stuk zeep gaat hij flink tekeer en schrobt de kleren schoon….zelfs haar onderbroeken moeten eraan geloven. In de middag maken we nog een kleine wandeling in het dorp. Het is er een wirwar van kleine steegjes. Hier en daar zie je wat kippen, koeien en zelfs een paar paarden. Bij de traditionele huizen is de stal onder het huis en daarboven wordt er gewoond. Door een vrouw worden we samen met Martin, Natasja en Henk 3 uitgenodigd voor de thee. Ook een mooi traditioneel Nepalees huisje. Het middelpunt is de keuken met het houtvuur. Dit huis heeft geen rookafvoer, dus is het wel wat rokerig binnen…prikt wat aan de oogjes. Wel gezellig, en t’is ook hier echt donker binnen. De kasten zijn donker, de vloer is donker en in dezelfde kamer wordt ook geslapen. We kunnen kiezen uit Yakboterthee of blacktea, we nemen maar de blacktea. Het is een vrolijke vrouw die maar blijft giegelen en lachen. In het huisje is er ook een mini-shopje, een plank vol met allerlei prulletjes. Vivian koopt er een klein sieraden doosje en een tabaksnuifflesje.voor 300 roeppies. Terug in de lodge eten we er vegetarische nasi…erg lekker en als vooraf kregen we knoflooksoep. Na het eten maken de dragers muziek en er wordt zelfs een dansje gemaakt.Om half 11 gaan we weer naar bed.
De dragers bereiden onze maaltijd. Nepalese keuken.
Dag 7
Zaterdag 23 april 2005
Tarkegyang (2570m) - Melamchigaon(2604m).
Als we wakker warden en uit het raam kijken zien we een heldere lucht en eindelijk de hoge toppen van de bergen met wat sneeuw erop. Het ontbijt is in de donkere maar warme keuken van de lodge. We zitten er op kleedjes op de grond met voor ons lange smalle tafeltjes. Vanmorgen staat er een rond plat brood op het menu met daarop een lekker gebakken eitje. Hierna spullen inpakken en weer op pad. De kopgroep bestaat uit een drager die voorop gaat, met 5 andere die vaak in dezelfde volgorde lopen: Henk 1, John, Joke, Vivian en ik.en daarachter weer een drager (Kasi). We hebben weer een lekker tempo en liggen vaak een stuk voor op de rest van de groepjes. Hierdoor hebben we altijd wel de langste rustpauzes. Sam de reisleidster loopt altijd achterin samen met een drager zodat we niemand kwijtraken. We moeten eerst zo’n 700 meter flink afdalen naar het punt waar de rivier ons pad kruist. Het is erg opletten geblazen waar je je voeten zet op het steile pad met grote brokken steen. De kleinste steentjes zijn het verradelijkst, die rollen weg onder je voeten. De drager achter Vivian houdt haar constant goed in de gaten, en pakt een keer haar rugzak als het bijna een keer mis gaat. Op het diepste punt moeten we over een gammele wiebelbrug naar de volgende bergkam. Henkie onder ons vindt het minder zo’n brug want hij heeft hoogte vrees. Boven de rivier is een rustpunt waar we een cola nuttigen. Het hokje wat een toilet moet voorstellen biedt een mooi uitzicht over de hangbrug en de omgeving. Nog nooit zo’n mooi uitzicht gehad vanaf een toilet. Dan gaat het steil omhoog en is het flink zweten onder de hete zon. Tijdens het klimmen komen we ook zo nu en dan wat tegenliggers tegen, mensen met ernorme bossen hout of gras op hun rug. Rond 12:15 uur zijn we bij de lodge en begint het een beetje te spetteren. We krijgen een kamer die we samen met Martin, Natasja en Sam moeten delen. De lunch bestaat uit een tomatensoep als voorafje en een bord gekruide aardappels. Na het eten maken we natuurlijk samen nog een wandeling in de omgeving…puffff. Bij de lodge wassen 2 kleine jongetjes hun kleren bij een wasplaats. Op de foto gaan vinden ze prachtig…en ze lachen om elkaar als ze zichzelf op het schermpje terug zien. We gaan nog maar een stukje lopen, we lopen langs terrasvormige akkertjes met gerst en aardappels. Onderweg praten we nog even met een jongen van 15, zijn zusjes van 12 en nog een kleiner zusje van 3 jaar. Om 16:00 uur bezoeken we het plaatselijke klooster waar Sam ons enige uitleg geeft…wel interessant. Binnen zien de muren er kleurrijk beschildert uit. Vier hele groete beelden waaronder Boedha staren ons aan. We zijn net op tijd terug in de lodge voordat er een flinke regenbui losbast. Bij het avondeten in de lodge komt er nog een leraar iets vertellen over de plaatselijke school. Het schoolgebouw en de leermiddelen zijn er wel, alleen ontbreekt het aan leerkrachten door geldbegrek. Door sponsering hopen ze voldoende geld te krijgen om wat leraren aan te kunnen nemen. Ook in de deze lodge is er geen mogelijk om te douchen, net als in alle andere lodge’s kan je een koud kannetje water over je heengieten. Vivian heeft zich nog wel even met het koude water gedoucht…ik heb me nog steeds niet gewassen deze trek. In de lodge drink ik nog een fles Everest bier en Vivian een cola waarna we om 22:00 uur gaan slapen.
Zaterdag 23 april 2005
Tarkegyang (2570m) - Melamchigaon(2604m).
Als we wakker warden en uit het raam kijken zien we een heldere lucht en eindelijk de hoge toppen van de bergen met wat sneeuw erop. Het ontbijt is in de donkere maar warme keuken van de lodge. We zitten er op kleedjes op de grond met voor ons lange smalle tafeltjes. Vanmorgen staat er een rond plat brood op het menu met daarop een lekker gebakken eitje. Hierna spullen inpakken en weer op pad. De kopgroep bestaat uit een drager die voorop gaat, met 5 andere die vaak in dezelfde volgorde lopen: Henk 1, John, Joke, Vivian en ik.en daarachter weer een drager (Kasi). We hebben weer een lekker tempo en liggen vaak een stuk voor op de rest van de groepjes. Hierdoor hebben we altijd wel de langste rustpauzes. Sam de reisleidster loopt altijd achterin samen met een drager zodat we niemand kwijtraken. We moeten eerst zo’n 700 meter flink afdalen naar het punt waar de rivier ons pad kruist. Het is erg opletten geblazen waar je je voeten zet op het steile pad met grote brokken steen. De kleinste steentjes zijn het verradelijkst, die rollen weg onder je voeten. De drager achter Vivian houdt haar constant goed in de gaten, en pakt een keer haar rugzak als het bijna een keer mis gaat. Op het diepste punt moeten we over een gammele wiebelbrug naar de volgende bergkam. Henkie onder ons vindt het minder zo’n brug want hij heeft hoogte vrees. Boven de rivier is een rustpunt waar we een cola nuttigen. Het hokje wat een toilet moet voorstellen biedt een mooi uitzicht over de hangbrug en de omgeving. Nog nooit zo’n mooi uitzicht gehad vanaf een toilet. Dan gaat het steil omhoog en is het flink zweten onder de hete zon. Tijdens het klimmen komen we ook zo nu en dan wat tegenliggers tegen, mensen met ernorme bossen hout of gras op hun rug. Rond 12:15 uur zijn we bij de lodge en begint het een beetje te spetteren. We krijgen een kamer die we samen met Martin, Natasja en Sam moeten delen. De lunch bestaat uit een tomatensoep als voorafje en een bord gekruide aardappels. Na het eten maken we natuurlijk samen nog een wandeling in de omgeving…puffff. Bij de lodge wassen 2 kleine jongetjes hun kleren bij een wasplaats. Op de foto gaan vinden ze prachtig…en ze lachen om elkaar als ze zichzelf op het schermpje terug zien. We gaan nog maar een stukje lopen, we lopen langs terrasvormige akkertjes met gerst en aardappels. Onderweg praten we nog even met een jongen van 15, zijn zusjes van 12 en nog een kleiner zusje van 3 jaar. Om 16:00 uur bezoeken we het plaatselijke klooster waar Sam ons enige uitleg geeft…wel interessant. Binnen zien de muren er kleurrijk beschildert uit. Vier hele groete beelden waaronder Boedha staren ons aan. We zijn net op tijd terug in de lodge voordat er een flinke regenbui losbast. Bij het avondeten in de lodge komt er nog een leraar iets vertellen over de plaatselijke school. Het schoolgebouw en de leermiddelen zijn er wel, alleen ontbreekt het aan leerkrachten door geldbegrek. Door sponsering hopen ze voldoende geld te krijgen om wat leraren aan te kunnen nemen. Ook in de deze lodge is er geen mogelijk om te douchen, net als in alle andere lodge’s kan je een koud kannetje water over je heengieten. Vivian heeft zich nog wel even met het koude water gedoucht…ik heb me nog steeds niet gewassen deze trek. In de lodge drink ik nog een fles Everest bier en Vivian een cola waarna we om 22:00 uur gaan slapen.
Wiebelend over de hangbrug.
Jongetje doet de was. Twee vriendjes.
Ontdeugend!!!
Dag 8
Zondag 24 april 2005
Melamchigaon (2604m) - Tharepati (3677m)
Vanmorgen waren we al om 05:30 uur wakker. De zon schijnt en de lucht is helder blauw, we zien een anntal toppen van de Himalaya. We lopen samen nog een minirondje en gaan hierna ontbijten in het ochtendzonnetje. Er staan wat bleke pannekoeken op het menu en een hrad gekookt eitje. Na het ontbijt staat er een kleine file voor het hurktoilet, Vivian besluit maar om buiten in de wei te plassen. Haar camera hangt aan haar riem en valt eraf precies in een hoop stront…lekker…. Om 07:30 uur gaan we weer op pad, eerst een eindje naar beneden naar de rivier. Daar moeten we een gammele iets scheve hangbrug over, sommige planken zijn ook verrot. Voor de veiligheid mogen er maar maximaal 2 personen tegelijk de brug oversteken. Dan begint een stijle lange klim omhoog, het is meer een geitenpad. Bijna iedereen loopt behoorlijk te kreunen en te steunen, te puffen, te zweten…enz. Na zo’n 3,5 uur klimmen haken we af van de kopgroep. Ik voel me me niet lekker en ben misselijk, waarschijnlijk wat last van de hoogte. We laten ons terugzakken naar een achterliggend groepje, een wat lager tempo gaat beter. De hele tocht vandaag gaat voornamlelijk door pijnboom en rododendoron bossen. We komen vrijwel geen dorpjes tegen, slechts een enkel afgelegen hutje hier en daar. Als we in het bos wat uitrusten komt er ineens een mannetje aangerent met 2 grote thermoskannen thee en een rugzak vol mokken. Wat een surprise zo’n koppie thee in the middle of nowhere. Je merkt aan het klimmen dat je ook een stuk hoger komt want we worden wat kortademig. Rond 12:15 uur komen we aan op de Tarepatipas op een hoogte van 3597 meter. We stoppen in een lodge bovenop de bergkam in een kale, winderige en mistige omgeving in de wolken. De lodge bestaat uit losse op elkaar gestapelde stenen. De kamers zijn houten hokjes met voor de ramen plastic gespannen. Met de lunch eten we vegetarische nasi, we eten binnen in de lodge omdat het buiten te koud is. We maken daarna nog een wandeling naar een bergtop waar natuurlijk een Stupa met gebedsvlaggen staat. We lopen door de koude wolken en mist, omdat ik me toch nog niet helemaal lekker voelt blijf ik halverwege onder wat dennebomen op Vivian wachten. Ze loopt nog zo’n 20 minuten verder omhoog en bovenop de top zijn de wolken voor een deel weg wat een mooi uitzicht over de bergen geeft. Als we weer bijna terug zijn bij de lodge begint het te onweren en er komen lelijke wolken aan. We zijn nog maar net binnen of het begint ernorm hard te regenen, later gaat de regen over in hagel en sneeuw. Het is inmiddels ook flink afgekoeld en binnen in de lodge wordt je compleet uitgerookt door de openhaard, de afvoer werkt maar matig. Maar het eten smaakt weer heerlijk en het is best gezellig zo met z’n allen in de lodge. Buiten blijft het regenen en op een gegeven moment komt het water op verschillende plaatsen door het dak. Pannen en schalen worden aangerukt om het hemelwater op te vangen. Het bliksemt behoorlijk en met een grote knal valt het licht uit. Na zo’n 15 minuten met kaarslicht is de boel weer gerepareed. Maar even later valt het licht weer uit, ik raak per ongelijk de lichtschakelaar aan….dus weer een kwartier geen licht. Drinkwater is hier ook amper aanwezig, dus wederom geen lekkere douche vandaag. Om 22:15 uur gaan we slapen in ons lichtelijk uitgerookt hokje met plastic ramen.
Zondag 24 april 2005
Melamchigaon (2604m) - Tharepati (3677m)
Vanmorgen waren we al om 05:30 uur wakker. De zon schijnt en de lucht is helder blauw, we zien een anntal toppen van de Himalaya. We lopen samen nog een minirondje en gaan hierna ontbijten in het ochtendzonnetje. Er staan wat bleke pannekoeken op het menu en een hrad gekookt eitje. Na het ontbijt staat er een kleine file voor het hurktoilet, Vivian besluit maar om buiten in de wei te plassen. Haar camera hangt aan haar riem en valt eraf precies in een hoop stront…lekker…. Om 07:30 uur gaan we weer op pad, eerst een eindje naar beneden naar de rivier. Daar moeten we een gammele iets scheve hangbrug over, sommige planken zijn ook verrot. Voor de veiligheid mogen er maar maximaal 2 personen tegelijk de brug oversteken. Dan begint een stijle lange klim omhoog, het is meer een geitenpad. Bijna iedereen loopt behoorlijk te kreunen en te steunen, te puffen, te zweten…enz. Na zo’n 3,5 uur klimmen haken we af van de kopgroep. Ik voel me me niet lekker en ben misselijk, waarschijnlijk wat last van de hoogte. We laten ons terugzakken naar een achterliggend groepje, een wat lager tempo gaat beter. De hele tocht vandaag gaat voornamlelijk door pijnboom en rododendoron bossen. We komen vrijwel geen dorpjes tegen, slechts een enkel afgelegen hutje hier en daar. Als we in het bos wat uitrusten komt er ineens een mannetje aangerent met 2 grote thermoskannen thee en een rugzak vol mokken. Wat een surprise zo’n koppie thee in the middle of nowhere. Je merkt aan het klimmen dat je ook een stuk hoger komt want we worden wat kortademig. Rond 12:15 uur komen we aan op de Tarepatipas op een hoogte van 3597 meter. We stoppen in een lodge bovenop de bergkam in een kale, winderige en mistige omgeving in de wolken. De lodge bestaat uit losse op elkaar gestapelde stenen. De kamers zijn houten hokjes met voor de ramen plastic gespannen. Met de lunch eten we vegetarische nasi, we eten binnen in de lodge omdat het buiten te koud is. We maken daarna nog een wandeling naar een bergtop waar natuurlijk een Stupa met gebedsvlaggen staat. We lopen door de koude wolken en mist, omdat ik me toch nog niet helemaal lekker voelt blijf ik halverwege onder wat dennebomen op Vivian wachten. Ze loopt nog zo’n 20 minuten verder omhoog en bovenop de top zijn de wolken voor een deel weg wat een mooi uitzicht over de bergen geeft. Als we weer bijna terug zijn bij de lodge begint het te onweren en er komen lelijke wolken aan. We zijn nog maar net binnen of het begint ernorm hard te regenen, later gaat de regen over in hagel en sneeuw. Het is inmiddels ook flink afgekoeld en binnen in de lodge wordt je compleet uitgerookt door de openhaard, de afvoer werkt maar matig. Maar het eten smaakt weer heerlijk en het is best gezellig zo met z’n allen in de lodge. Buiten blijft het regenen en op een gegeven moment komt het water op verschillende plaatsen door het dak. Pannen en schalen worden aangerukt om het hemelwater op te vangen. Het bliksemt behoorlijk en met een grote knal valt het licht uit. Na zo’n 15 minuten met kaarslicht is de boel weer gerepareed. Maar even later valt het licht weer uit, ik raak per ongelijk de lichtschakelaar aan….dus weer een kwartier geen licht. Drinkwater is hier ook amper aanwezig, dus wederom geen lekkere douche vandaag. Om 22:15 uur gaan we slapen in ons lichtelijk uitgerookt hokje met plastic ramen.
Ontbijtje in de zon.
De uitputting nabij!!!
Nepalese moeder met kindje. Samen in een holle holle boom.
Spiegeling door de ruit.
Dag 9
Maandag 25 april 2005
Tharepati (3677m) - Kutumsang (2477m)
Vannacht was het flink fris in ons hokje met plastic ramen, gelukkig had ik een extra wollen deken van Sam gehad. Als we wakker worden is de wereld wittig om ons heen van de hagel en de sneeuw die de afgelopen nacht is gevallen. Vivian is s’nachts nog even buiten geweest voor een plasje in het tochtige hurkpleetje. Het Himalaya gebergte was met de volle maan aan de hemel prachtig om te zien. Om 05:15 uur worden we gewekt om de zonsopkomst vanaf een verderop gelegen hoge bergtop te gaan zien. Maar omdat het pad door de hagel en de sneeuw stijf bevroren is en het er te gevaarlijk is om te lopen bekijken we de zonsopkomst vanaf een kleinere heuvel vlakbij de lodge. We gaan met een slaapzak om ons heen naar boven, want het erg koud en er staat een koude wind. Ik zie er meer uit als en monnik met mijn rode dekentje om me heen. Het zicht is prachtig en we zien het machtige Himalaya gebergte met z’n besneeuwde toppen in de zon. We blijven even kijken en gaan hierna ontbijten in de rokerige lodge. Tibetaanse broden met jam en honing eten we. Daarna weer inpakken en wegwezen. We lopen door de bevroren sneeuw, het is wel opletten geblazen want het gaat stijl naar beneden. Het uitzicht is hier en daar geweldig op de witte bergtoppen, ook zien we de hoogste top van de Langtang…een 7 duizender. De weg gaat bijna alleen maar naar beneden, zowat loodrecht. De kopgroep houdt een flink tempo aan, maar het is wel goed oppassen om niet uit te glijden. Vivian maakt 1 keer en slipertje en loopt wat schaafwonden aan haar arm op…valt gelukkig mee. We maken een pauze bij een lodge onder de gebedsvlaggen en een Stupa. Van een drager die alvast vooruit gerent is krijgen we een kopje soep. Elke dag rent er een drager alvast vooruit om een lodge en de luch te regelen. Na de lunch storten we ons verder omlaag langs de berghellingen. Het landschap verandert langzaam van vrij kaal naar groen. Rond 14:00 uur komen we aan bij de lodge. Het is vandaag de hele dag zonnig geweest en voor het eerst hebben we mooie vergezichten gehad op de bergtoppen. We slapen in een 2 persoonskamer, en zoals overal bestaat het bed uit houten planken met een matrasje erop. Als lunch krijgen we lekkere pasta met groenten. We zitten nog even lekker in de zon en maken dan weer samen een wandeling in de mooie omgeving. Het avondeten is een lekker Nepalees gerecht met veel rijst en groenten, om 21:00 uur gaan we onder de wol…
Maandag 25 april 2005
Tharepati (3677m) - Kutumsang (2477m)
Vannacht was het flink fris in ons hokje met plastic ramen, gelukkig had ik een extra wollen deken van Sam gehad. Als we wakker worden is de wereld wittig om ons heen van de hagel en de sneeuw die de afgelopen nacht is gevallen. Vivian is s’nachts nog even buiten geweest voor een plasje in het tochtige hurkpleetje. Het Himalaya gebergte was met de volle maan aan de hemel prachtig om te zien. Om 05:15 uur worden we gewekt om de zonsopkomst vanaf een verderop gelegen hoge bergtop te gaan zien. Maar omdat het pad door de hagel en de sneeuw stijf bevroren is en het er te gevaarlijk is om te lopen bekijken we de zonsopkomst vanaf een kleinere heuvel vlakbij de lodge. We gaan met een slaapzak om ons heen naar boven, want het erg koud en er staat een koude wind. Ik zie er meer uit als en monnik met mijn rode dekentje om me heen. Het zicht is prachtig en we zien het machtige Himalaya gebergte met z’n besneeuwde toppen in de zon. We blijven even kijken en gaan hierna ontbijten in de rokerige lodge. Tibetaanse broden met jam en honing eten we. Daarna weer inpakken en wegwezen. We lopen door de bevroren sneeuw, het is wel opletten geblazen want het gaat stijl naar beneden. Het uitzicht is hier en daar geweldig op de witte bergtoppen, ook zien we de hoogste top van de Langtang…een 7 duizender. De weg gaat bijna alleen maar naar beneden, zowat loodrecht. De kopgroep houdt een flink tempo aan, maar het is wel goed oppassen om niet uit te glijden. Vivian maakt 1 keer en slipertje en loopt wat schaafwonden aan haar arm op…valt gelukkig mee. We maken een pauze bij een lodge onder de gebedsvlaggen en een Stupa. Van een drager die alvast vooruit gerent is krijgen we een kopje soep. Elke dag rent er een drager alvast vooruit om een lodge en de luch te regelen. Na de lunch storten we ons verder omlaag langs de berghellingen. Het landschap verandert langzaam van vrij kaal naar groen. Rond 14:00 uur komen we aan bij de lodge. Het is vandaag de hele dag zonnig geweest en voor het eerst hebben we mooie vergezichten gehad op de bergtoppen. We slapen in een 2 persoonskamer, en zoals overal bestaat het bed uit houten planken met een matrasje erop. Als lunch krijgen we lekkere pasta met groenten. We zitten nog even lekker in de zon en maken dan weer samen een wandeling in de mooie omgeving. Het avondeten is een lekker Nepalees gerecht met veel rijst en groenten, om 21:00 uur gaan we onder de wol…
Hoog in de bergen.
Vivian met bodygard Kasi!!
Sneeuwpopje!!
Dag 10
Dinsdag 26 april 2005
Kutsumsang (2477m) - Chisopani (2181m)
Dinsdag 26 april 2005
Kutsumsang (2477m) - Chisopani (2181m)
De alziende ogen van Bhoeda.
Dag 11
Woensdag 27 april 2005
Chisopani(2181m) - Nagarkot
Woensdag 27 april 2005
Chisopani(2181m) - Nagarkot
De laatste dag van de trekking, we staan om 05:30 uur op. Spullen inpakken in ons donker hokkie en tanden poetsen met water dat vermengd is met jodium en limonade. (Kraanwater mag je absoluut niet drinken in Nepal). Na het gezamelijke ontbijt gaan we weer stappen, zo ziet het begin van de dag er altijd uit.Het ontbijt bestaat uit platte witte broodjes met jam en honing en een gekookt eitje. De "koplopers"gaan eerst: Ganesh de drager die onze rugzak draagt + zijn eigen spullen en Henk, John, Joke, Vivian en ik. De tocht zal vandaag tot ongeveer 16:00 uur duren en zal niet al te zwaar zijn. We lopen voornamelijk over een zandweg, waar ook auto's kunnen rijden...die hebben we de laatste week niet meer gezien. Af en toe snijden we een stuk van de slingerende weg af, en klimmen of dalen een stuk. Onderweg zien we veel vlinders en gigantische bamboebomen. Bij een rustplaats heeft Henk ineens een bloedzuiger op zijn schoen zitten. Een zwart soort wormpje van ongeveer 4 cm die erg grappig loopt. De lunch gebruiken we bij een lodge met een prachtig uitzicht over alle terrassen. We eten hier een lekker bord nasi. Je moet wel snel eten, want na een paar minuten staan de dragers alweer bij je om bij te scheppen. Ze verbazen zich dat wij zo weinig eten, zelf eten nl 3 enorme bergen rijst:-). Ze snappen niet dat wij zo groot zijn en zo weinig eten. Later in de middag maken we nog een stop in een klein dorpje voor een fles cola. Zoals altijd zijn wij de bezienswaardigheid van het dorp en heb je binnen een mum van tijd een zwerm kinderen om je heen.Vivian maakt ook nog een praatje met een kleermaker en we beloven hem do gemaakte foto naar hem op te sturen. Veel kinderen zien er behoorlijk armmoedig uit met verwarde haren vol luizen en neten en kleren vol gaten, ook lopen ze vaak op enkel blote voeten. Wat wel opvalt is dat de vrouwen er kleurrijk gekleed zijn. Somminge vrouwen hebben een neusring van goud in hun neus.We maken een praatje met een paar dorpsbewoners. 1 meisje laat zien dat ze in een rozegipsbroek zit. We begrijpen eruit dat dit door een koe is gebeurd, haar bovenbeen is gebroken. Onderweg komen we nog langs een militaire bases, overal prikkeldraad en militairen met geweren. Rond 16:00 uur belanden we in een soort "Loret del Mar"zo'n 60 hotels op een bergkam op een hoogte van 2200 meter. We krijgen allemaal een eigen kamer met een warme douche. De eerste warme douche sinds 8 dagen, eindelijk weer genieten van warm water en we hebben zelfs een eigen wc pot:-). Het laatste stuk van de wandeling heeft een mannetje met een geit ruim 1,5 uur met ons meegelopen. De geit had weinig zin om te lopen en werd zowat bijna gewurgd door het touw rond zijn nek. Een van onze dragers neemt de geit van de oude man over en de geit loopt nu vrolijk met de groep mee.Na het douchen borrelen we op het dakteras van het hotel. De meeste van ons zijn blij dat ze de trekking hebben overleefd, Zo nu en dan was het toch wel behoorlijk zwaar. Met de hele groep eten we in het restaurant van het hotel, ook alle dragers zijn erbij. Van Sam moeten we allemaal door elkaar gaan zitten zodat we ook met de dragers kunnen kletsen. Ganesh de drager die onze rugzak heeft gedragen zit tegenover ons. Hij liep trouwens op schoenen die helemaal scheef afgesleten waren en in de linker zat zelfs al een groot gat. Ik bestel een steak en Vivian een aangebrande groenteburger...het chocolade toetje smaakt beter. Na het eten hebben we een gezellige avond met de dragers. Ze zingen Nepalese liedjes onder begleiding van de trom. Ook moeten we dansen, en daar is Vivian natuurlijk wel voor te vinden...ik drink liever mijn biertje op:-). Om half elf lekker slapen na eerst op de kamer een grote spin en tot te hebben gevangen.
Genietend van het mooie uitzicht.
Nepalese kinderen in het bergdorpje.
Op het dorpspleintje.
De plaatselijke kleermaker. Dorpsmeisjes.
Mijn nieuwe vriendin!!!
Dag12
Donderdag 28 april 2005
Nagarkot - Bhaktapur
Vandaag weer om 05:30 uur wakker. Een deel van de groep gaat met de bus naar Bhaktapur en degene die zin hebben gaan wandelend erheen. Wij gaan mee met de wandeltocht, samen met Joke,Henk,John, Paula en Fik. Het ontbijt bestaat uit 2 magere witte toast met een omelat. Om 07:15 uur gaan we weg onder begleiding van Pemma (de gids) en Kasi, de grote sterk uitziende drager die ons de hele trek op de hielen heeft gezeten:-). De tocht gaat in het begin door dorpjes en over akkertjes. De huizen hebben hier mooie Toscaanse kleuren. Net als de kleur van de aarde. Sommige daken van de huisjes bestaan uit stro maar de meeste hebben golfplaten daken. Hier en daar is men druk bezig met het oogsten van het graan, en ze hebben haast om het graan binnen te halen, want er is regen op komst. Verder zie je mensen de was doen, mannen kaarten wat of hangen rond, of werken een beetje op het land. De tocht gaat verder door en stuk naaldbos, Pemma verteld dat hij hier wel eens een cobra heeft gezien. Pemma is een kleine man van 40 jaar die altijd vrolijk is en veel grapjes maakt. Zo rent hij een tijdje achter een hond aan en springt lekker in het rond. Aan het einde van de tocht komen we aan bij de Gouden Tempel Changu Narayan, een prachtige Hindoe tempel. Op het dak van de tempel staat een soort gouden koepel, en de deuren zijn van goud. Je komt werkelijk ogen te kort om alles te kunnen bekijken. Alles is van prachtig bewerkt hout, maar soms zijn de afbeeldingen ook wel angstaanjagend. We redden het precies voor een fikse regenbui om er even rond te kijken. Tijdens het drinken van een cola in een tentje begint het flink te onweren en hard te waaien. Cola kost er 25 roepies(zo'n 22 eurocent). Hierna gaan we met een gammel streekbusje naar Bhaktapur. De bus rammelt aan alle kanten maar we reden het, de stoel van Henk zit maar vast met 1 boutje!!!. Dan belanden we in Bhaktapur. Hier moeten we wel 750 roepies per persoon betalen om de oude stad te mogen bezichtigen. Mensen uit de buurlanden van Nepal hoeven slechts 50 roepies te betalen. Als je langs het betaalhokje bent waan je je gelijk in een andere wereld. Weg is de totale rust die we in de bergen tijdens de trekking hadden. Roodbruine huizen met houten bewerkte luiken en kozijnen. Eenden veel groter als bij ons die lekker rondwaggelen, en zoals overal heel veel geiten. Het hotel ligt op het Taumadi plein, een plein met 1 hele grote tempel met meedere kleine er omheen. We eten de lunch op het dakterras van het hotel, we eten allebei een bord spaghetti. Hierna gaan we afscheid nemen van de dragers, ze gaan met Sam terug naar Kathmandu. Hierna verkennen we verder de stad. We bezoeken een aantal pleinen met vele tempels en oude gebouwen. Overal in de stad zie je op straat kleine offerplaatsjes. We lopen ook een stukje langs een stinkrivier. De waterstand is erg laag en er ligt ontzettend veel afval in. Alleen de varkens scharrelen er vrolijk in het rond. We lopen verder door de smalle straten, alles gebeurd hier op straat. Wassen, afwassen, handel drijven enz....Er zijn ook enorm veel miniwinkeltjes die van alles proberen te verkopen. Veel mensen hangen ook uit de ramen van de huizen, vaak achter prachtig bewerkte raamkozijnen. Het is wel oppassen dat je geen roggel op je hoofd krijgt....dat is in Nepal vrij normaal trouwens:-). Op het pottersbakkers plein worden ernorme hoeveelheden klei aangeleverd. Het moet zwaar werk zijn om al die zakken klei uit te laden en te bewerken. De potjes en kannen worden gedraaid op een oudewetse molensteen aangedreven door een mannetje die met een stok de steen ronddraaid. Bij een winkeltje een vislampje van klei en 3 olifantjes gekocht...voor slechts 90 roepies. Na nog wat rondgewandeld te hebben door de stad gaan we eten in een restaurant op het Taumadiplein. Vanaf het dakterras hebben we een mooi uitzicht over het plein. Inmiddels is het plein omgetoverd tot een openluchtmarkt. Groente, onderbroeken, slippers, eieren, kettingen enz...van alles probeert men hier te verkopen. Als het donker wordt gaan voor de Hindutempel een groepje oude mannen zitten die muziek maken met bellen, triangels, trommels, ook zingen ze erbij. Af en toe luidt iemand de grote bel van de tempel. Om 20:30 willen we ergens nog wat gaan drinken, maar alles rondom het plein is al dicht...dus maar terug naar het hotel en lekker pitten.
Donderdag 28 april 2005
Nagarkot - Bhaktapur
Vandaag weer om 05:30 uur wakker. Een deel van de groep gaat met de bus naar Bhaktapur en degene die zin hebben gaan wandelend erheen. Wij gaan mee met de wandeltocht, samen met Joke,Henk,John, Paula en Fik. Het ontbijt bestaat uit 2 magere witte toast met een omelat. Om 07:15 uur gaan we weg onder begleiding van Pemma (de gids) en Kasi, de grote sterk uitziende drager die ons de hele trek op de hielen heeft gezeten:-). De tocht gaat in het begin door dorpjes en over akkertjes. De huizen hebben hier mooie Toscaanse kleuren. Net als de kleur van de aarde. Sommige daken van de huisjes bestaan uit stro maar de meeste hebben golfplaten daken. Hier en daar is men druk bezig met het oogsten van het graan, en ze hebben haast om het graan binnen te halen, want er is regen op komst. Verder zie je mensen de was doen, mannen kaarten wat of hangen rond, of werken een beetje op het land. De tocht gaat verder door en stuk naaldbos, Pemma verteld dat hij hier wel eens een cobra heeft gezien. Pemma is een kleine man van 40 jaar die altijd vrolijk is en veel grapjes maakt. Zo rent hij een tijdje achter een hond aan en springt lekker in het rond. Aan het einde van de tocht komen we aan bij de Gouden Tempel Changu Narayan, een prachtige Hindoe tempel. Op het dak van de tempel staat een soort gouden koepel, en de deuren zijn van goud. Je komt werkelijk ogen te kort om alles te kunnen bekijken. Alles is van prachtig bewerkt hout, maar soms zijn de afbeeldingen ook wel angstaanjagend. We redden het precies voor een fikse regenbui om er even rond te kijken. Tijdens het drinken van een cola in een tentje begint het flink te onweren en hard te waaien. Cola kost er 25 roepies(zo'n 22 eurocent). Hierna gaan we met een gammel streekbusje naar Bhaktapur. De bus rammelt aan alle kanten maar we reden het, de stoel van Henk zit maar vast met 1 boutje!!!. Dan belanden we in Bhaktapur. Hier moeten we wel 750 roepies per persoon betalen om de oude stad te mogen bezichtigen. Mensen uit de buurlanden van Nepal hoeven slechts 50 roepies te betalen. Als je langs het betaalhokje bent waan je je gelijk in een andere wereld. Weg is de totale rust die we in de bergen tijdens de trekking hadden. Roodbruine huizen met houten bewerkte luiken en kozijnen. Eenden veel groter als bij ons die lekker rondwaggelen, en zoals overal heel veel geiten. Het hotel ligt op het Taumadi plein, een plein met 1 hele grote tempel met meedere kleine er omheen. We eten de lunch op het dakterras van het hotel, we eten allebei een bord spaghetti. Hierna gaan we afscheid nemen van de dragers, ze gaan met Sam terug naar Kathmandu. Hierna verkennen we verder de stad. We bezoeken een aantal pleinen met vele tempels en oude gebouwen. Overal in de stad zie je op straat kleine offerplaatsjes. We lopen ook een stukje langs een stinkrivier. De waterstand is erg laag en er ligt ontzettend veel afval in. Alleen de varkens scharrelen er vrolijk in het rond. We lopen verder door de smalle straten, alles gebeurd hier op straat. Wassen, afwassen, handel drijven enz....Er zijn ook enorm veel miniwinkeltjes die van alles proberen te verkopen. Veel mensen hangen ook uit de ramen van de huizen, vaak achter prachtig bewerkte raamkozijnen. Het is wel oppassen dat je geen roggel op je hoofd krijgt....dat is in Nepal vrij normaal trouwens:-). Op het pottersbakkers plein worden ernorme hoeveelheden klei aangeleverd. Het moet zwaar werk zijn om al die zakken klei uit te laden en te bewerken. De potjes en kannen worden gedraaid op een oudewetse molensteen aangedreven door een mannetje die met een stok de steen ronddraaid. Bij een winkeltje een vislampje van klei en 3 olifantjes gekocht...voor slechts 90 roepies. Na nog wat rondgewandeld te hebben door de stad gaan we eten in een restaurant op het Taumadiplein. Vanaf het dakterras hebben we een mooi uitzicht over het plein. Inmiddels is het plein omgetoverd tot een openluchtmarkt. Groente, onderbroeken, slippers, eieren, kettingen enz...van alles probeert men hier te verkopen. Als het donker wordt gaan voor de Hindutempel een groepje oude mannen zitten die muziek maken met bellen, triangels, trommels, ook zingen ze erbij. Af en toe luidt iemand de grote bel van de tempel. Om 20:30 willen we ergens nog wat gaan drinken, maar alles rondom het plein is al dicht...dus maar terug naar het hotel en lekker pitten.
Het graan wordt door vrouwen verwerkt.
Tempelplein Bhaktapur. Hindu tempel Bhaktapur.
Het pottersbakkersplein Bhaktapur. Pottenbakker maakt een mooie vaas.
Klein meisje op het pottersbakkersplein.
Dag13
Vrijdag 29 april 2005
Om 03:45 uur begint het leven al in Bhaktapur. We slapen aan het tempelplein en regelmatig wordt er aan de grote bel geluid. Ook lopen er constant een grote groep honden jankend door de straten, van slapen komt er dus niet veel meer. Om 06:15 uur staan we maar op en gaan de stad nog eens bekijken. Het ontbijt gebruiken we in een ander hotel op het dakterras. Daarna lopen we nog verder door het stadje en we beginnen al aardig gewent te raken aan het geroggel van de mensen om je heen. Om 10:00 uur zou de bus komen, maar die is ruim een half uur te laat. In een gammele bus rijden we terug naar Kathmandu, waar we 1,5 uur later aankomen. We slapen weer in het Tradion hotel en na aankomst eten we beiden een pizza tonno. Hierna huren we een taxi voor 200 roepies naar de Hindu tempel en crematieplaatsen aan de Bagmati rivier.De taxi scheurt luid toeterend lekker door het drukke stadsverkeer...inhalen in bochten...no ploblem!!!!. Na 20 minuten zijn we er en we bezoeken er als eerste een Hindu bejaardentehuis wat gebouwd is rond een tempelcomplex. Er zitten veel Nepalese bejaarden die slapen onder een overkapping, afgeschermd met blauw plastic. Tussen de gammele bedden zit niet meer dan 40 cm loopruimte..thats it. Hierna lopen we verder richting de rivier, waar reeds 1 crematie bezig is. En een andere dode ligt op de grond onder een wit kleed. We slaan de verdere rituelen vanaf de overkant van de rivier toe. De familie neemt eerst afscheid van de overledene, en na wat ritulelen wordt de dode naar de brandstapel gedragen en in brand gestoken door een familielid....Wel bizar om dit allemaal te kunnen aanschouwen. Als de brandstapel is uitgebrand worden de resten zo de rivier ingeschoven, waar zowat geen water meer in staat. In de rivier zijn ook enkele mensen met een zeef bezig, denk om waardevolle spullen eruit te zeven zoals gouden tanden!!. Hierna lopen we de heuvel op en passeren tientallen tempeltjes en offerplaatsen. Er rennen ook vele apen rond en z.g.n. Sadhu's. Dit zijn heilige mannen in schaars gekleed zijn in orange gewaden. Sommige van de Sadhu's smeren zich in met as. Aan de andere kant van de heuvel gaan de trappen weer omlaag. We vervolgen de wandeling naar "Boedha", de grootste Stupa van Nepal. We lopen door armoedige wijken met hutjes en krotten van woningen. Bij Boedha moeten er weer roepies betaald worden door de toerist. Het is een zeer indrukwekkende Stupa, het ziet er prachtig uit met al die wapperende vlaggetjes. Het waait hard en de lucht ziet er dreigend uit met donkere onweerswolken. Rond de Stupa lopen monikken in rode pijen en andere Boedhisten in klederdrachten met de wijzers van de klok mee. Ze draaien aan de gebedsmolens en iedereen zegt zijn mantra's op. We drinken nog wat op een dakterras en kunnen vanaf hier het hele ritueel goed gade slaan. Je ziet ook monikken zich ter aarde werpen, keer op keer....Dan begint het behoorlijk te regenen en te onweren, we nemen de taxi snel terug naar het hotel. Om 19:00 uur eten we een hapje in een restaurant met een binnentuin..erg gezellig daar met onze nieuwe vrienden (obers). Verder internetten we even en bellen naar Zierikzee. Daarna terug naar het hotel om de tas te pakken voor de 2 daagse rafting...en dan naar bed.
Vrijdag 29 april 2005
Om 03:45 uur begint het leven al in Bhaktapur. We slapen aan het tempelplein en regelmatig wordt er aan de grote bel geluid. Ook lopen er constant een grote groep honden jankend door de straten, van slapen komt er dus niet veel meer. Om 06:15 uur staan we maar op en gaan de stad nog eens bekijken. Het ontbijt gebruiken we in een ander hotel op het dakterras. Daarna lopen we nog verder door het stadje en we beginnen al aardig gewent te raken aan het geroggel van de mensen om je heen. Om 10:00 uur zou de bus komen, maar die is ruim een half uur te laat. In een gammele bus rijden we terug naar Kathmandu, waar we 1,5 uur later aankomen. We slapen weer in het Tradion hotel en na aankomst eten we beiden een pizza tonno. Hierna huren we een taxi voor 200 roepies naar de Hindu tempel en crematieplaatsen aan de Bagmati rivier.De taxi scheurt luid toeterend lekker door het drukke stadsverkeer...inhalen in bochten...no ploblem!!!!. Na 20 minuten zijn we er en we bezoeken er als eerste een Hindu bejaardentehuis wat gebouwd is rond een tempelcomplex. Er zitten veel Nepalese bejaarden die slapen onder een overkapping, afgeschermd met blauw plastic. Tussen de gammele bedden zit niet meer dan 40 cm loopruimte..thats it. Hierna lopen we verder richting de rivier, waar reeds 1 crematie bezig is. En een andere dode ligt op de grond onder een wit kleed. We slaan de verdere rituelen vanaf de overkant van de rivier toe. De familie neemt eerst afscheid van de overledene, en na wat ritulelen wordt de dode naar de brandstapel gedragen en in brand gestoken door een familielid....Wel bizar om dit allemaal te kunnen aanschouwen. Als de brandstapel is uitgebrand worden de resten zo de rivier ingeschoven, waar zowat geen water meer in staat. In de rivier zijn ook enkele mensen met een zeef bezig, denk om waardevolle spullen eruit te zeven zoals gouden tanden!!. Hierna lopen we de heuvel op en passeren tientallen tempeltjes en offerplaatsen. Er rennen ook vele apen rond en z.g.n. Sadhu's. Dit zijn heilige mannen in schaars gekleed zijn in orange gewaden. Sommige van de Sadhu's smeren zich in met as. Aan de andere kant van de heuvel gaan de trappen weer omlaag. We vervolgen de wandeling naar "Boedha", de grootste Stupa van Nepal. We lopen door armoedige wijken met hutjes en krotten van woningen. Bij Boedha moeten er weer roepies betaald worden door de toerist. Het is een zeer indrukwekkende Stupa, het ziet er prachtig uit met al die wapperende vlaggetjes. Het waait hard en de lucht ziet er dreigend uit met donkere onweerswolken. Rond de Stupa lopen monikken in rode pijen en andere Boedhisten in klederdrachten met de wijzers van de klok mee. Ze draaien aan de gebedsmolens en iedereen zegt zijn mantra's op. We drinken nog wat op een dakterras en kunnen vanaf hier het hele ritueel goed gade slaan. Je ziet ook monikken zich ter aarde werpen, keer op keer....Dan begint het behoorlijk te regenen en te onweren, we nemen de taxi snel terug naar het hotel. Om 19:00 uur eten we een hapje in een restaurant met een binnentuin..erg gezellig daar met onze nieuwe vrienden (obers). Verder internetten we even en bellen naar Zierikzee. Daarna terug naar het hotel om de tas te pakken voor de 2 daagse rafting...en dan naar bed.
Voorbereiding op de crematie. De asresten worden de rivier ingeschoven.
Boedha Stupa.
Dag14
Zaterdag 30 april 2005
Kathmandu - Last Resort
De wake up call komt al om 05:15 uur(kreun). Om 06:15 uur staat de bus klaar om naar Last Resort te rijden, zo'n 12 km van Tibet. Het is in het begin een prima weg, maar na een uur begint het te hobbelen over een onverharde weg. We maken een theestop bij een gammel zaakje. De thee ziet er smerig uit en zit in vieze theeglazen(weg ermee):-). Na zo'n 3,5 uur zijn we in Last Resort. Eerst moeten we een hangbrug over zo'n 160 meter boven de rivier. We komen aan in een "jungle achtig" resort. Knusachtige gebouwtjes in hippie stijl. We slapen er in een tent, met erin 2 matrassen en een dak van stro. Om 12:00 uur gebruiken we er de lunch...patat, vegaburger,verse groente en salade. Hierna maken we met z'n vijfen en een gids een wandeling bergopwaarts. We maken een klim van zo'n 2,5 uur omhoog en 1,5 uur weer omlaag. We lopen door dorpjes waar natuurlijk weer kippen, geiten en koeien lopen. Mensen werken er op het land met nog Middeleeuwse werktuigen. De kinderen zijn er aardig maar zien er bijna allemaal erg vervuild uit. Ze zijn weken niet gewassen, een dikke laag vuil en snot aan hun gezicht. Op de foto gaan vinden ze weer geweldig, zeker als ze zichzelf kunnen terugzien op de digitale camera. Ze zwaaien ons nog lang uit, en van mij krijgen ze een mentos, en Vivian leert ze "lekker"zeggen. Wel ontroerend met hoe weinig deze kinderen tevreden zijn. We komen tijdens de afdaling ook een man van 50 jaar tegen, die met een zak cement op zijn rug(50kg) de berg beklimt. Rond 17:00 uur zijn we weer terug in het Last Resort. De mensen die zijn gaan canyoningen zijn er ook weer, sommige nemen er nog een massage van 1 uur. Het eten bestaat uit een lopend buffet van vlees, vegatarisch, rijst, groente en aardappels. Na het eten vieren we met taart de verjaardag van onze Koningin, Marleen en Janneke. Als kado krijgen de dames een t-shirt met alle namen van de groep erop. Na wat drankjes aan de bar zoeken we rond 22:30 uur ons tentje op.
Zaterdag 30 april 2005
Kathmandu - Last Resort
De wake up call komt al om 05:15 uur(kreun). Om 06:15 uur staat de bus klaar om naar Last Resort te rijden, zo'n 12 km van Tibet. Het is in het begin een prima weg, maar na een uur begint het te hobbelen over een onverharde weg. We maken een theestop bij een gammel zaakje. De thee ziet er smerig uit en zit in vieze theeglazen(weg ermee):-). Na zo'n 3,5 uur zijn we in Last Resort. Eerst moeten we een hangbrug over zo'n 160 meter boven de rivier. We komen aan in een "jungle achtig" resort. Knusachtige gebouwtjes in hippie stijl. We slapen er in een tent, met erin 2 matrassen en een dak van stro. Om 12:00 uur gebruiken we er de lunch...patat, vegaburger,verse groente en salade. Hierna maken we met z'n vijfen en een gids een wandeling bergopwaarts. We maken een klim van zo'n 2,5 uur omhoog en 1,5 uur weer omlaag. We lopen door dorpjes waar natuurlijk weer kippen, geiten en koeien lopen. Mensen werken er op het land met nog Middeleeuwse werktuigen. De kinderen zijn er aardig maar zien er bijna allemaal erg vervuild uit. Ze zijn weken niet gewassen, een dikke laag vuil en snot aan hun gezicht. Op de foto gaan vinden ze weer geweldig, zeker als ze zichzelf kunnen terugzien op de digitale camera. Ze zwaaien ons nog lang uit, en van mij krijgen ze een mentos, en Vivian leert ze "lekker"zeggen. Wel ontroerend met hoe weinig deze kinderen tevreden zijn. We komen tijdens de afdaling ook een man van 50 jaar tegen, die met een zak cement op zijn rug(50kg) de berg beklimt. Rond 17:00 uur zijn we weer terug in het Last Resort. De mensen die zijn gaan canyoningen zijn er ook weer, sommige nemen er nog een massage van 1 uur. Het eten bestaat uit een lopend buffet van vlees, vegatarisch, rijst, groente en aardappels. Na het eten vieren we met taart de verjaardag van onze Koningin, Marleen en Janneke. Als kado krijgen de dames een t-shirt met alle namen van de groep erop. Na wat drankjes aan de bar zoeken we rond 22:30 uur ons tentje op.
Hangbrug naar Last Resort.
Lekker een peukkie!! Namastee!!
Dag15
Zondag 1 mei 2005
Om 7 uur worden we wakker, ik heb wat last van mijn darmpjes en neem wat pilletjes in. Om 07:30 uur ontbijten we, boerenomelat, aardappels, brood en jus. Om 8 uur gaan we naar de hangbrug om nar het Bungy Jumpen te kijken, 2 van onze groep zullen ook een poging gaan wagen. Henkie mag als eerste maar springt uiteindelijk niet, hij heeft hoogtevrees. Paula springt wel en verdwijnt zo'n 160 meter de diepte in. Rond 09:30 uur stappen we in de bus om naar de startplaats van de raft te gaan. We krijgen helmen en zwemvesten uitgereikt, en instructies over de commando's die de gids zal geven tijdens de raft. Jump left, jump right, all forward..enz…Dan gaan we van start, 5 tot 6 personen per boot. Vivian ligt al na 5 minuten in het koude water, de gids duwt haar het water in zodat we alvast kunnen oefenen in het redden van drenkelingen.even later volg ik ook. We krijgen wat stroomversnellingenen na zo'n 30 minuten klappen we met de boot bovenop een rots. Truus en ik worden gelanceerd uit de boot en door de sterke stroom worden we snel honderden meters meegesleurd. Met wat blauwe plekken en wat schrammen worden we even later weer door de boot opgepikt. Verder verloopt alles goed en verliezen we onderweg niemand meer. Onderweg bij een Stupa lunchen we, brood, salades, tonijn en limonade. Rond 16:30 uur zijn we weer in ons resort beland, we hebben het wel even gehad en doen een lekker tukkie. Voor het avondeten nog even gezellig buiten gezeten en de raftervaringen uitgewisseld…morgen weer..??? We krijgen een lopend buffet met zowel vlees als vegetarische gerechten. Het is een mooie avond, lekker temperatuurtje en een heldere sterrenhemel. Na nog enige tijd in de hippie achtige zitjes te hebben gezeten, en na een aantal Everest biertjes en likeurtjes voor Vivian gingen we om 23:00 uur naar bed.
Zondag 1 mei 2005
Om 7 uur worden we wakker, ik heb wat last van mijn darmpjes en neem wat pilletjes in. Om 07:30 uur ontbijten we, boerenomelat, aardappels, brood en jus. Om 8 uur gaan we naar de hangbrug om nar het Bungy Jumpen te kijken, 2 van onze groep zullen ook een poging gaan wagen. Henkie mag als eerste maar springt uiteindelijk niet, hij heeft hoogtevrees. Paula springt wel en verdwijnt zo'n 160 meter de diepte in. Rond 09:30 uur stappen we in de bus om naar de startplaats van de raft te gaan. We krijgen helmen en zwemvesten uitgereikt, en instructies over de commando's die de gids zal geven tijdens de raft. Jump left, jump right, all forward..enz…Dan gaan we van start, 5 tot 6 personen per boot. Vivian ligt al na 5 minuten in het koude water, de gids duwt haar het water in zodat we alvast kunnen oefenen in het redden van drenkelingen.even later volg ik ook. We krijgen wat stroomversnellingenen na zo'n 30 minuten klappen we met de boot bovenop een rots. Truus en ik worden gelanceerd uit de boot en door de sterke stroom worden we snel honderden meters meegesleurd. Met wat blauwe plekken en wat schrammen worden we even later weer door de boot opgepikt. Verder verloopt alles goed en verliezen we onderweg niemand meer. Onderweg bij een Stupa lunchen we, brood, salades, tonijn en limonade. Rond 16:30 uur zijn we weer in ons resort beland, we hebben het wel even gehad en doen een lekker tukkie. Voor het avondeten nog even gezellig buiten gezeten en de raftervaringen uitgewisseld…morgen weer..??? We krijgen een lopend buffet met zowel vlees als vegetarische gerechten. Het is een mooie avond, lekker temperatuurtje en een heldere sterrenhemel. Na nog enige tijd in de hippie achtige zitjes te hebben gezeten, en na een aantal Everest biertjes en likeurtjes voor Vivian gingen we om 23:00 uur naar bed.
Rafting op de Bhoto Kosi.
Dag 16
Maandag 2 mei 2005
Heerlijk wakker worden in onze tent in Last resort, het zonnetje schijnt al. Jammer dat we hier niet langer overnachten in dit miniparadijsje aan de Bhote-Kosi rivier. Om 07:30 uur ontbijten we lekker in het zonnetje. Om 10:00 uur stappen we in de bus die ons naar het begin van de rafttocht zal brengen. Vandaag beloofd een "Very nice wild rafting"te worden volgens onze kapitein Robin. We hebben hetzelfde team als gisteren, Henkie en Joanne voorin, Janneke en Truus in het midden en wij acherin. Hellempie op en zwemvesten aan, vandaag moet alles extra sterk worden aangetrokken i.v.m. met de vele sterke stroomversnellingen. Het hele traject bestaat uit allen maar stroomversnellingen en watervallen…leuk en spannend dus..Je moet goed opletten en regelmatig down als er een flinke klap komt op het water. We zitten ook een keer vast op een puntige rots, de boot gaat niet los. De 4 meiden stappen uit de boot op een gladde rots, de kerels proberen met "jumpen"en trekken de boot los te rukken. Ik ga weer bijna kopje onder en al hangend aan het touw van de boot wordt ik gered door Robin. We zitten hierna nog een paar keer goed vast, soms denken we dat de raft om zal slaan, maar we overleven het allemaal. De hele rafting was superleuk en dit op 1 van de wildste rivieren van Nepal. Aan het einde van de tocht moesten we de boot omhoog naar de bus sjouwen. Ik maak hierbij natuurlijk weer een smakkerd op de rotsten, bij 1,2,3, hup lig ik onder de boot..kreun…steun L. Gelukkig valt het weer allemaal mee en nadat Vivian me heeft opgetakeld dragen we de boot boven onze hoofd mee. Omdat Vivian zo klein is tilt ze bijna niets, de rest draagt hem met een hoop gesteun op het hoofd. Een lekkere lunch wacht ons van pasta, salade, aardappels…enz. Dan weer in de bus en zo'n 3 uur later zijn we weer in Kathmandu. Weer in de drukte, getoeter, stof. Lawaai, we logeren weer in het Tradition hotel. Voor het eten gaan we nog even internetten en bellen naar Zierikzee en Delft i.v.m. moederdag. We eten in de binnentuin van Dalima, een heerlijk rustig punt in de drukte. We eten er allebei een pizza met tonijn, meer dan de helft van de groep heeft hetzelfde idee en komt er ook een hapje eten. Daarna nog even door de Thamel wijk gelopen en wat souveniers gekocht en terug naar het hotel om te slapen.
Maandag 2 mei 2005
Heerlijk wakker worden in onze tent in Last resort, het zonnetje schijnt al. Jammer dat we hier niet langer overnachten in dit miniparadijsje aan de Bhote-Kosi rivier. Om 07:30 uur ontbijten we lekker in het zonnetje. Om 10:00 uur stappen we in de bus die ons naar het begin van de rafttocht zal brengen. Vandaag beloofd een "Very nice wild rafting"te worden volgens onze kapitein Robin. We hebben hetzelfde team als gisteren, Henkie en Joanne voorin, Janneke en Truus in het midden en wij acherin. Hellempie op en zwemvesten aan, vandaag moet alles extra sterk worden aangetrokken i.v.m. met de vele sterke stroomversnellingen. Het hele traject bestaat uit allen maar stroomversnellingen en watervallen…leuk en spannend dus..Je moet goed opletten en regelmatig down als er een flinke klap komt op het water. We zitten ook een keer vast op een puntige rots, de boot gaat niet los. De 4 meiden stappen uit de boot op een gladde rots, de kerels proberen met "jumpen"en trekken de boot los te rukken. Ik ga weer bijna kopje onder en al hangend aan het touw van de boot wordt ik gered door Robin. We zitten hierna nog een paar keer goed vast, soms denken we dat de raft om zal slaan, maar we overleven het allemaal. De hele rafting was superleuk en dit op 1 van de wildste rivieren van Nepal. Aan het einde van de tocht moesten we de boot omhoog naar de bus sjouwen. Ik maak hierbij natuurlijk weer een smakkerd op de rotsten, bij 1,2,3, hup lig ik onder de boot..kreun…steun L. Gelukkig valt het weer allemaal mee en nadat Vivian me heeft opgetakeld dragen we de boot boven onze hoofd mee. Omdat Vivian zo klein is tilt ze bijna niets, de rest draagt hem met een hoop gesteun op het hoofd. Een lekkere lunch wacht ons van pasta, salade, aardappels…enz. Dan weer in de bus en zo'n 3 uur later zijn we weer in Kathmandu. Weer in de drukte, getoeter, stof. Lawaai, we logeren weer in het Tradition hotel. Voor het eten gaan we nog even internetten en bellen naar Zierikzee en Delft i.v.m. moederdag. We eten in de binnentuin van Dalima, een heerlijk rustig punt in de drukte. We eten er allebei een pizza met tonijn, meer dan de helft van de groep heeft hetzelfde idee en komt er ook een hapje eten. Daarna nog even door de Thamel wijk gelopen en wat souveniers gekocht en terug naar het hotel om te slapen.
Rafting door soms heftige stroomversnellingen.
Best rafting team!!
Dag17
Dinsdag 3 mei 2005
Vandaag een dagje Kathmandu, we slapen uit tot 06:45 uur. Op het dakterras van het hotel ontbijten we. Vivian neemt er een bananen-lassie en een bananen pannekoek. Dit duurt even want de bananen moeten nog geplukt worden. Na het ontbijt maken we een stadswandeling door allerlei leuke straatjes en steegjes. We lopen weer langs de vele tempeltjes en offerplaatsen. Bij 1 tempel zitten wel honderden duiven die er regelmatig gevoerd worden door de Nepalezen. Op het pleintje van de tempel staat er tussen de Boedha's ook een beeld van een Griekse Godin…beetje vreemd!!!. Van de vele miniwinkeltjes kijken we ook niet meer op, in 1 straat wordt enkel artikelen van koper verkocht. We eindigen de wandeling bij Durban Square en we nemen de taxi naar Boedha, de Stupa waar wel al eens eerder zijn geweest. Nu is het droog en we bekijken alles op het gemak, ook beklimmen we de Stupa. De steegjes achter de Stupa zijn een puinhoop en overhard, overal ligt afval. In deze steegjes zitten wel tientallen werkplaatsen waar ze o.a. het koper bewerken voor de gebedsrollen. We bekijken ook een paar kloosters, maar durven er niet naar binnen te gaan. Op een dakterras hebben we gegeten en wat gedronken met een mooi uitzicht op de alziende ogen van de Stupa. Rond 16:30 uur nemen we een taxi terug door de verkeerschaos en de smog. Merkwaardig genoeg zie je geen ongelukken. In de buurt van het hotel koop ik nog wat cd's met Nepalese muziek en 2 t-shirts. En eten onder genot van Nepalese-live muziek op de binnenplaats van een restaurant.
Dinsdag 3 mei 2005
Vandaag een dagje Kathmandu, we slapen uit tot 06:45 uur. Op het dakterras van het hotel ontbijten we. Vivian neemt er een bananen-lassie en een bananen pannekoek. Dit duurt even want de bananen moeten nog geplukt worden. Na het ontbijt maken we een stadswandeling door allerlei leuke straatjes en steegjes. We lopen weer langs de vele tempeltjes en offerplaatsen. Bij 1 tempel zitten wel honderden duiven die er regelmatig gevoerd worden door de Nepalezen. Op het pleintje van de tempel staat er tussen de Boedha's ook een beeld van een Griekse Godin…beetje vreemd!!!. Van de vele miniwinkeltjes kijken we ook niet meer op, in 1 straat wordt enkel artikelen van koper verkocht. We eindigen de wandeling bij Durban Square en we nemen de taxi naar Boedha, de Stupa waar wel al eens eerder zijn geweest. Nu is het droog en we bekijken alles op het gemak, ook beklimmen we de Stupa. De steegjes achter de Stupa zijn een puinhoop en overhard, overal ligt afval. In deze steegjes zitten wel tientallen werkplaatsen waar ze o.a. het koper bewerken voor de gebedsrollen. We bekijken ook een paar kloosters, maar durven er niet naar binnen te gaan. Op een dakterras hebben we gegeten en wat gedronken met een mooi uitzicht op de alziende ogen van de Stupa. Rond 16:30 uur nemen we een taxi terug door de verkeerschaos en de smog. Merkwaardig genoeg zie je geen ongelukken. In de buurt van het hotel koop ik nog wat cd's met Nepalese muziek en 2 t-shirts. En eten onder genot van Nepalese-live muziek op de binnenplaats van een restaurant.
De lokale slager in Kathmandu.
Vele koperwinkeltjes in Kathmandu.
Dag 18
Woensdag 4 mei 2005
Vanmorgen was er om 05:15 uur al de wake up call, we vertrekken om 06:00 uur inplaats van 06:30 uur. Het is nog 15 minuten lopen naar de bus, blijkt die toch pas om 07:00 uur te vertrekken naar Chitwan. Bijna de hele weg (7 uur in de bus zitten) bestaat uit enorm veel bochten over onverharde wegen met kuilen en hobbels. De weg waarop we rijden is de grote verkeersader naar India!!...De weg is echter zeer smal, 2 vrachtwagens kunnen net passeren. De vrachtwagens zien er wel prachtig uit, de een nog mooier als de andere. Ze zien er kleurrijk uit met allerlei versieringen van slingers en bloemen en afbeeldingen van goden. De weg is een ramp, losse stenen, kuilen, ernorme stofwolken door het vele vrachtverkeer en regelmatig staat het verkeer in beide richtingen muurvast. Na zo'n 7 uur hobbelen mogen we eindelijk uit de bus, en worden we verder met jeeps naar Tiger Camp gebracht. Tiger Camp is een lodge geleggen aan het water en beslaap een aantal appartementjes met rieten daken. Van binnen zien de kamers er wat barbieachtig uit met bamboe. We gebruiken de lunch op het dakterras van de lodge, met uitzicht op de wilde olifanten. Het duurt wel 1,5 uur voordat het eten komt.Eind van de middag gaan we met 3 jeeps op pad en rijden we langs primatieve dorpjes met lemen huisjes met rieten daken. We stappen even uit en bekijken het dorpsleven en hoe de mensen hier leven. Daarna hobbelen we verder naar het olifanten-trainingscentrum.Hier zijn zo'n 15 jumbo's en een paar jonge olifantjes. De jonge olifanten lopen gewoon los en je kan ze dus gewoon aanraken. We maken verder een kleine wandeling en zien dan een grijze stip in de verte, blijkt een neushoorn te zijn. We rijden weer terug met de jeeps naar het Tiger Camp waar we op het dakterras het avondeten bestellen. Deze keer wachten we bijna 2 uur voordat het eten komt…..Vivian eet een patatje oorlog, ik pasta….daarna lekker tukje doen.
Woensdag 4 mei 2005
Vanmorgen was er om 05:15 uur al de wake up call, we vertrekken om 06:00 uur inplaats van 06:30 uur. Het is nog 15 minuten lopen naar de bus, blijkt die toch pas om 07:00 uur te vertrekken naar Chitwan. Bijna de hele weg (7 uur in de bus zitten) bestaat uit enorm veel bochten over onverharde wegen met kuilen en hobbels. De weg waarop we rijden is de grote verkeersader naar India!!...De weg is echter zeer smal, 2 vrachtwagens kunnen net passeren. De vrachtwagens zien er wel prachtig uit, de een nog mooier als de andere. Ze zien er kleurrijk uit met allerlei versieringen van slingers en bloemen en afbeeldingen van goden. De weg is een ramp, losse stenen, kuilen, ernorme stofwolken door het vele vrachtverkeer en regelmatig staat het verkeer in beide richtingen muurvast. Na zo'n 7 uur hobbelen mogen we eindelijk uit de bus, en worden we verder met jeeps naar Tiger Camp gebracht. Tiger Camp is een lodge geleggen aan het water en beslaap een aantal appartementjes met rieten daken. Van binnen zien de kamers er wat barbieachtig uit met bamboe. We gebruiken de lunch op het dakterras van de lodge, met uitzicht op de wilde olifanten. Het duurt wel 1,5 uur voordat het eten komt.Eind van de middag gaan we met 3 jeeps op pad en rijden we langs primatieve dorpjes met lemen huisjes met rieten daken. We stappen even uit en bekijken het dorpsleven en hoe de mensen hier leven. Daarna hobbelen we verder naar het olifanten-trainingscentrum.Hier zijn zo'n 15 jumbo's en een paar jonge olifantjes. De jonge olifanten lopen gewoon los en je kan ze dus gewoon aanraken. We maken verder een kleine wandeling en zien dan een grijze stip in de verte, blijkt een neushoorn te zijn. We rijden weer terug met de jeeps naar het Tiger Camp waar we op het dakterras het avondeten bestellen. Deze keer wachten we bijna 2 uur voordat het eten komt…..Vivian eet een patatje oorlog, ik pasta….daarna lekker tukje doen.
De hoofdweg naar India.
Opleidingscentrum voor olifanten. Chitwan National Park.
Dag 19
Donderdag 5 mei 2005
Vanmorgen om 05:15 uur opgestaan, ontbijten en hierna stappen we in een houten kano voor een junglesafari. We varen ruim 1 uur en dat is zat, want de lage houten stoeltjes zitten voor geen meter. Stijve benen en rugpijn als we uitstappen. Onderweg zagen we nog wel een paar krokedillen die lekker aan het zonnen waren. Als we aan land zijn worden we gesplits in groepje van 4 personen, elk groepje onder begeleiding van 2 gidsen. We krijgen eerst uitleg wat te doen als we een neushoorn zouden tegenkomen. Ren zigzag weg en trek je kleren uit J…de neushoorn stopt dan telkens om eraan te ruiken zodat je een kans hebt te ontsnappen. Als we een tijger zouden tegenkomen was het advies in een boom te klimmen. We lopen zo’n 4 uur, o.a. door mans hoog olifantengras en door bos. We zien met name veel vogels, waaronder de zeldzame neushoornvogel!!. Ook een toekan, sierlijke paradijsvogels, pauwen, wilde kippen en andere typetjes. Als we een poosje rusten bij een watertje zien we een grote groep apen. Grote grijze apen met een zwarte kop met witte manen en een lange staart. Mooi om ze door de bomen te zien slingeren. Tijdens het lopen ontdekt Vivian nog een duizendpoot en een hele grote spin in zijn web. Na de trip komen we terug bij de rivier. Omdat er geen kano is moeten we zelf de rivier oversteken. Dus de schoenen uit, broek uit en door het water dan maar…ik wilde eerst niet, maar had toch weinig keus. Bij terugkomst bij de lodge komen de olifanten aan die we mogen wasen. Ik blijf op de kant om er foto’s van te maken en te filmen. Vivian klimt samen met Henk 3 en Janneke op een olifant. De olifant loopt een stuk het water in en als die gaat liggen worden ze alle drie gelanceerd. Met een steen wordt de olifant vervolgens gewassen. Erg leuk en grappig zo met de olifant te spelen en hem nat te spetteren. Natasja die bovenop een grote olifant zit krijgt een lekkere douche van de olifant. We lunchen vervolgens bij de lodge en luieren wat aan het water aan het strandje bij de rivier. Om 15:00 uur gan we mee met een jeeptocht. Eerst gaat de tocht door z.g.n. Taru dorpen, waar ze nog zeer traditioneel wonen en leven. De mensen wonen er in lemen huisjes met rieten daken, dieren erom heen. En de gebruiksvoorwerpen om het land te bewerken zijn hier al honderden jaren hetzelfde. We bezoeken een minimuseum waar we uitlaeg krijgen over Taru. De tocht gaat verder door een stuk jungle, we zien o.a. een wilde olifant, apen, herten, wilde varkens en zelfs een neushoorn. We gaan met z’n allen uit de jeep en besluipen hem op zo’n 50 meter afstand. De neushoorn blijft ondertussen lekker grazen. We moeten van de gids wel erg stil zijn en er voor zorgen dat hij ons niet kan ruiken. Neushoorn zien slecht, maar hun reukvermogen werkt prima. Ook zien we weer veel vogels en ook veel woudreuzen, bomen waarvan ze evt. kano’s van maken. Terug bij de lodge is het avondeten klaar, barbecue vannavond.Kip voor de vleeseters, kaas voor de vegetariers, verder aardappels, rijst en groente. Na de barbecue is er nog een voorstelling van Taru stokdansers aan het strandje. Ze drummen erbij en gebruiken ijzeren kleppers, ze dansen rondjes en slaan in ingewikkelde figuren op de stokken. Gelukkig is ondertussen ook de watervoorziening weer gerepareerd zodat we voor het slapen gaan nog een lekkere douche kunnen nemen.
Donderdag 5 mei 2005
Vanmorgen om 05:15 uur opgestaan, ontbijten en hierna stappen we in een houten kano voor een junglesafari. We varen ruim 1 uur en dat is zat, want de lage houten stoeltjes zitten voor geen meter. Stijve benen en rugpijn als we uitstappen. Onderweg zagen we nog wel een paar krokedillen die lekker aan het zonnen waren. Als we aan land zijn worden we gesplits in groepje van 4 personen, elk groepje onder begeleiding van 2 gidsen. We krijgen eerst uitleg wat te doen als we een neushoorn zouden tegenkomen. Ren zigzag weg en trek je kleren uit J…de neushoorn stopt dan telkens om eraan te ruiken zodat je een kans hebt te ontsnappen. Als we een tijger zouden tegenkomen was het advies in een boom te klimmen. We lopen zo’n 4 uur, o.a. door mans hoog olifantengras en door bos. We zien met name veel vogels, waaronder de zeldzame neushoornvogel!!. Ook een toekan, sierlijke paradijsvogels, pauwen, wilde kippen en andere typetjes. Als we een poosje rusten bij een watertje zien we een grote groep apen. Grote grijze apen met een zwarte kop met witte manen en een lange staart. Mooi om ze door de bomen te zien slingeren. Tijdens het lopen ontdekt Vivian nog een duizendpoot en een hele grote spin in zijn web. Na de trip komen we terug bij de rivier. Omdat er geen kano is moeten we zelf de rivier oversteken. Dus de schoenen uit, broek uit en door het water dan maar…ik wilde eerst niet, maar had toch weinig keus. Bij terugkomst bij de lodge komen de olifanten aan die we mogen wasen. Ik blijf op de kant om er foto’s van te maken en te filmen. Vivian klimt samen met Henk 3 en Janneke op een olifant. De olifant loopt een stuk het water in en als die gaat liggen worden ze alle drie gelanceerd. Met een steen wordt de olifant vervolgens gewassen. Erg leuk en grappig zo met de olifant te spelen en hem nat te spetteren. Natasja die bovenop een grote olifant zit krijgt een lekkere douche van de olifant. We lunchen vervolgens bij de lodge en luieren wat aan het water aan het strandje bij de rivier. Om 15:00 uur gan we mee met een jeeptocht. Eerst gaat de tocht door z.g.n. Taru dorpen, waar ze nog zeer traditioneel wonen en leven. De mensen wonen er in lemen huisjes met rieten daken, dieren erom heen. En de gebruiksvoorwerpen om het land te bewerken zijn hier al honderden jaren hetzelfde. We bezoeken een minimuseum waar we uitlaeg krijgen over Taru. De tocht gaat verder door een stuk jungle, we zien o.a. een wilde olifant, apen, herten, wilde varkens en zelfs een neushoorn. We gaan met z’n allen uit de jeep en besluipen hem op zo’n 50 meter afstand. De neushoorn blijft ondertussen lekker grazen. We moeten van de gids wel erg stil zijn en er voor zorgen dat hij ons niet kan ruiken. Neushoorn zien slecht, maar hun reukvermogen werkt prima. Ook zien we weer veel vogels en ook veel woudreuzen, bomen waarvan ze evt. kano’s van maken. Terug bij de lodge is het avondeten klaar, barbecue vannavond.Kip voor de vleeseters, kaas voor de vegetariers, verder aardappels, rijst en groente. Na de barbecue is er nog een voorstelling van Taru stokdansers aan het strandje. Ze drummen erbij en gebruiken ijzeren kleppers, ze dansen rondjes en slaan in ingewikkelde figuren op de stokken. Gelukkig is ondertussen ook de watervoorziening weer gerepareerd zodat we voor het slapen gaan nog een lekkere douche kunnen nemen.
Jungle tocht Chitwan.
Natasja krijgt een olifanten douche. Vivian op de rug van een jumbo.
Jeeptocht Chitwan.
Optreden van stokken dansers.
Dag 20
Vrijdag 6 mei 2005
We worden om 4 uur al wakker van het onweer en de harde regen. Om 05:30 uur gaan we uit bed voor een olifantensafari. We zitten samen met Janneke en Truus in een klein houten bakje op de olifant…wel wat krapJ. Janneke heeft het na 10 minuten al gezien en wil eruit, bij een Taru dorpje stapt ze over op een andere olifant. Hierdoor hebben we een bakje voor ons drieen…zit iets confortabeler. Na een half uur over de weg gehobbelt te hebben gaan we het bos in, en slaan de 5 olifanten alarm. Ze beginnen te tetteren en maken een hard diep grommend geluid. Volgens de gids zit er in het hoge gras een vrouwtjes tijger met 2 jongen!!!. De babies horen we wel miauwen, maar kunnen ze niet zien. Sommige van de groep zeggen wel de grote tijger te hebben gezien, maar hoe goed ik ook kijk…ik zie niets. Om het toch allemaal wat beter te zien en er een foto van te maken wil ik op de olifant gaan staan, maar dat is volgens de olifantendrijver geen goed ideeJ. We gaan weer verder, de olifanten lopen overal dwars doorheen. Twee herten zien we de weg overschieten en bij een drinkplaatst zien we 2 neushoorns die lekker aan het badderen zijn. We benaderen ze op zo’n 7 meter afstand, maar de neushoorns lijken zich niet aan ons en de olifanten te storen. Dan is het zeker nog ruim 1 uur terug naar de lodge. Truus en ik willen eruit, kreunen en steunen…alles doet zeer..pffff. Om 10:00 uur moesten we terug zijn bij de lodge om het vliegtuig naar Kathmandu te halen. Maar de olifanten schijnen niet veel haast te hebben en stoppen regelmatig om grote takken van een boom op te eten. Om 09:55 uur zijn we er gelukkig en na een snel ontbijt vertekken we met de jeeps naar het vliegveld. Omdat we te laat zijn scheuren de jeeps door het verkeer, rakelings langs koeien die midden op de weg liggen, geiten en eenden. 5 voor 11 belanden we heelhuids op het vliegveld…net op tijd.We worden uitgebreid gefoulleerd achter een gordijnje maar iedereen mag weer door. Het vliegtuig is echt een minitoestel, zowat een privejet voor Summum, 1 vreemde zit erbij. Iedereen heeft een raamplaats in het toestel, wij zitten naast de moter die enorm veel herrie maakt . Na vertrek landen we 25 minuten later in Kathmandu, dat is wel wat sneller dan 7 uur in de bus over een hobbelweg. Eerst eten we een hapje in onze stamkroeg de Delima Garden, na het eten doen we even een tukje van 1,5 uur in het hotel. Dan gaan we nog wat shoppen in Thamel en kopen er wat souveniers voor thuis. Om 19:00 uur gaan we met z’n allen bowlen en daarna eten we voor Nepalese begrippen in een super de luxe restaurant. Ik eet er een ernorme steak, Vivian het Nepalese Dhal-Baat…erg lekker eten. Tegen een uur of elf zijn we weer terug in het hotel waar we ons bedje induiken.
Vrijdag 6 mei 2005
We worden om 4 uur al wakker van het onweer en de harde regen. Om 05:30 uur gaan we uit bed voor een olifantensafari. We zitten samen met Janneke en Truus in een klein houten bakje op de olifant…wel wat krapJ. Janneke heeft het na 10 minuten al gezien en wil eruit, bij een Taru dorpje stapt ze over op een andere olifant. Hierdoor hebben we een bakje voor ons drieen…zit iets confortabeler. Na een half uur over de weg gehobbelt te hebben gaan we het bos in, en slaan de 5 olifanten alarm. Ze beginnen te tetteren en maken een hard diep grommend geluid. Volgens de gids zit er in het hoge gras een vrouwtjes tijger met 2 jongen!!!. De babies horen we wel miauwen, maar kunnen ze niet zien. Sommige van de groep zeggen wel de grote tijger te hebben gezien, maar hoe goed ik ook kijk…ik zie niets. Om het toch allemaal wat beter te zien en er een foto van te maken wil ik op de olifant gaan staan, maar dat is volgens de olifantendrijver geen goed ideeJ. We gaan weer verder, de olifanten lopen overal dwars doorheen. Twee herten zien we de weg overschieten en bij een drinkplaatst zien we 2 neushoorns die lekker aan het badderen zijn. We benaderen ze op zo’n 7 meter afstand, maar de neushoorns lijken zich niet aan ons en de olifanten te storen. Dan is het zeker nog ruim 1 uur terug naar de lodge. Truus en ik willen eruit, kreunen en steunen…alles doet zeer..pffff. Om 10:00 uur moesten we terug zijn bij de lodge om het vliegtuig naar Kathmandu te halen. Maar de olifanten schijnen niet veel haast te hebben en stoppen regelmatig om grote takken van een boom op te eten. Om 09:55 uur zijn we er gelukkig en na een snel ontbijt vertekken we met de jeeps naar het vliegveld. Omdat we te laat zijn scheuren de jeeps door het verkeer, rakelings langs koeien die midden op de weg liggen, geiten en eenden. 5 voor 11 belanden we heelhuids op het vliegveld…net op tijd.We worden uitgebreid gefoulleerd achter een gordijnje maar iedereen mag weer door. Het vliegtuig is echt een minitoestel, zowat een privejet voor Summum, 1 vreemde zit erbij. Iedereen heeft een raamplaats in het toestel, wij zitten naast de moter die enorm veel herrie maakt . Na vertrek landen we 25 minuten later in Kathmandu, dat is wel wat sneller dan 7 uur in de bus over een hobbelweg. Eerst eten we een hapje in onze stamkroeg de Delima Garden, na het eten doen we even een tukje van 1,5 uur in het hotel. Dan gaan we nog wat shoppen in Thamel en kopen er wat souveniers voor thuis. Om 19:00 uur gaan we met z’n allen bowlen en daarna eten we voor Nepalese begrippen in een super de luxe restaurant. Ik eet er een ernorme steak, Vivian het Nepalese Dhal-Baat…erg lekker eten. Tegen een uur of elf zijn we weer terug in het hotel waar we ons bedje induiken.
Hobbelen op de olifant.
Security check!! Aankomst vliegveld kathmandu.
Dag 21
Zaterdag 7 mei 2005
Om 04:30 uur staan we op om vanmorgen vroeg een Mountainflight langs de Himalaya keten te maken. Om 05:00 uur stappen we samen met John en een gids in de taxi naar het vliegveld. Ruim op tijd zijn we op het vliegveld, en even knijpen we hem wel omdat we geen van drieen ons paspoort bij ons hebben. Gelukkig wordt er niet omgevraagd bij het inchecken. Dan nog even wachten en dan mogen we het busje in om naar het vliegtuig te gaan. Maar na 2 minuten moeten we er alweer uit, want er is waarschijnlijk geen goed zicht op de bergen. Maar na zo’n 15 minuten mogen we toch weer in het busje plaatsnemen en worden we naar het vliegtuig gereden. Om 07:00 uur stijgt het vliegtuig op en al snel hebben we een prachtig zicht op het Himalaya gebergte. Van de stewardess hebben we een overzichtskaartje gekregen waarop alle bergtoppen op vermeldt staan. Ook komt ze regelmatig bij je langs om uitleg te geven over wat we zien. En dan opeens zien we vanuit het vliegtuig de Mount Everst opdoemen…8845 meter hoog!!!!!. Ook mag iedereen een kijkje in de cockpit nemen, waar je een prachtig uitzicht hebt over de bergen. Het was een zeer mooie ervaring en na 40 minuten landen we weer op het vliegveld van Kathmandu. Bij het verlaten van het vliegtuig krijgen we nog een diploma van Buddha Air. Samen met de gids die op ons heeft gewacht rijden we weer in de taxi terug naar het hotel. Na het ontbijt op het dakterras van het hotel gaan we met een taxi naar Patan. Een stad direct aan Kathmandu geplakt. Hier ook weer veel bijzondere tempels gezien waar allerlei interessante rituelen werden uitgevoerd. De mensen zitten er met allerlei offertjes, bloemen, kruiden en wierook op de grond. Op zoek naar een 2200 jaar oude Stupa raken we de weg kwijt en belanden ergens in een acherafwijk. De puinhoop is hier onvoorstelbaar, overal om je heen ligt afval…De mensen hier leven er gewoon tuusen de afvalhopen, en het lijkt ze waarschijnlijk niet te deren. Tussen het afval wordt het eten klaargemaakt, wassen de mensen zich en wassen er de kleren. Hier wordt ons door een meisje van een jaar of 14 zelfs een baby te koop aangeboden voor 500 roepies!!!. Ook hier lijkt niemand stomend water te hebben, laat staan een douche. Overal zie je watertappunten en een soort enorme badkuipen waar iedereen zich in wast. Mannen en vrouwen gaan wel apart onder de "douche”. We brengen een bezoek aan de Gouden Tempel, een prachtig complex met gouden daken. Vanaf de daken lopen een soort hele lange glijbanen naar beneden. Dit is gemaakt voor de Goden, zo kunnen ze makkelijk naar de aarde afdalen. Het hoofdaltaar wordt verzorgt door een jongen van nog geen 12 jaar oud. In de tempel mogen wij westerlingen niet naar binnen. In een andere ruimte op de eerste etage mogen we wel naar binnen, wel de schoenen eerst uit. In de ruimte hangen tientallen Boedhistische fijne schilderingen. Acher glas staat er ook nog een hele grote witte Boedha en allerlei andere Goden. Terug op Durban Square hebben we het al snel gezien. Allerlei bedelaars en verkopers komen op ons af. Ook wel triest want er wordt vrijwel niets verkocht, 80% minder toeristen zijn er als normaal. Terug bij de weg staat de taxichauffeur die ons erheen had gebracht nog steeds op ons te wachten (4 uur), en komt gelijk op ons afgerent. We nemen de taxi terug naar het hotel waar we even een middag tukje doen. Daarna nog even internetten en eten we in Delima’s Garden.Na het eten douchen en de koffer in.
Zaterdag 7 mei 2005
Om 04:30 uur staan we op om vanmorgen vroeg een Mountainflight langs de Himalaya keten te maken. Om 05:00 uur stappen we samen met John en een gids in de taxi naar het vliegveld. Ruim op tijd zijn we op het vliegveld, en even knijpen we hem wel omdat we geen van drieen ons paspoort bij ons hebben. Gelukkig wordt er niet omgevraagd bij het inchecken. Dan nog even wachten en dan mogen we het busje in om naar het vliegtuig te gaan. Maar na 2 minuten moeten we er alweer uit, want er is waarschijnlijk geen goed zicht op de bergen. Maar na zo’n 15 minuten mogen we toch weer in het busje plaatsnemen en worden we naar het vliegtuig gereden. Om 07:00 uur stijgt het vliegtuig op en al snel hebben we een prachtig zicht op het Himalaya gebergte. Van de stewardess hebben we een overzichtskaartje gekregen waarop alle bergtoppen op vermeldt staan. Ook komt ze regelmatig bij je langs om uitleg te geven over wat we zien. En dan opeens zien we vanuit het vliegtuig de Mount Everst opdoemen…8845 meter hoog!!!!!. Ook mag iedereen een kijkje in de cockpit nemen, waar je een prachtig uitzicht hebt over de bergen. Het was een zeer mooie ervaring en na 40 minuten landen we weer op het vliegveld van Kathmandu. Bij het verlaten van het vliegtuig krijgen we nog een diploma van Buddha Air. Samen met de gids die op ons heeft gewacht rijden we weer in de taxi terug naar het hotel. Na het ontbijt op het dakterras van het hotel gaan we met een taxi naar Patan. Een stad direct aan Kathmandu geplakt. Hier ook weer veel bijzondere tempels gezien waar allerlei interessante rituelen werden uitgevoerd. De mensen zitten er met allerlei offertjes, bloemen, kruiden en wierook op de grond. Op zoek naar een 2200 jaar oude Stupa raken we de weg kwijt en belanden ergens in een acherafwijk. De puinhoop is hier onvoorstelbaar, overal om je heen ligt afval…De mensen hier leven er gewoon tuusen de afvalhopen, en het lijkt ze waarschijnlijk niet te deren. Tussen het afval wordt het eten klaargemaakt, wassen de mensen zich en wassen er de kleren. Hier wordt ons door een meisje van een jaar of 14 zelfs een baby te koop aangeboden voor 500 roepies!!!. Ook hier lijkt niemand stomend water te hebben, laat staan een douche. Overal zie je watertappunten en een soort enorme badkuipen waar iedereen zich in wast. Mannen en vrouwen gaan wel apart onder de "douche”. We brengen een bezoek aan de Gouden Tempel, een prachtig complex met gouden daken. Vanaf de daken lopen een soort hele lange glijbanen naar beneden. Dit is gemaakt voor de Goden, zo kunnen ze makkelijk naar de aarde afdalen. Het hoofdaltaar wordt verzorgt door een jongen van nog geen 12 jaar oud. In de tempel mogen wij westerlingen niet naar binnen. In een andere ruimte op de eerste etage mogen we wel naar binnen, wel de schoenen eerst uit. In de ruimte hangen tientallen Boedhistische fijne schilderingen. Acher glas staat er ook nog een hele grote witte Boedha en allerlei andere Goden. Terug op Durban Square hebben we het al snel gezien. Allerlei bedelaars en verkopers komen op ons af. Ook wel triest want er wordt vrijwel niets verkocht, 80% minder toeristen zijn er als normaal. Terug bij de weg staat de taxichauffeur die ons erheen had gebracht nog steeds op ons te wachten (4 uur), en komt gelijk op ons afgerent. We nemen de taxi terug naar het hotel waar we even een middag tukje doen. Daarna nog even internetten en eten we in Delima’s Garden.Na het eten douchen en de koffer in.
Mountain Flight Himalaya. De Mount Everest 8850 m.
Het Mount Everest diploma.
Offerplaatsjes tussen de tempels. Tempelcomplex op Durban Square.
Dag 22
Zondag 8 mei 2005
Om 06:45 staan we op en ontbijten weer op het dakterras van het hotel. Vandaag gaan met met een groepje vanuit Kathmandu 4 uur Mountain-Biken. Na de fietsen opgehaald te hebben moeten we eerst zien Kathmandu uit te zien komen, dat is nog een hele tour in het drukke verkeer. Hier geld het recht van de sterkste, voorrangsregels bestaan hier niet. We beginnen met een klimmetje en sommige van het groepje kreunen al halverwege de beklimming, die nog niet echt heel stijl is. Af en toe krijg je een zwarte wolk roep over je heen als er een bus passeert…kuch..Ook is het wel even opletten dat je hier links moet rijden. Op de top van de "col”drinken we bij een politiepost een colaatje. Hierna een tijdje licht bergafwaarts en dan nemen we een afslag de onverharde weg op. Een weg is het eigelijk niet te noemen, enorm veel gaten, keien en kiezelstenen. We fietsen tussen de landerijen door en bij een hutje houden we een theestop. De tocht is verder af en toe best pittig met steile beklimmingen en afdalingen. We picknicken met brood, tonijn en kaas, een aantal geiten probeert een stukje brood te pikken. Na de lunch splits de groep zich in 2 groepjes, een groep neemt de kortste weg terug naar kathmandu. Wij met de andere nemen de wat langere route terug. De weg wordt lastiger berijdbaar, bussen die er rijden hebben ook moeite om op de stenen omhoog te komen. Twee maal rijden we door een rivier heen en verder is het goed sturen over de smalle paadjes langs de terrassen.
Op 1 plek is de weg voor een deel weggeslagen, 1 voor 1 nemen we het stukje. Ik maak een stuurfout en rijdt met fiets en al het ravijn inJ, en stort een paar meter naar beneden. Door 2 personen wordt ik erweer uitgetakeld, de schade valt gelukkig mee…1 schaafwondje maar…We fietsen weer verder over de hobbelweg en stoppen nog eventjes in een klein dorpje. Daar hebben we veel bekijks, veel fietsers zien ze hier waarschijnlijk niet. Het laatste stuk gaat weer door het hectische en stinkverkeer van Kathmandu. Maar gelukkig overleven we allemaal deze toch soms wel pittige tocht. Rond 15:00 uur zijn we weer terug en we drinken eerst wat bij onze stamkroeg. S’middags nog even op souveniersjacht en kopen voor de tweede keer een gitaartje en wat andere spulletjes. Met z’n allen gaan we uit eten in de binnentuin van een restaurant onder de sterrenhemel van Kathmandu. Natasja houdt een speech voor onze reisleidster Sam, en geeft haar een boekje met een persoonlijk woordjevan iedereen erin. Vivian eet er pasta, ik neem de steak. Na het eten terug naar het hotel voor ons laatste nachtje in Nepal.
Zondag 8 mei 2005
Om 06:45 staan we op en ontbijten weer op het dakterras van het hotel. Vandaag gaan met met een groepje vanuit Kathmandu 4 uur Mountain-Biken. Na de fietsen opgehaald te hebben moeten we eerst zien Kathmandu uit te zien komen, dat is nog een hele tour in het drukke verkeer. Hier geld het recht van de sterkste, voorrangsregels bestaan hier niet. We beginnen met een klimmetje en sommige van het groepje kreunen al halverwege de beklimming, die nog niet echt heel stijl is. Af en toe krijg je een zwarte wolk roep over je heen als er een bus passeert…kuch..Ook is het wel even opletten dat je hier links moet rijden. Op de top van de "col”drinken we bij een politiepost een colaatje. Hierna een tijdje licht bergafwaarts en dan nemen we een afslag de onverharde weg op. Een weg is het eigelijk niet te noemen, enorm veel gaten, keien en kiezelstenen. We fietsen tussen de landerijen door en bij een hutje houden we een theestop. De tocht is verder af en toe best pittig met steile beklimmingen en afdalingen. We picknicken met brood, tonijn en kaas, een aantal geiten probeert een stukje brood te pikken. Na de lunch splits de groep zich in 2 groepjes, een groep neemt de kortste weg terug naar kathmandu. Wij met de andere nemen de wat langere route terug. De weg wordt lastiger berijdbaar, bussen die er rijden hebben ook moeite om op de stenen omhoog te komen. Twee maal rijden we door een rivier heen en verder is het goed sturen over de smalle paadjes langs de terrassen.
Op 1 plek is de weg voor een deel weggeslagen, 1 voor 1 nemen we het stukje. Ik maak een stuurfout en rijdt met fiets en al het ravijn inJ, en stort een paar meter naar beneden. Door 2 personen wordt ik erweer uitgetakeld, de schade valt gelukkig mee…1 schaafwondje maar…We fietsen weer verder over de hobbelweg en stoppen nog eventjes in een klein dorpje. Daar hebben we veel bekijks, veel fietsers zien ze hier waarschijnlijk niet. Het laatste stuk gaat weer door het hectische en stinkverkeer van Kathmandu. Maar gelukkig overleven we allemaal deze toch soms wel pittige tocht. Rond 15:00 uur zijn we weer terug en we drinken eerst wat bij onze stamkroeg. S’middags nog even op souveniersjacht en kopen voor de tweede keer een gitaartje en wat andere spulletjes. Met z’n allen gaan we uit eten in de binnentuin van een restaurant onder de sterrenhemel van Kathmandu. Natasja houdt een speech voor onze reisleidster Sam, en geeft haar een boekje met een persoonlijk woordjevan iedereen erin. Vivian eet er pasta, ik neem de steak. Na het eten terug naar het hotel voor ons laatste nachtje in Nepal.
Mountainbike tour Kathmandu.
Vivian passeert een politiepost. Door ruig terrein.
Even naar het toilet!!
Dag 23
Maandag 9 mei 2005
Helaas is dan toch de laatste dag aangebroken van ons verblijf in Nepal. Een laatste ontbijtje op het dakterras van het hotel, Vivian eet bananencurd met toast, ik toast met ei. Na het ontbijt besluiten we om nog een keer de Apentempel te gaan bezoeken. Nog een laatste keer door de drukken straten van Kathmandu lopen we. Hoe verder we van de Thamelwijk afgaat hoe smeriger de straten ook worden. We steken over smalle loopplankjes de supergore Bagmati rivier over, die stinkt verschikkelijk, en overal zie je er afval in liggen. De varkens die in de rivier lopen vermaken zich er tco opperbest. We hebben een behoorlijk eind omgelopen, maar uiteindelijk vinden we de Apentempel weer. Het is nu vrij rustig bij de tempel en we betalen 150 roepies voor de entree. Aan de achterzijde van de Stupa drinken we op een bankje nog een colaatje. Ik koop er nog 2 cd's met Nepalese muziek en Vivian koopt een gebedsmolen. Dan lopen we weer de lange trap naar beneden af. Onderaan de trap zit een klein jongetje van 2,3 jaar te spelen in een modderplas. Een plastic zakje vol water stopt hij in zijn mond en bijt het plastic stuk, het vieze water loopt uit zijn mond!!!. Hij ziet er niet erg gezond uit, en uit z'n neus hangt een grote groene snottebel. Hij heeft het waarschijnlijk wel naar zijn zin zo, Vivian vindt het maar een triest gezicht. Terug in Thamel eten we nog wat bij de Weizen bakkerij, gezillig in de binnentuin. Terug in het hotel pakken we de laatste spullen en drinken van onze laatste roepies nog wat in Delina's Garden. De obers kennen ons inmiddels wel en we maken nog even een praatje met hen. Om 15:00 uur vertrekken we bij het hotel, het personeel zwaait ons uit en ook Ang Kimo is er. Van de lokale reisagent krijgen we als afscheid een Nepalees gelukssjaaltje om. (Bijgeloof zegt dat als je hem niet meer wilt dan je de sjaal dan moet verbranden, weggooien geeft ongeluk). Om 16:00 uur zijn we op het vliegveld van Kathmandu en nemen daar afscheid van Sam. Dan de luchthavenbelasting betalen en na zo'n 3 security en bodychecks zijn we door de douane. Dan volgt het lange wachten, en voor we het vliegtuig instappen worden we weer gecheckt. Rond 19:00 uur stijgen we op met een laatste blik op het schemerende Kathmandu. Onderweg vliegen we nog langs een donker onweersgebied en zien bliksemschichten door de lucht schieten. Bijna 5 uur later landen we in Abu Dhabi, waar we 3,5 uur moeten wachten op het vliegtuig naar Londen. Naar Londen vliegen we ongeveer in 7,5 uur…ook daar weer ruim 3 uur wachten op de vlucht naar Amsterdam. Precies 28 uur na vertrek vanuit het hotel in Kathmandu stappen we ons huisje in Delft weer binnen…pffff
Maandag 9 mei 2005
Helaas is dan toch de laatste dag aangebroken van ons verblijf in Nepal. Een laatste ontbijtje op het dakterras van het hotel, Vivian eet bananencurd met toast, ik toast met ei. Na het ontbijt besluiten we om nog een keer de Apentempel te gaan bezoeken. Nog een laatste keer door de drukken straten van Kathmandu lopen we. Hoe verder we van de Thamelwijk afgaat hoe smeriger de straten ook worden. We steken over smalle loopplankjes de supergore Bagmati rivier over, die stinkt verschikkelijk, en overal zie je er afval in liggen. De varkens die in de rivier lopen vermaken zich er tco opperbest. We hebben een behoorlijk eind omgelopen, maar uiteindelijk vinden we de Apentempel weer. Het is nu vrij rustig bij de tempel en we betalen 150 roepies voor de entree. Aan de achterzijde van de Stupa drinken we op een bankje nog een colaatje. Ik koop er nog 2 cd's met Nepalese muziek en Vivian koopt een gebedsmolen. Dan lopen we weer de lange trap naar beneden af. Onderaan de trap zit een klein jongetje van 2,3 jaar te spelen in een modderplas. Een plastic zakje vol water stopt hij in zijn mond en bijt het plastic stuk, het vieze water loopt uit zijn mond!!!. Hij ziet er niet erg gezond uit, en uit z'n neus hangt een grote groene snottebel. Hij heeft het waarschijnlijk wel naar zijn zin zo, Vivian vindt het maar een triest gezicht. Terug in Thamel eten we nog wat bij de Weizen bakkerij, gezillig in de binnentuin. Terug in het hotel pakken we de laatste spullen en drinken van onze laatste roepies nog wat in Delina's Garden. De obers kennen ons inmiddels wel en we maken nog even een praatje met hen. Om 15:00 uur vertrekken we bij het hotel, het personeel zwaait ons uit en ook Ang Kimo is er. Van de lokale reisagent krijgen we als afscheid een Nepalees gelukssjaaltje om. (Bijgeloof zegt dat als je hem niet meer wilt dan je de sjaal dan moet verbranden, weggooien geeft ongeluk). Om 16:00 uur zijn we op het vliegveld van Kathmandu en nemen daar afscheid van Sam. Dan de luchthavenbelasting betalen en na zo'n 3 security en bodychecks zijn we door de douane. Dan volgt het lange wachten, en voor we het vliegtuig instappen worden we weer gecheckt. Rond 19:00 uur stijgen we op met een laatste blik op het schemerende Kathmandu. Onderweg vliegen we nog langs een donker onweersgebied en zien bliksemschichten door de lucht schieten. Bijna 5 uur later landen we in Abu Dhabi, waar we 3,5 uur moeten wachten op het vliegtuig naar Londen. Naar Londen vliegen we ongeveer in 7,5 uur…ook daar weer ruim 3 uur wachten op de vlucht naar Amsterdam. Precies 28 uur na vertrek vanuit het hotel in Kathmandu stappen we ons huisje in Delft weer binnen…pffff
Oude vrouw met stinkpeuk.
Monnik bij de apentempel. Hallo...en tot ziens in Nepal!!
