Fietsvakantie van Venetie naar Roermond. 28 mei 2007 t/m 16 juni 2007.
Via Italie,Oostenrijk,Zwitserland, Duitsland & Nederland de route gereden
aan de hand van het fietsroute boekje van Hans Reitsma.
Totale fietsafstand 1465 km. (Amsterdam naar Rome).
Dag 1
28 mei 2007
Fietsafstand 50 km (Trevisio - Wildcamping) (50km)
Fietsuren 4 uur, 11 minuten.
Zwaarbewokt,regen, gem. temp. 17 graden.
28 mei 2007
Fietsafstand 50 km (Trevisio - Wildcamping) (50km)
Fietsuren 4 uur, 11 minuten.
Zwaarbewokt,regen, gem. temp. 17 graden.
Met de trein reizen we naar Schiphol waar we om 14:05 uur in het vliegtuig stappen op weg naar Venetie. We vliegen op Trevisio een vliegveld 70 km ten noorden van Venetie. Vanuit Venetie starten we de fietsvakantie als de fietsen tenminste heel uit het vliegtuig komen, Vivian's gloednieuwe Snel Safari fiets gaat voor het eerst op fietsvakantie, mijn Kogaatje is al zo'n 4 keer het vliegtuig in geweest. Na het inleveren van de weer veel te volle fietstassen en de fietsen is het nog ruim 2 uur wachten voordat het vliegtuig vertrekt. Na 17 minuten taxien op richting de Polderbaan stijgen we op. De vlucht verloopt prima onder het genot van een cappuchino en een gevulde koek. Rond 16:00 uur landen we op Trevesia, met zeer donkere wolken om ons heen. De tassen en de fietsen komen allemaal heelhuids uit het toestel, na een uurtje zitten de trappers erop, het stuur weer recht, lucht in de banden en de tassen op de fietsen zodat we kunnen beginnen aan onze fietsreis. Inmiddels is het flink gaan regenen....we trekken maar de regenjassen en de waterdichte schoenen aan (deze bleken achteraf dus toch niet waterdicht te zijn). In eerste instantie willen we naar.......rijden waar een mini camping is. Maar we besluiten om nog 15 km verder te fieten naar de volgende camping in Oriago die dichter bij Venetie is.Echter het vinden van deze camping is een probleem omdat we de weg niet kunnen vinden in de stromende regen. Ook mijn GPS biedt geen uitkomst, wegen lopen constant dood, rijden rondjes, maar vinden de weg naar de camping niet die telkens maar zo'n 2 km volgens de gps van ons verwijderd is. Op een gegeven moment rijden we ons totaal vast tussen snelwegen + spoorwegen en een giga industrie terrein. Inmiddels begint het ook al donker te worden en tot overmaat van ramp krijgt Vivian ook nog een lekke band. Na het verwisselen van de binnenband rijden we weer verder, en slaan onze tent maar achter een tankstation in een klein bos op omdat we Oriago niet kunnen vinden. Wonder boven wonder weten we de tent op te zetten in het donker en in de nattigheid. We koken er zelfs nog een potje pasta, en zonder een lekkere warme douche kruipen we onze slaapzakken in. Ik schijn al binnen 5 minuten vertrokken te zijn naar dromenland, Vivian ligt de hele nacht te woelen omdat ze geen opblaasbaar kussentje heeft. Het ventiel = weg??. Of waarschijnlijk kan ze niet slapen omdat ze constant zogenaamde geluiden hoort en voetstappen van mannen rond onze tent.
Even relaxen op Schiphol.
Aankomst op Trevisio. Wildkamperen in de bosjes.
Dag 2
29 mei 2007
Fietsafstand 11 km (Wildkamperen - Oriago) (61 km)
Fietsuren 1 uur
Lichtbewokt, gem. temp. 20 graden.
Na voor mij een heerlijke nachtrust met volgens Vivian veel gesnurk..en voor haar naar zeggen maar een half uurtje slaap en hoofd + nekpijn door't gemis van een kussen met een ventiel staan we om 7 uur op. Het is inmiddels licht geworden zodat we nu kunnen zien waar we terecht zijn gekomen de vorige avond in het donker. Onze tent staat vlak achter een tankstation, in een stukje bos op een industrieterrein. En na een kop koffie en een happer pakken we alle natte kleren en de tent in. Tijdens het ophangen van de fietstassen op de fietsen blijkt de band van Vivian weer leeg te zijn. Als ik wat al te enthousiast met de hogedrukpomp de band wil oppompen breekt de pomp ineens in tweeen...39 euro naar de maan. Gelukkig zit er al wat lucht in de banden zodat we in iedergeval op pad kunnen.Als we nog maar net op de fieten zitten waarschuw ik Vivian voor een los zittend touwtje van haar fietstas....3 sec. later sta ik ineens stil...een touw van mijn tas zit geheel rond het tandwiel gedraaid. Het touwtje knip ik even door en na een paar kilometer fietsen zitten we om 08:45 uur op de stoep bij een rijwielzaak. Om 10:00 uur gaat de winkel open en we kopen er een enorme hogedruk fietspomp en een aantal reserve binnenbanden. Na een nieuwe binnenband om de fiets van Vivian gelegd te hebben gaan we verder opzoek naar de camping in Oriago. Het gaat nu voorspoediger als gisteravond en om 11:00 uur staan we al op de camping. Tentje opzetten, koffie en rond 13:00 uur zitten we in de bus naar Venetie. Na een half uurtje komen we aan in Venetie, een andere wereld van enkel boten,kanalen voporetto's, gondels en helemaal geen auto's. We nemen eerst Vaporetto 1 over de Canal Grande, een grote vaarroute die Venetie door midden deelt.T'is een prachtig tochtje van een half uurtje met aan weerszijden van het kanaal prachtige gebouwen, kerken en vele gekleurde huizen. Deze moeten wel behoorlijk vochtig zijn want naar ons idee staat het water al erg hoog. Bij sommige huizen stroomt er hier en daar al water naar binnen. Bij San Marco stappen we uit en maken een mooie wandeling langs de vele kanalen, bruggen en prachtige huizen. Vivian als fan van fraaie deuren, ramen en balkons kom je hier behoorlijk aan je trekken. Na een paar uurtjes komen we op 't San marco plein aan. Helaas zijn we net 1 minuut te laat om de kathedraal te bezichtigen. Dan maar genieten van de honderden duiven op het grote plein. De koffie is er ons te duur en gaan even in het zonnetje op een stoep zitten .Wat later eten een op een erg leuk pleintje een flut pizza. Na nog wat gewandel, je komt echt ogen te kort in Venetie komen we aan bij de Rialto brug. Deze brug is de beroemste marmeren brug over de Canal Grande. We lopen weer langzaam terug naar de boot en nemen dan weer de bus terug naar de camping. Na een zelf gemaakte cappuchino en een heerlijke hete douche gaan we rond 23:00 uur slapen.
29 mei 2007
Fietsafstand 11 km (Wildkamperen - Oriago) (61 km)
Fietsuren 1 uur
Lichtbewokt, gem. temp. 20 graden.
Na voor mij een heerlijke nachtrust met volgens Vivian veel gesnurk..en voor haar naar zeggen maar een half uurtje slaap en hoofd + nekpijn door't gemis van een kussen met een ventiel staan we om 7 uur op. Het is inmiddels licht geworden zodat we nu kunnen zien waar we terecht zijn gekomen de vorige avond in het donker. Onze tent staat vlak achter een tankstation, in een stukje bos op een industrieterrein. En na een kop koffie en een happer pakken we alle natte kleren en de tent in. Tijdens het ophangen van de fietstassen op de fietsen blijkt de band van Vivian weer leeg te zijn. Als ik wat al te enthousiast met de hogedrukpomp de band wil oppompen breekt de pomp ineens in tweeen...39 euro naar de maan. Gelukkig zit er al wat lucht in de banden zodat we in iedergeval op pad kunnen.Als we nog maar net op de fieten zitten waarschuw ik Vivian voor een los zittend touwtje van haar fietstas....3 sec. later sta ik ineens stil...een touw van mijn tas zit geheel rond het tandwiel gedraaid. Het touwtje knip ik even door en na een paar kilometer fietsen zitten we om 08:45 uur op de stoep bij een rijwielzaak. Om 10:00 uur gaat de winkel open en we kopen er een enorme hogedruk fietspomp en een aantal reserve binnenbanden. Na een nieuwe binnenband om de fiets van Vivian gelegd te hebben gaan we verder opzoek naar de camping in Oriago. Het gaat nu voorspoediger als gisteravond en om 11:00 uur staan we al op de camping. Tentje opzetten, koffie en rond 13:00 uur zitten we in de bus naar Venetie. Na een half uurtje komen we aan in Venetie, een andere wereld van enkel boten,kanalen voporetto's, gondels en helemaal geen auto's. We nemen eerst Vaporetto 1 over de Canal Grande, een grote vaarroute die Venetie door midden deelt.T'is een prachtig tochtje van een half uurtje met aan weerszijden van het kanaal prachtige gebouwen, kerken en vele gekleurde huizen. Deze moeten wel behoorlijk vochtig zijn want naar ons idee staat het water al erg hoog. Bij sommige huizen stroomt er hier en daar al water naar binnen. Bij San Marco stappen we uit en maken een mooie wandeling langs de vele kanalen, bruggen en prachtige huizen. Vivian als fan van fraaie deuren, ramen en balkons kom je hier behoorlijk aan je trekken. Na een paar uurtjes komen we op 't San marco plein aan. Helaas zijn we net 1 minuut te laat om de kathedraal te bezichtigen. Dan maar genieten van de honderden duiven op het grote plein. De koffie is er ons te duur en gaan even in het zonnetje op een stoep zitten .Wat later eten een op een erg leuk pleintje een flut pizza. Na nog wat gewandel, je komt echt ogen te kort in Venetie komen we aan bij de Rialto brug. Deze brug is de beroemste marmeren brug over de Canal Grande. We lopen weer langzaam terug naar de boot en nemen dan weer de bus terug naar de camping. Na een zelf gemaakte cappuchino en een heerlijke hete douche gaan we rond 23:00 uur slapen.
Venetiaanse gondel. Mooie modellen.
Italiaans slipje aan de waslijn.
Bruid en bruidegom op het plein. Venetiaans bruggetje.
Dag 3
30 mei 2007
Fietsafstand 0 km (Venetie, Murano, Burano, Venetie)(61 km)
Fietsuren 0 uur, 0 min.
Zonnig, gem. 22 graden.
We staan om 7 uur op en na een ontbijt met koffie en crackers met chocopasta van "Fred & Ed" zitten om 8 uur alweer in de bus op weg naar Venetie. Hier nemen we de boot naar het eiland Murano. Murano staat bekent om zijn glasfabrieken en de vele gekleurde huizen. En tientallen winkeltjes waar het geblazen glas wordt verkocht. Het enige nadeel van Murano is dat er nergens toiletten te vinden zijn. Ik plast dus maar illegaal ergens op een hoekje in de lagune van Venetie!!. Helaas komt er net een grote golf aangerold, die tegen de muren en over mij heen slaat. Vivian vindt dit natuurlijk erg lollig. Bij een Coop supermarkt kopen we brood en kaas voor de picknick die we op een stoepje opeten. Vivian wilde toch nog even terug naar de winkel om iets te halen en ze neemt mijn portemonnai mee. Als ze terugkomt krijg ik die weer volgens haar weer netjes terug. Ik sta op en we lopen weer verder, maar na 3 minuten....krijg ik de schrik van mijn leven...ik kan nergens mijn portemonnai met ruim 300 euro en giropasje meet vinden. We rennen snel weer terug naar het stoepje waar ik gezeten had....geen portemonnai natuurlijk meer te bekennen. Vivian komt echter op het uitzonderlijke idee om het toch even in het naast gelegen winkeltje te vragen. En zowaar er zijn toch nog eerlijke mensen op deze wereld, de portemonnai met inhoud ligt keurig op een plankje te wachten op de rechtmatige eigenaar. Wat een opluchting en mazzel hebben we vandaag....We lopen verder langs de kanalen van Murano op weg naar de volgende boot. Deze boot brengt ons in 30 minuten naar het eiland Burano. Een leuk vaartochtje over de lagune met in de verte uitzicht over Venetie. Burano is echt een droom eiland en volgens Vivian kan een topfotograaf zoals ik zich hier lekker uitleven met alle mooie deuren, ramen en gekleurde huizen. Het eilandje bestaat uit honderden felgekleurde + pastelkleurige huizen, kanalen en gezellige pleintjes. Op een knus pleintje nuttigen we nog een broodje, en na nog een paar uurtjes rondgewandeld te hebben is het tijd voor het volgende eilandje. Een boottocht van 10 minuten brengt ons op het eiland Torcello. We zijn nog maar net op tijd om de toren de.....van 80 mtr. op te klimmen. Bovenop de toren een mooi uitzicht over de hele lagune en over Venetie, Murano en Burano. Weer snel naar beneden om nog voor sluitingstijd de kathedraal te kunnen bekijken. Met vele prachtige mozaieken, schilderingen, beelden en zelfs 2 gemummificeerde personen in een glazen kist. Dan weer met de boot terug via Buranao, Murano naar Venetie. We stappen uit bij Canal Grande en verkennen nog een andere wijk van Venetie. Ook weer mooi en weer andere charme's dan de wijken die we al verkent hebben. Weer vele pleinen, kanalen, smalle stegen....enz. We eten ergens een hap maar we nemen helaas weer een verkeerde beslissing wat te eten. Ik eet een droge smaakloze pizza, Vivian cannolini met spinazie en een enorme laag plakkerige kaas erover heen. Dan nog een stuk wandelen en nemen vervolgens de boot weer terug naar het busstation. De bus neemt echter een geheel andere route dan gisteren terug naar de camping. Maar uiteindelijk belanden we dan toch weer op de camping bij onze tent. Slapen maar het is inmiddels bijna elf uur.
30 mei 2007
Fietsafstand 0 km (Venetie, Murano, Burano, Venetie)(61 km)
Fietsuren 0 uur, 0 min.
Zonnig, gem. 22 graden.
We staan om 7 uur op en na een ontbijt met koffie en crackers met chocopasta van "Fred & Ed" zitten om 8 uur alweer in de bus op weg naar Venetie. Hier nemen we de boot naar het eiland Murano. Murano staat bekent om zijn glasfabrieken en de vele gekleurde huizen. En tientallen winkeltjes waar het geblazen glas wordt verkocht. Het enige nadeel van Murano is dat er nergens toiletten te vinden zijn. Ik plast dus maar illegaal ergens op een hoekje in de lagune van Venetie!!. Helaas komt er net een grote golf aangerold, die tegen de muren en over mij heen slaat. Vivian vindt dit natuurlijk erg lollig. Bij een Coop supermarkt kopen we brood en kaas voor de picknick die we op een stoepje opeten. Vivian wilde toch nog even terug naar de winkel om iets te halen en ze neemt mijn portemonnai mee. Als ze terugkomt krijg ik die weer volgens haar weer netjes terug. Ik sta op en we lopen weer verder, maar na 3 minuten....krijg ik de schrik van mijn leven...ik kan nergens mijn portemonnai met ruim 300 euro en giropasje meet vinden. We rennen snel weer terug naar het stoepje waar ik gezeten had....geen portemonnai natuurlijk meer te bekennen. Vivian komt echter op het uitzonderlijke idee om het toch even in het naast gelegen winkeltje te vragen. En zowaar er zijn toch nog eerlijke mensen op deze wereld, de portemonnai met inhoud ligt keurig op een plankje te wachten op de rechtmatige eigenaar. Wat een opluchting en mazzel hebben we vandaag....We lopen verder langs de kanalen van Murano op weg naar de volgende boot. Deze boot brengt ons in 30 minuten naar het eiland Burano. Een leuk vaartochtje over de lagune met in de verte uitzicht over Venetie. Burano is echt een droom eiland en volgens Vivian kan een topfotograaf zoals ik zich hier lekker uitleven met alle mooie deuren, ramen en gekleurde huizen. Het eilandje bestaat uit honderden felgekleurde + pastelkleurige huizen, kanalen en gezellige pleintjes. Op een knus pleintje nuttigen we nog een broodje, en na nog een paar uurtjes rondgewandeld te hebben is het tijd voor het volgende eilandje. Een boottocht van 10 minuten brengt ons op het eiland Torcello. We zijn nog maar net op tijd om de toren de.....van 80 mtr. op te klimmen. Bovenop de toren een mooi uitzicht over de hele lagune en over Venetie, Murano en Burano. Weer snel naar beneden om nog voor sluitingstijd de kathedraal te kunnen bekijken. Met vele prachtige mozaieken, schilderingen, beelden en zelfs 2 gemummificeerde personen in een glazen kist. Dan weer met de boot terug via Buranao, Murano naar Venetie. We stappen uit bij Canal Grande en verkennen nog een andere wijk van Venetie. Ook weer mooi en weer andere charme's dan de wijken die we al verkent hebben. Weer vele pleinen, kanalen, smalle stegen....enz. We eten ergens een hap maar we nemen helaas weer een verkeerde beslissing wat te eten. Ik eet een droge smaakloze pizza, Vivian cannolini met spinazie en een enorme laag plakkerige kaas erover heen. Dan nog een stuk wandelen en nemen vervolgens de boot weer terug naar het busstation. De bus neemt echter een geheel andere route dan gisteren terug naar de camping. Maar uiteindelijk belanden we dan toch weer op de camping bij onze tent. Slapen maar het is inmiddels bijna elf uur.
Het gekleurde centrum van Venetie.
Prachtige kleuren en raampjes.
Dag 4
31 mei 2007
Fietsafstand 88 km(Oriago - Bassano di Grappa),(149km)
Fietsuren 5 uur, 07 min.
Zonnig, gem. 25 graden.
Na een ontbijtje van toast met pasta van Fred & Ed pakken we de boel in. Een andere Nederlandse fietser op de camping spreekt ons nog even aan. Zijn fietsvakantie zit erop en hij wilde ons nog een pak suiker aansmeren...maar wij gebruiken alleen maar zoetjes. Als we de camping willen betalen blijkt Vivian de hanger met het nummertje wat je aan de tent moet hangen kwijt te zijn. Ze beloofd dat als we het nog in de bagage vinden dat we het per post zullen opsturen. Dan begint eindelijk onze eerste etappe van onze fietsvakantie. Het eerste stuk gaat langs de rivier de Brenta, waar vele indrukwekkende oude Venetiaanse villa's te zien zijn. In Stra drinken we een koffie en slaan we alvast in een winkeltje eten voor de picknick in. De Italianen in de winkel zijn vol bewondering als ze horen dat we naar NL fietsen met zoveel bepakking op de fietsen. Even verderop pauzeren we aan de rivier de Brenta, waar vele eenden met jong langs zwemmen die ook lekker met ons picknicken. We rijden door afwisselend landbouwgebied en zo nu en dan wat door druk verkeer. In het plaatsje Civadella (1270 gesticht) houden we de 2de koffie pauze op een terrasje op een groot plein met een grote.................Het stadje is volledig omringt door een 12 meter hoge stadsmuur. We fietsen weer verder en rond 16:30 uur komen we aan in Bassana di Grappa. Omdat hier geen camping is overnachten we in een jeugdherberg, ook al zijn we zelf niet zo jeugdig meer. We mogen er slapen in stapelbedden in een eigen kamer. De jeugsherberg heeft een mooie binnenplaats waar we onze fietsen mogen stallen. Na onze installatie gaan we het stadje bekijken Bassana di Grappa bekijken, schilderachtig gelegen met op de achtergrond de Alpen. Het stadje heeft veel mooie huizen en een oude houten brug over de rivier de Brenta. Vanaf de brug heb je een fraai uitzicht over de rivier en de fel gekleurde huizen van Bassano. Er moet hier in de oorlog wel veel gevochten zijn gezien de vele monumenten en gedenkplaatsen in het stadje. Bij de bakker kopen we beide een stuk pizza...helaas wat koud maar verder wel lekker. Vivian koopt ook nog een ijsje, ik natuurlijk niet i.v.m. de lijn!!. Nog een keer koffie op een terras en dan keren we terug naar de jeugdherberg.
Fietsend door de regen.
Dag 5
1 juni 2006
Fietsafstand 77 km(Bassano di Grappa - Caldonazz0)(226km)
Fietsuren 4 uur, 34 min.
Veel regen, gem. 19 graden.
We ontbijten op het binnenplein van de jeugdherberg onder een zuilen gallerij. Het regent inmiddels pijpenstelen. Een Duitser die ook op de fiets is schrijft snel onze route uit het boekje over??. Een andere kerel, een Belg bleek op de motor te zijn, hij volgt de gehele "Giro d'Italia" op zijn motor. Hij laat zien dat vandaag om 13:30 uur de Giro karavaan aan komt in Bassano. Helaas volgen ze een andere route als wij zodat we niet in de achtervolging kunnen. Als het droog wordt gaan we van start, maar we zijn nog maar net onderweg of het begint alweer te plenzen. De rest van de dag zal het ook niet meer droog worden. Koffie drinken we in ..........aan de Brenta (2x cappuchino voor maar 2,40 euro...koopje). Picknicken doen we bij een gloednieuwe picknickplaats speciaal voor fietsers gemaakt...we zaten tenminste even droog, het stortregende inmiddels. Ook de rest van de dag blijft het helaas regenen, de steile rotswanden zijn hierdoor in een soort nevel gehuld. De kloof moet volgens de beschrijving in het route boekje indrukwekkend zijn, het enige waarvan wij onder de indruk zijn is van de vele regen die uit de hemel op ons neer daalt!!. Rond 5 uur komen we in de stromende regen aan in Caldonazzo op camping Mario aan een groot meer. We wachten nog een uur bibberend bij de campingreceptie onder een afdakje...tot het dan toch nog drooog wordt. We zetten snel de tent op en koken de spaghetti a la tonno. Het eten is nog maar net op of het begint alweer te regenen, onze dagelijkse avondwandeling valt hierdoor in het water. Onze natte kleren drogen we nog in een droger.
Dag 6
2 juni 2007
Fietsafstand 93 km ( - Dura/Ora)(319km)
Fietsuren 5 uur, 31 min.
Bewolkt, miezer regen, gem 20 graden.
We slapen maar wat uit omdat het toch regent....uiteindelijk vertrekken we pas om 10:15 uur in de miezer regen. De tent lekker nat ingepakt....weer een paar kilootjes extra gewicht erbij. Ook onze fietsschoenen zijn nog drijfnat van de regen van gisteren. Ik heb gelukkig 2 paar fietsschoenen bij me,Vivian maar 1 paar, die reed dus met plastic zakken in haar schoenen. Na 5 km begint dan het echte klimwerk, mijn versnelling loopt niet echt soepel....en kraakt zo nu en dan behoorlijk. Het is een behoorlijke eerste beklimming, maar boven wacht ons een lange steile afdaling. Met wel stukken van ruim 17%. Na de afdaling zijn de verdere kilometers naar Trento een makkie. Langs de rivier d'Adige in Trento is het nog even zoeken naar het centrum. Bij een wegafzetting zien we eerst een hele karavaan auto's aankomen....even later een peleton wielrenners. We dachten eerst dat het de Giro was...maar dat bleek toch niet het geval te zijn. Uiteindelijk vinden we het centrum van Trento en eten en drinken wat op het grote plein. Vivian eet een heerlijke ...........................................................,ik een Bruschetta a la Margarita. We kijken nog even verder rond op het mooie plein met een grote Dom met daaraan een kasteel gebouwd. Rondom het plein staan verder fraaie huizen met prachtige fresco's. We stappen weer op de fiets en rijden weer verder langs de rivier. Maar Vivian begrijpt de route niet zo goed....als ik vervolgens op de GPS kijkt zie ik dat we al kilometers lang de verkeerde kant op rijden. We keren om en rijden weer terug naar Trento, weer langs het kleine vliegveldje waar we op de heenweg nog getuige waren van een kleine vliegshow met oude dubbeldeks vliegtuigen. Als we rond 16:00 uur boodschappen willen doen blijkt dat alle supermarkten al gesloten zijn??. (geen eten dus). Op een bankje in een bos nemen we nog even een pauze....3 km verder kom ik erachter dat ik mijn helm bij het bankje heb laten liggen. Dus weer terug....wederom geluk, de helm hing aan een paaltje. We rijden weer verder met aan weerszijde van de weg stijle rotswanden + bergen, veel fruitbomen en wijngaarden. Ik maak nog bijna een ongeluk als ik in volle vaart met mijn spiegel een Italiaanse vrouw raakt die midden op de weg loopt en net niet kan ontwijken. Net voordat ik haar wil passeren stapt ze ineens naar rechts, met de spiegel raak ik haar arm. Na 92 km fietsen komen we aan in het dorpje Aura/Ora, echter de eerste camping waar we ons melden is vol. Maar gelukkig is 800 meter verderop nog een andere camping. Hiervoor moeten we nog wel even 800 meter klimmen. We komen aan bij camping Wasserfall waar nog volop plek is voor ons tentje. We zetten onze tent op naast het zwembad en koken er het zakje macaroni van Knorr met nog een restje spaghetti van gisteren. Na het eten maak ik de ketting van mijn fiets even schoon en zie dan ineens dat er een spaak in het achterwiel is gebroken. Natuurlijk precies aan de kant van het tandwiel....en om toch nog wat gewicht te besparen had ik het gereedschap om het tandwiel te verwijderen maar thuis gelaten!!!. Dat wordt dus morgen (zondag) een verplichte rustdag omdat de fietsenwinkel in het dorp dan gesloten is. Aan de picknicktafel drinken we nog koffie en spelen met de hond van de campingbaas. Douchen en rond 23:00 uur de slaapzakken in.
2 juni 2007
Fietsafstand 93 km ( - Dura/Ora)(319km)
Fietsuren 5 uur, 31 min.
Bewolkt, miezer regen, gem 20 graden.
We slapen maar wat uit omdat het toch regent....uiteindelijk vertrekken we pas om 10:15 uur in de miezer regen. De tent lekker nat ingepakt....weer een paar kilootjes extra gewicht erbij. Ook onze fietsschoenen zijn nog drijfnat van de regen van gisteren. Ik heb gelukkig 2 paar fietsschoenen bij me,Vivian maar 1 paar, die reed dus met plastic zakken in haar schoenen. Na 5 km begint dan het echte klimwerk, mijn versnelling loopt niet echt soepel....en kraakt zo nu en dan behoorlijk. Het is een behoorlijke eerste beklimming, maar boven wacht ons een lange steile afdaling. Met wel stukken van ruim 17%. Na de afdaling zijn de verdere kilometers naar Trento een makkie. Langs de rivier d'Adige in Trento is het nog even zoeken naar het centrum. Bij een wegafzetting zien we eerst een hele karavaan auto's aankomen....even later een peleton wielrenners. We dachten eerst dat het de Giro was...maar dat bleek toch niet het geval te zijn. Uiteindelijk vinden we het centrum van Trento en eten en drinken wat op het grote plein. Vivian eet een heerlijke ...........................................................,ik een Bruschetta a la Margarita. We kijken nog even verder rond op het mooie plein met een grote Dom met daaraan een kasteel gebouwd. Rondom het plein staan verder fraaie huizen met prachtige fresco's. We stappen weer op de fiets en rijden weer verder langs de rivier. Maar Vivian begrijpt de route niet zo goed....als ik vervolgens op de GPS kijkt zie ik dat we al kilometers lang de verkeerde kant op rijden. We keren om en rijden weer terug naar Trento, weer langs het kleine vliegveldje waar we op de heenweg nog getuige waren van een kleine vliegshow met oude dubbeldeks vliegtuigen. Als we rond 16:00 uur boodschappen willen doen blijkt dat alle supermarkten al gesloten zijn??. (geen eten dus). Op een bankje in een bos nemen we nog even een pauze....3 km verder kom ik erachter dat ik mijn helm bij het bankje heb laten liggen. Dus weer terug....wederom geluk, de helm hing aan een paaltje. We rijden weer verder met aan weerszijde van de weg stijle rotswanden + bergen, veel fruitbomen en wijngaarden. Ik maak nog bijna een ongeluk als ik in volle vaart met mijn spiegel een Italiaanse vrouw raakt die midden op de weg loopt en net niet kan ontwijken. Net voordat ik haar wil passeren stapt ze ineens naar rechts, met de spiegel raak ik haar arm. Na 92 km fietsen komen we aan in het dorpje Aura/Ora, echter de eerste camping waar we ons melden is vol. Maar gelukkig is 800 meter verderop nog een andere camping. Hiervoor moeten we nog wel even 800 meter klimmen. We komen aan bij camping Wasserfall waar nog volop plek is voor ons tentje. We zetten onze tent op naast het zwembad en koken er het zakje macaroni van Knorr met nog een restje spaghetti van gisteren. Na het eten maak ik de ketting van mijn fiets even schoon en zie dan ineens dat er een spaak in het achterwiel is gebroken. Natuurlijk precies aan de kant van het tandwiel....en om toch nog wat gewicht te besparen had ik het gereedschap om het tandwiel te verwijderen maar thuis gelaten!!!. Dat wordt dus morgen (zondag) een verplichte rustdag omdat de fietsenwinkel in het dorp dan gesloten is. Aan de picknicktafel drinken we nog koffie en spelen met de hond van de campingbaas. Douchen en rond 23:00 uur de slaapzakken in.
Spelen met da camping hond!!
Dag 7
3 juni 2007
Fietsafstand 0 km(Aura/Ora)(319 km)
Fietsuren 0 uur, 0 min.
Zonnig, gem. 25 graden.
Na het onbijt doen we lekker rustig aan en luieren wat in het zonnetje. Tegen elven lopen we naar het centrum van Dura, en daar is inderdaad een fietsenmaker. Na koffie op een terasje lopen we naar het treinstation om de trein te nemen naar ..........Het station ziet er echter nogal verlaten uit en van de dienstregeling daar snappen we ook niet veel van. Na bijna een uur op het station wat rondgehangen te hebben gaan we maar weer weg....er komt toch geen trein. We lopen weer terug naar het centrum waar we bij een bar beide een spinazie lasagna eten + 2 drankjes...en dat allemaal voor maar 13 euro!!!. S'middags gaan we bergop wandelen, het is heet en de klim omhoog is lekker stijl. Na een uur bergop gaan we weer terug, van de waterval die we nog tegenkomen komt nog maar een klein straaltje water naar beneden vallen (weinig sneeuw gevallen dus afgelopen winter). We lopen weer terug naar de camping en s'avonds lopen we weer even naar het centrum waar we eten op een teraas aan een toch iets wat te drukke weg. Ik eet macaroni als vooraf en een schnitzel, Vivian een tortelini soep een een grote tonijnsalade.
3 juni 2007
Fietsafstand 0 km(Aura/Ora)(319 km)
Fietsuren 0 uur, 0 min.
Zonnig, gem. 25 graden.
Na het onbijt doen we lekker rustig aan en luieren wat in het zonnetje. Tegen elven lopen we naar het centrum van Dura, en daar is inderdaad een fietsenmaker. Na koffie op een terasje lopen we naar het treinstation om de trein te nemen naar ..........Het station ziet er echter nogal verlaten uit en van de dienstregeling daar snappen we ook niet veel van. Na bijna een uur op het station wat rondgehangen te hebben gaan we maar weer weg....er komt toch geen trein. We lopen weer terug naar het centrum waar we bij een bar beide een spinazie lasagna eten + 2 drankjes...en dat allemaal voor maar 13 euro!!!. S'middags gaan we bergop wandelen, het is heet en de klim omhoog is lekker stijl. Na een uur bergop gaan we weer terug, van de waterval die we nog tegenkomen komt nog maar een klein straaltje water naar beneden vallen (weinig sneeuw gevallen dus afgelopen winter). We lopen weer terug naar de camping en s'avonds lopen we weer even naar het centrum waar we eten op een teraas aan een toch iets wat te drukke weg. Ik eet macaroni als vooraf en een schnitzel, Vivian een tortelini soep een een grote tonijnsalade.
Genietend van het fraaie uitzicht.
Wandeling langs de wijnranken.
Dag 8
4 juni 2007
Fietsafstand 81 km(Auro/Ora - Goldrain)(400 km)
Fietsuren 4 uur, 53 min.
Zonnig, gem. 27 graden.
Om half 9 staan we al op de stoep bij de fietsenmaker. In eerste instantie lijkt die niet open te gaan, maar even na negenen komt er toch een mannetje aan gelopen. Na 10 minuten is de spaak al vervangen...en dat voor maar slechts 5 euro. We kunnen in ieder geval weer verder en de eerste 35 km tot Merano verlopen soepeltjes langs de rivier de Etsch. Onderweg in Vilpain drinken we bij Harry's bar nog een koffie. Merano is een chique kuuroord met zuidelijke charme. Een mooie promenade langs de rivier met bloemperken en palmbomen. Op een terras neem ik nog een cappuchino en Vivian een enorme vruchtenijcoupe. Hierna lopen we nog wat door het centrum, bekijken de Dom op het plein met zijn vele fraaie fresco's op de muren. Naar binnen gaan we maar niet....gezien onze outfit. We rijden verder naar Hatsch (700 mtr. klimmen) waar we de boodschappen doen (spaghetti met tonijn). De laatste 4 km naar de camping in Goldrain ook nog even flink omhoog in de hitte. Om ons heen flinke bergen en op de toppen van de drieduizenders ligt er nog sneeuw. We koken onder een afdakje van de watertap omdat het inmiddels is gaan regenen. Voor onze tent wederom een prive zwembad, en na het eten als het weer droog geworden is maken we nog een wandeling door de vele appelboomgaarden. Een nat pak wordt ons bespaard als een man ons duidelijk maakt dat de sproeiers voor de beregening elk moment aan kan gaan...wat ook het geval blijkt te zijn. Nog een koffie bij de tent en dan weer slapen.
4 juni 2007
Fietsafstand 81 km(Auro/Ora - Goldrain)(400 km)
Fietsuren 4 uur, 53 min.
Zonnig, gem. 27 graden.
Om half 9 staan we al op de stoep bij de fietsenmaker. In eerste instantie lijkt die niet open te gaan, maar even na negenen komt er toch een mannetje aan gelopen. Na 10 minuten is de spaak al vervangen...en dat voor maar slechts 5 euro. We kunnen in ieder geval weer verder en de eerste 35 km tot Merano verlopen soepeltjes langs de rivier de Etsch. Onderweg in Vilpain drinken we bij Harry's bar nog een koffie. Merano is een chique kuuroord met zuidelijke charme. Een mooie promenade langs de rivier met bloemperken en palmbomen. Op een terras neem ik nog een cappuchino en Vivian een enorme vruchtenijcoupe. Hierna lopen we nog wat door het centrum, bekijken de Dom op het plein met zijn vele fraaie fresco's op de muren. Naar binnen gaan we maar niet....gezien onze outfit. We rijden verder naar Hatsch (700 mtr. klimmen) waar we de boodschappen doen (spaghetti met tonijn). De laatste 4 km naar de camping in Goldrain ook nog even flink omhoog in de hitte. Om ons heen flinke bergen en op de toppen van de drieduizenders ligt er nog sneeuw. We koken onder een afdakje van de watertap omdat het inmiddels is gaan regenen. Voor onze tent wederom een prive zwembad, en na het eten als het weer droog geworden is maken we nog een wandeling door de vele appelboomgaarden. Een nat pak wordt ons bespaard als een man ons duidelijk maakt dat de sproeiers voor de beregening elk moment aan kan gaan...wat ook het geval blijkt te zijn. Nog een koffie bij de tent en dan weer slapen.
Lekker zo'n ijscoupje!!
Dag 9
5 juni 2007
Fietsafstand 96 km(Goldrain - Ried).(496 km)
Fietsuren 6 uur, 44 min, 27 sec.
Zonnig,wolkje, gem. 24 graden.
Vanmorgen al vroeg uit de veren, om kwart voor 7 gaat de wekker, want een spannende dag wacht ons. Vandaag zullen we over de "beruchte" Reschenpass heen moeten fietsen. We gaan wat vroeger op pad om de warmte voor te zijn, 08:15 zitten we op de fiets. Het eerste deel van vandaag gaat voornamelijk door de appelboomgaarden. De sproeiers staan ook weer aan, dus dat betekent zo nu en dan een nat pak, of de juiste timing kiezen om tussen de draaiende sproeiers door te fietsen....wat helaas niet lukt. De weg stijgt ondertussen gestaag en we fietsen over mooie stille en smalle landbouwweggetjes en zo nu en dan door leuke dorpjes. O.a door Schlanders met z'n 92 mtr. hoge kerktoren. Deze toren met een zeer slanke spits die met opzet iets krom is gebouwd tegen de sterke Reschenwind is de hoogste toren van heel Zuid Tirol. Wij bekijken het allemaal van enige afstand en maken natuurlijk een fotootje. In het dorpje.......maken we een koffie en inkoop stop. T'is een piepklein stadje die geheel omringt is door een stadsmuur met torens en poorten daterend uit 1580. Het is de enigste verdedigingdgordel uit 1580 die nog geheel bewaard is gebleven. Op een leuk pleintje met een grote kastanjeboom drinken we nog koffie. Vivian denkt nog een soort gebakje te bestellen maar het blijkt een klef verpakt croissantje te zijn. Verder nog leuke straatjes met booggallerijen, een mooi kerkje met een zeer mooi altaar. Bij Mary's shop doen we inkopen voor de picknick. Dan begint de echte klim, steil 5 tot 10% en vaak korte stukken tussen de 15 en 18%. Halverwege stoppen we om te picknicken, en het enige verkeer op het landweggetje is een boerin met een enorme riek op haar schouders. We gaan weer gauw verder want we moeten nog een flink stukje klimmen voordat we op de top zijn. In Burgeis maken we nog een ministopje op een minipleintje bij een waterpomp in de vormen gegoten van vrouwe Justitia. Na nog een paar kilometers klimmen belanden we bij St. Valentin, een dorp gelegen aan mooie Alpenmeren. En met een mooi uitzicht op de bergen achter ons met de besneeuwde toppen van de Ortler van 3905 mtr. hoog. Bij een Harley Davidsoncafe bestellen we koffie, cola en een appeltaart voor Vivian. Een tor die ineens tussen het glas en de lippen van Vivian half platgedrukt wordt, wordt netjes met water afgespoeld en met reannimatie weer door haar tot leven gewekt????(hoe ver kan je gaan??) Na deze onderbreking stijgt de weg nog licht naar de top van de Reschenpass. We rijden nog langs een blauw/groen alpenmeer met midden in het water een eenzame klokketoren....een foto waard. En dan eindelijk bereiken we de top van de Reschenpass, 1520 mtr hoog voor fietsers, slechts 1504 met voor auto's. Een teleurstelling bovenop de top van de pas is wel dat er geen bord staat met de hoogte als bewijsmateriaal voor het thuisfront. Zo'n 6 km verder verlaten we Italie en rijden Oostenrijk binnen, we twijfelen nog even wat te doen, hier kamperen of nog 40 km verderop. Volgens een boer (met een enorme rode wrattenneus) die ons aanspreekt is het verder voornamelijk afdalen de volgende 40 km naar Ried. Maar het valt toch nog wel wat tegen, met toch nog een aantal pittige klimmetjes.Dan nog een afdaling tot aan de rivier de Inn en rijden dan Zwitserland in. Zo'n 10 km rijden we met forse tegenwind en af en toe licht dalen en wat klimmetjes. De rivier ligt schuimend en blauwgekleurd naast de weg, wel mooi....maar die tegenwind he!!!! Na zo'n 10 km fietsen steken we di Inn weer over en zo zijn we weer in Oostenrijk. We rijden nog door een paar typisch Oostenrijkse dorpjes als we dan eindelijk op de camping in Ried aankomen. We mogen ons tentje enkel opzetten op een kaal stukje gras naast de parkeerplaats voor een caravan, 1 voordeel van deze camping is dat we gratis douchemuntjes krijgen omdat we op een klein plekje staan. Na het opzetten van de tent eten we weer ons favoriete gerecht....pasta met tonijn..mmmm!!!
5 juni 2007
Fietsafstand 96 km(Goldrain - Ried).(496 km)
Fietsuren 6 uur, 44 min, 27 sec.
Zonnig,wolkje, gem. 24 graden.
Vanmorgen al vroeg uit de veren, om kwart voor 7 gaat de wekker, want een spannende dag wacht ons. Vandaag zullen we over de "beruchte" Reschenpass heen moeten fietsen. We gaan wat vroeger op pad om de warmte voor te zijn, 08:15 zitten we op de fiets. Het eerste deel van vandaag gaat voornamelijk door de appelboomgaarden. De sproeiers staan ook weer aan, dus dat betekent zo nu en dan een nat pak, of de juiste timing kiezen om tussen de draaiende sproeiers door te fietsen....wat helaas niet lukt. De weg stijgt ondertussen gestaag en we fietsen over mooie stille en smalle landbouwweggetjes en zo nu en dan door leuke dorpjes. O.a door Schlanders met z'n 92 mtr. hoge kerktoren. Deze toren met een zeer slanke spits die met opzet iets krom is gebouwd tegen de sterke Reschenwind is de hoogste toren van heel Zuid Tirol. Wij bekijken het allemaal van enige afstand en maken natuurlijk een fotootje. In het dorpje.......maken we een koffie en inkoop stop. T'is een piepklein stadje die geheel omringt is door een stadsmuur met torens en poorten daterend uit 1580. Het is de enigste verdedigingdgordel uit 1580 die nog geheel bewaard is gebleven. Op een leuk pleintje met een grote kastanjeboom drinken we nog koffie. Vivian denkt nog een soort gebakje te bestellen maar het blijkt een klef verpakt croissantje te zijn. Verder nog leuke straatjes met booggallerijen, een mooi kerkje met een zeer mooi altaar. Bij Mary's shop doen we inkopen voor de picknick. Dan begint de echte klim, steil 5 tot 10% en vaak korte stukken tussen de 15 en 18%. Halverwege stoppen we om te picknicken, en het enige verkeer op het landweggetje is een boerin met een enorme riek op haar schouders. We gaan weer gauw verder want we moeten nog een flink stukje klimmen voordat we op de top zijn. In Burgeis maken we nog een ministopje op een minipleintje bij een waterpomp in de vormen gegoten van vrouwe Justitia. Na nog een paar kilometers klimmen belanden we bij St. Valentin, een dorp gelegen aan mooie Alpenmeren. En met een mooi uitzicht op de bergen achter ons met de besneeuwde toppen van de Ortler van 3905 mtr. hoog. Bij een Harley Davidsoncafe bestellen we koffie, cola en een appeltaart voor Vivian. Een tor die ineens tussen het glas en de lippen van Vivian half platgedrukt wordt, wordt netjes met water afgespoeld en met reannimatie weer door haar tot leven gewekt????(hoe ver kan je gaan??) Na deze onderbreking stijgt de weg nog licht naar de top van de Reschenpass. We rijden nog langs een blauw/groen alpenmeer met midden in het water een eenzame klokketoren....een foto waard. En dan eindelijk bereiken we de top van de Reschenpass, 1520 mtr hoog voor fietsers, slechts 1504 met voor auto's. Een teleurstelling bovenop de top van de pas is wel dat er geen bord staat met de hoogte als bewijsmateriaal voor het thuisfront. Zo'n 6 km verder verlaten we Italie en rijden Oostenrijk binnen, we twijfelen nog even wat te doen, hier kamperen of nog 40 km verderop. Volgens een boer (met een enorme rode wrattenneus) die ons aanspreekt is het verder voornamelijk afdalen de volgende 40 km naar Ried. Maar het valt toch nog wel wat tegen, met toch nog een aantal pittige klimmetjes.Dan nog een afdaling tot aan de rivier de Inn en rijden dan Zwitserland in. Zo'n 10 km rijden we met forse tegenwind en af en toe licht dalen en wat klimmetjes. De rivier ligt schuimend en blauwgekleurd naast de weg, wel mooi....maar die tegenwind he!!!! Na zo'n 10 km fietsen steken we di Inn weer over en zo zijn we weer in Oostenrijk. We rijden nog door een paar typisch Oostenrijkse dorpjes als we dan eindelijk op de camping in Ried aankomen. We mogen ons tentje enkel opzetten op een kaal stukje gras naast de parkeerplaats voor een caravan, 1 voordeel van deze camping is dat we gratis douchemuntjes krijgen omdat we op een klein plekje staan. Na het opzetten van de tent eten we weer ons favoriete gerecht....pasta met tonijn..mmmm!!!
Dag 10
6 juni 2007
Fietsafstand 39 km (Ried - Pettneu)(535km)
Fietsuren 2 uur, 58 min, 36 sec.
Zonnig, gem. 26 graden.
We kunnen de tent weer droog inpakken en rond half negen zitten we weer op de fiets. Vandaag starten we met een rustig tempo, gaat ook niet anders, veel valsplat en zo nu en dan hellingen to wel 10%. We fietsen stukken langs een drukke weg, maar gelukkig ook rustige landweggetjes. Een leuke ontmoeting met wat Tiroler koeien op het fietspad maakt deze fietsdag al weer helemaal goed. De tongen van de koeien voelen aan als schuurpapier en Vivian haar arm kleurt zelfs lichtrood als er 1 koe een enorme lik over haar arm geeft...hahaha. De koeien zijn erg nieuwsgierig en 2 kalfjes snuiven aan onze fietstassen. In Landech nemen we een koffiepauze bij de plaatselijke bakker. We kopen er ook een brood, een plat luchtig gebakken grofvolkoren tarwe roggebrood, volgens onze reisgids de specialiteit van de streek. Het brood is zelfs nog warm en ook zonder beleg smaakt het heerlijk. De cappuchino wordt geserveert in een soort soepkommen...zo groot zijn ze. We rijden verder door de kloof van Landech, waar tijdens de Spaaanse Successie oorlog in 1703 hevige gevechten hebben plaatsgevonden. De Fransen werden door de Tirolers toen met een lawine van stenen onthaalt. 1200 soldaten sneuvelden er toen, een eeuw later stierven er 1400 soldaten van Napoleon in de strijd. Een oorlogsmonument markeert de plek des onheils. Na zo'n 16 km picknicken we op een aardig dorpspleintje in Fllirsch met rondom typisch Oostenrijkse woningen met balkons vol met bloembakken. Een behulpzame oude oostenrijkse vrouw helpt ons nog aan drinkwater( verborgen kraan boven een bergbeekje). Na de picknick is het nog maar 7 km naar Pettneu waar we onze tent weer zullen opzetten, en waar we ons kunnen voorbereiden op de Arlbergpas die we morgen over zullen moeten. Rond 2 uur komen we aan op de camping, waar we eerst wat stinkende was wassen. Tegen het einde van de middag maken we nog een wandeling door het dorpje. Pettneu is een leuk dorpje, lekkere cappuchino en Erdbeerkuche nemen we op het pleintje. Na nog wat kiekjes van een kat en wat kippen op straat midden in het dorp doen we de boodschappen. Dit keer macaroni met tonijn. Vivian maakt s'avonds nog een wandeling van 45 minuten bergop...waar je zin in hebt!!!!. Daarna vroeg naar bed onder het genot van het geklingel van de bellen van de Tiroler koeien in de bergen.
6 juni 2007
Fietsafstand 39 km (Ried - Pettneu)(535km)
Fietsuren 2 uur, 58 min, 36 sec.
Zonnig, gem. 26 graden.
We kunnen de tent weer droog inpakken en rond half negen zitten we weer op de fiets. Vandaag starten we met een rustig tempo, gaat ook niet anders, veel valsplat en zo nu en dan hellingen to wel 10%. We fietsen stukken langs een drukke weg, maar gelukkig ook rustige landweggetjes. Een leuke ontmoeting met wat Tiroler koeien op het fietspad maakt deze fietsdag al weer helemaal goed. De tongen van de koeien voelen aan als schuurpapier en Vivian haar arm kleurt zelfs lichtrood als er 1 koe een enorme lik over haar arm geeft...hahaha. De koeien zijn erg nieuwsgierig en 2 kalfjes snuiven aan onze fietstassen. In Landech nemen we een koffiepauze bij de plaatselijke bakker. We kopen er ook een brood, een plat luchtig gebakken grofvolkoren tarwe roggebrood, volgens onze reisgids de specialiteit van de streek. Het brood is zelfs nog warm en ook zonder beleg smaakt het heerlijk. De cappuchino wordt geserveert in een soort soepkommen...zo groot zijn ze. We rijden verder door de kloof van Landech, waar tijdens de Spaaanse Successie oorlog in 1703 hevige gevechten hebben plaatsgevonden. De Fransen werden door de Tirolers toen met een lawine van stenen onthaalt. 1200 soldaten sneuvelden er toen, een eeuw later stierven er 1400 soldaten van Napoleon in de strijd. Een oorlogsmonument markeert de plek des onheils. Na zo'n 16 km picknicken we op een aardig dorpspleintje in Fllirsch met rondom typisch Oostenrijkse woningen met balkons vol met bloembakken. Een behulpzame oude oostenrijkse vrouw helpt ons nog aan drinkwater( verborgen kraan boven een bergbeekje). Na de picknick is het nog maar 7 km naar Pettneu waar we onze tent weer zullen opzetten, en waar we ons kunnen voorbereiden op de Arlbergpas die we morgen over zullen moeten. Rond 2 uur komen we aan op de camping, waar we eerst wat stinkende was wassen. Tegen het einde van de middag maken we nog een wandeling door het dorpje. Pettneu is een leuk dorpje, lekkere cappuchino en Erdbeerkuche nemen we op het pleintje. Na nog wat kiekjes van een kat en wat kippen op straat midden in het dorp doen we de boodschappen. Dit keer macaroni met tonijn. Vivian maakt s'avonds nog een wandeling van 45 minuten bergop...waar je zin in hebt!!!!. Daarna vroeg naar bed onder het genot van het geklingel van de bellen van de Tiroler koeien in de bergen.
Dag 11
7 juni 2007
Fietsafstand 88 km (Pettneu - Feldkirch)(623 km)
Fietsuren 4 uur, 51 min., 34 sec
Max. snelheid 76 km!!!!
Zonnig met wat stappelwolken, gem. 25 graden.
Vandaag weer lekker vroeg uit de veren, het dagelijkse ritueel...koffie, ontbijten en de tent weer inpakken. Rond half 9 stappen we op de fiets en het is al flink warm. De 1ste kilometers gaan vrij gemakkelijk naar St. Anton a Arlberg. Dit is een vrij grote stad, maar het lijkt wel een soort spookstad. We zien bijna niemand op straat en alle winkels zijn dicht, gelukkig hebben we nog wat brood van gisteren over waar we de klim over de pas wel mee moeten kunnen redden. We rijden verder richting de Arlbergpas, de grootste klim deze fietsvakantie naar 1893 meter hoogte. In St Anton is er de mogelijkheid om er de trein te nemen die dwars door de berg rijd. Maar wij doen dat natuurlijk niet!!! Na vele kilometers van zeker ruim 10% komen we na wat rustpauzes dan aan boven op de Arlbergpas. Helaas hier ook geen bordje met de pashoogte waar we een foto van kunnen maken, Op de top drinken we dure cappuchino om het te vieren (6 euro). De Arlbergpas is geliefd bij de vele motorrijders die we onderweg zijn tegen gekomen. De afdaling die wij nemen is een alternatieve route, waar verder weinig verkeer is. Heerlijk naar beneden zoeven dus.Na de flinke afdaling picknicken we bij een klein riviertje waar we brood met jam en pasta eten. Onderweg drinken we nog koffie in een dorpje waar we horen dat het een Oostenrijkse feestdag is en het daarom overal verlaten is. In Feldkirch zoeken we de camping in Wald op, waar we de tent op een mooi plekje onder hoge bomen neerzetten. S'avonds fietsen we nog 4 km naar het gezellig oude centrum van Feldkirch waar we nog wat rondlopen. Feldkirch is een oud sfeervol stadje met vele oude huizen en een Radhaus met fraaie beschilderende fresco's op de muren. Op het marktplein eten we op een terras een hapje, ik soep met brood en een schnitzel. Vivian een salade vooraf een een vegetarische gerecht van kaas met geroosterde uien. We komen precies droog weer aan op de camping, want een onweer en een wolkbreuk barst boven ons hoofd los. Gelukkig kunnen we schuilen in de ontspanningsruimte van de camping. na een half uurtje is het weer droog en we fietsen naar de tent waar we zien dat er inmiddels een grote groep asocialen op kreidlers op het grote veld zitten. Gelukkig zitten wij er ver genoeg vanaf zodat we er geen last van hebben.
7 juni 2007
Fietsafstand 88 km (Pettneu - Feldkirch)(623 km)
Fietsuren 4 uur, 51 min., 34 sec
Max. snelheid 76 km!!!!
Zonnig met wat stappelwolken, gem. 25 graden.
Vandaag weer lekker vroeg uit de veren, het dagelijkse ritueel...koffie, ontbijten en de tent weer inpakken. Rond half 9 stappen we op de fiets en het is al flink warm. De 1ste kilometers gaan vrij gemakkelijk naar St. Anton a Arlberg. Dit is een vrij grote stad, maar het lijkt wel een soort spookstad. We zien bijna niemand op straat en alle winkels zijn dicht, gelukkig hebben we nog wat brood van gisteren over waar we de klim over de pas wel mee moeten kunnen redden. We rijden verder richting de Arlbergpas, de grootste klim deze fietsvakantie naar 1893 meter hoogte. In St Anton is er de mogelijkheid om er de trein te nemen die dwars door de berg rijd. Maar wij doen dat natuurlijk niet!!! Na vele kilometers van zeker ruim 10% komen we na wat rustpauzes dan aan boven op de Arlbergpas. Helaas hier ook geen bordje met de pashoogte waar we een foto van kunnen maken, Op de top drinken we dure cappuchino om het te vieren (6 euro). De Arlbergpas is geliefd bij de vele motorrijders die we onderweg zijn tegen gekomen. De afdaling die wij nemen is een alternatieve route, waar verder weinig verkeer is. Heerlijk naar beneden zoeven dus.Na de flinke afdaling picknicken we bij een klein riviertje waar we brood met jam en pasta eten. Onderweg drinken we nog koffie in een dorpje waar we horen dat het een Oostenrijkse feestdag is en het daarom overal verlaten is. In Feldkirch zoeken we de camping in Wald op, waar we de tent op een mooi plekje onder hoge bomen neerzetten. S'avonds fietsen we nog 4 km naar het gezellig oude centrum van Feldkirch waar we nog wat rondlopen. Feldkirch is een oud sfeervol stadje met vele oude huizen en een Radhaus met fraaie beschilderende fresco's op de muren. Op het marktplein eten we op een terras een hapje, ik soep met brood en een schnitzel. Vivian een salade vooraf een een vegetarische gerecht van kaas met geroosterde uien. We komen precies droog weer aan op de camping, want een onweer en een wolkbreuk barst boven ons hoofd los. Gelukkig kunnen we schuilen in de ontspanningsruimte van de camping. na een half uurtje is het weer droog en we fietsen naar de tent waar we zien dat er inmiddels een grote groep asocialen op kreidlers op het grote veld zitten. Gelukkig zitten wij er ver genoeg vanaf zodat we er geen last van hebben.
Dag 12
8 juni 2006
Fietsafstand 100 km (Feldkirch - Neuhaus) (723 km)
Fietsuren 5 uur, 51 min, 57 sec.
Zonnig, gem.26 graden.
Na het ontbijt zitten we rond kwart over 9 op de fiets richting de Bodensee, de zon schijnt alweer lekker aan de hemel. We rijden de eerste 30 km eerst een stuk langs een zijarm van de Rijn richting de Oostenrijkse en Zwitserse grens. Een stuk wat niet moeilijk te fietsen is gezien het geringe hoogte verschil. Als we tegen de middag bij de Bodensee aankomen eten we ons brood op een bankje in de haven van Bregenz. Zo'n 13 jaar geleden zijn we op deze plek ook al eens geweest, toen wel met de auto en de tent. Toen kwamen we hier geheel onverwacht mijn moeder tegen op een schip wat net aanmeerde.Na het eten rijden we nog kilometers lang pal langs de Bodensee, het is er erg druk met vele zondagsfietsers waarvan zeker 99% wel een valhelm draagt.Daar kunnen we in Nederland nog wat van leren qua veiligheid. Het plaatsje Lindau doen we ook nog even aan, is een soort schiereiland in de Bodensee.Aangekomen in Neuhaus zetten we onze tent op op camping Bauernhof.Een soort boerencamping met een veldje met ezels, schapen en paarden.Na het eten maken we nog een rondje over de camping om kennis te maken met alle dieren.
8 juni 2006
Fietsafstand 100 km (Feldkirch - Neuhaus) (723 km)
Fietsuren 5 uur, 51 min, 57 sec.
Zonnig, gem.26 graden.
Na het ontbijt zitten we rond kwart over 9 op de fiets richting de Bodensee, de zon schijnt alweer lekker aan de hemel. We rijden de eerste 30 km eerst een stuk langs een zijarm van de Rijn richting de Oostenrijkse en Zwitserse grens. Een stuk wat niet moeilijk te fietsen is gezien het geringe hoogte verschil. Als we tegen de middag bij de Bodensee aankomen eten we ons brood op een bankje in de haven van Bregenz. Zo'n 13 jaar geleden zijn we op deze plek ook al eens geweest, toen wel met de auto en de tent. Toen kwamen we hier geheel onverwacht mijn moeder tegen op een schip wat net aanmeerde.Na het eten rijden we nog kilometers lang pal langs de Bodensee, het is er erg druk met vele zondagsfietsers waarvan zeker 99% wel een valhelm draagt.Daar kunnen we in Nederland nog wat van leren qua veiligheid. Het plaatsje Lindau doen we ook nog even aan, is een soort schiereiland in de Bodensee.Aangekomen in Neuhaus zetten we onze tent op op camping Bauernhof.Een soort boerencamping met een veldje met ezels, schapen en paarden.Na het eten maken we nog een rondje over de camping om kennis te maken met alle dieren.
Dag 13
9 juni 2007
Fietsafstand 65 km (Neuhaus - Sigmaringen a/d Donau) (788 km) Fietsuren 3 uur, 49 min, 10 sec.
Zonnig, gem. 25 graden (dreigende onweersluchten)
Vandaag gezellig onbeten met de 3 ezels die hun weitje naast onze tent hebben. Vooral het jonge kleine ezeltje is aandoendelijk om te zien. Rond kwart over 8 zitten we weer op onze geliefde fietsjes, ook het is inmiddels al behoorlijk warm geworden. De route loopt met name door weilanden, bossen en eenzame dorpjes, over veel valsplat met zo nu en dan enkele flinke klimmetjes er tussen. Na zo'n 50 kilometer picknicken we onder 3 oude eikenbomen en onder toezicht van de Paus!!!!Een wat ouder Duits stel ook op de fiets maakt nog even een praatje met ons, het Grevelingen meer vonden zo wunderschon!!! Na 65 kilometer hebben we pas onze eerste koffiestop in het plaatsje Sigmaringen, en we besluiten hier ook maar de camping op te zoeken. De volgende camping is namelijk nog 65 km verder, 130 km fietsen vinden wij toch iets teveel van het goede. Omdat er op de camping een brandweerfeest gaande is kunnen we onze tent enkel op een klein veldje net buiten de camping opzetten. Op het veldje staan al 6 Nederlandse fietskampeerders ( ze rijden ook allemaal de route van Hans Reitsma, enkel dan van Nederland naar Italie) en 1 Duitser. Aan de campeertafel wisselen we zo onderling onze ervaringen uit en krijgen enkele tips over het vervolg van de route. S'avonds maken we nog een wandeling door het centrum van Sigmaringen, een heel klein dorpje met een imponerend romantisch slot bovenop een rots. Voor een bezichtiging zijn we helaas te laat en drinken als troost maar een cappuchino op het dorpspleintje. Na het eten op de camping ligt rond 10 uur iedereen te slapen in zijn/haar tentje.
9 juni 2007
Fietsafstand 65 km (Neuhaus - Sigmaringen a/d Donau) (788 km) Fietsuren 3 uur, 49 min, 10 sec.
Zonnig, gem. 25 graden (dreigende onweersluchten)
Vandaag gezellig onbeten met de 3 ezels die hun weitje naast onze tent hebben. Vooral het jonge kleine ezeltje is aandoendelijk om te zien. Rond kwart over 8 zitten we weer op onze geliefde fietsjes, ook het is inmiddels al behoorlijk warm geworden. De route loopt met name door weilanden, bossen en eenzame dorpjes, over veel valsplat met zo nu en dan enkele flinke klimmetjes er tussen. Na zo'n 50 kilometer picknicken we onder 3 oude eikenbomen en onder toezicht van de Paus!!!!Een wat ouder Duits stel ook op de fiets maakt nog even een praatje met ons, het Grevelingen meer vonden zo wunderschon!!! Na 65 kilometer hebben we pas onze eerste koffiestop in het plaatsje Sigmaringen, en we besluiten hier ook maar de camping op te zoeken. De volgende camping is namelijk nog 65 km verder, 130 km fietsen vinden wij toch iets teveel van het goede. Omdat er op de camping een brandweerfeest gaande is kunnen we onze tent enkel op een klein veldje net buiten de camping opzetten. Op het veldje staan al 6 Nederlandse fietskampeerders ( ze rijden ook allemaal de route van Hans Reitsma, enkel dan van Nederland naar Italie) en 1 Duitser. Aan de campeertafel wisselen we zo onderling onze ervaringen uit en krijgen enkele tips over het vervolg van de route. S'avonds maken we nog een wandeling door het centrum van Sigmaringen, een heel klein dorpje met een imponerend romantisch slot bovenop een rots. Voor een bezichtiging zijn we helaas te laat en drinken als troost maar een cappuchino op het dorpspleintje. Na het eten op de camping ligt rond 10 uur iedereen te slapen in zijn/haar tentje.
Dag 14
10 juni 2007
Fietsafstand 73 km (Sigmaringen - Tubingen) ( 861 km)
Fietsuren 4 uur, 24 min, 46 sec.
Zonnig, gem. 26 graden.
Al onze nieuwe fietsvrienden zijn tussen 6 en 7 uur wakker, en hebben hetzelfde ritueel als wij. Ontbijten, spullen inpakken, tent afbreken en fietsen maar. Om half 8 verlaten de eerste de camping en iedereen zwaait ze vrolijk uit. Wij rijden ook verder maar dan als enige richting het noorden. Het eerste stuk gaat nog langs de Donau, zo'n 45 km valsplat tot een hoogte van 737 meter naar de Swabische Alb over hoofdzakelijk onverharde paden. Ik merk op dat de acherband van Vivian er nogal plat uitziet, valt wel mee zegt ze maar tot aan de camping moeten we de band 3 keer oppompen.Heerlijke cappuchino drinken we ergens onderweg en picknicken in een grasland met vlak voor ons enorme dreigende onweersluchten, maar we hebben geluk dat ze netjes op hun plaats blijven hangen en wij gewoon in het zonnetje weer verder fietsen. Aan de rand van Tubbingen is de camping waar we rond half 5 aankomen. We krijgen een plekje aangewezen op een veldje waar s'avonds nog een ietswat luidruchtige stel Duitsers (ook met de fiets) bij komen. In de Biergarten raken we nog aan de praat met een Nederlands fietsstel, en wisselen beiden onze fietsverhalen uit. Aan het einde van de middag bezoeken we nog het schilderachtige Tubbingen. Een oude studentenstad aan de ......met mooie vakwerkhuizen. Het Rathaus is prachtig versiert met muurschilderingen. Op een heuvel in de binnenstad ligt het Slot Hohentubbingen met indrukwekkende gebeeldhouwde toegangsporten. Vanuit het slot heb je een mooi uitzicht over de oude stad. Op een terras nemen we nog wat te eten en gaan rond 10 uur slapen met oordoppen in zodat we de kletsende Duitsers niet horen.
10 juni 2007
Fietsafstand 73 km (Sigmaringen - Tubingen) ( 861 km)
Fietsuren 4 uur, 24 min, 46 sec.
Zonnig, gem. 26 graden.
Al onze nieuwe fietsvrienden zijn tussen 6 en 7 uur wakker, en hebben hetzelfde ritueel als wij. Ontbijten, spullen inpakken, tent afbreken en fietsen maar. Om half 8 verlaten de eerste de camping en iedereen zwaait ze vrolijk uit. Wij rijden ook verder maar dan als enige richting het noorden. Het eerste stuk gaat nog langs de Donau, zo'n 45 km valsplat tot een hoogte van 737 meter naar de Swabische Alb over hoofdzakelijk onverharde paden. Ik merk op dat de acherband van Vivian er nogal plat uitziet, valt wel mee zegt ze maar tot aan de camping moeten we de band 3 keer oppompen.Heerlijke cappuchino drinken we ergens onderweg en picknicken in een grasland met vlak voor ons enorme dreigende onweersluchten, maar we hebben geluk dat ze netjes op hun plaats blijven hangen en wij gewoon in het zonnetje weer verder fietsen. Aan de rand van Tubbingen is de camping waar we rond half 5 aankomen. We krijgen een plekje aangewezen op een veldje waar s'avonds nog een ietswat luidruchtige stel Duitsers (ook met de fiets) bij komen. In de Biergarten raken we nog aan de praat met een Nederlands fietsstel, en wisselen beiden onze fietsverhalen uit. Aan het einde van de middag bezoeken we nog het schilderachtige Tubbingen. Een oude studentenstad aan de ......met mooie vakwerkhuizen. Het Rathaus is prachtig versiert met muurschilderingen. Op een heuvel in de binnenstad ligt het Slot Hohentubbingen met indrukwekkende gebeeldhouwde toegangsporten. Vanuit het slot heb je een mooi uitzicht over de oude stad. Op een terras nemen we nog wat te eten en gaan rond 10 uur slapen met oordoppen in zodat we de kletsende Duitsers niet horen.
Dag 15
11 juni 2007
Fietsafstand 109 km ( Tubbingen - Grotzingen) ( 970 km)
Fietsuren 7 uur, 8 min, 48 sec.
Zonnig, gem 25 graden.
Weer vroeg uit de veren en om kwart over 8 stappen we op de fiets met wederom de zon hoog aan de hemel. We denken dat we vandaag aardig wat mogen dalen, maar het wordt toch een ritje met vrij veel hoogteverschillen, vooral veel vals plat. En dat maakt het toch nog redelijk pittig. We raken ook een aantal keer het spoor bijster en moeten dan flink zoeken naar de juiste route van Hans. Vooral in Weil der Stadt is de route een zoekplaatje. Maar dankzij de hulp van de GPS komt het allemaal weer goed. De ruim 25 km langs de rivier de "Wurm" zijn erg leuk en mooi om te fietsen en dalen zo langzaam af naar een hoogte van 250 meter. In het stadje Pforrheim gelegen aan het einde van de "Wurm" houden we een koffiestop. Wederom weer een hele toer om weer de stad uit te komen. Dichtbij Karsruhe bij het plaatsje Grotzingen zoeken we de voor ons onvindbare camping op. Gelukkig een behulpzame wielrenner brengt ons er heen. Helaas ligt de camping nabij een aantal drukke wegen en spoorlijnen en zit aardig vol met camping gasten. De tent mogen we op het trekkersveldje zetten, waar we de tent naast een leuk picknickhuisje zetten. Zo nu en dan lijkt het alsof er een trein dwars door onze tent heen rijdt...maar met wat oordoppen in moet het slapen wel lukken denken wij. We eten spaghetti a la tonno in ons picknickhuisje, komt goed uit want het regent wat.
11 juni 2007
Fietsafstand 109 km ( Tubbingen - Grotzingen) ( 970 km)
Fietsuren 7 uur, 8 min, 48 sec.
Zonnig, gem 25 graden.
Weer vroeg uit de veren en om kwart over 8 stappen we op de fiets met wederom de zon hoog aan de hemel. We denken dat we vandaag aardig wat mogen dalen, maar het wordt toch een ritje met vrij veel hoogteverschillen, vooral veel vals plat. En dat maakt het toch nog redelijk pittig. We raken ook een aantal keer het spoor bijster en moeten dan flink zoeken naar de juiste route van Hans. Vooral in Weil der Stadt is de route een zoekplaatje. Maar dankzij de hulp van de GPS komt het allemaal weer goed. De ruim 25 km langs de rivier de "Wurm" zijn erg leuk en mooi om te fietsen en dalen zo langzaam af naar een hoogte van 250 meter. In het stadje Pforrheim gelegen aan het einde van de "Wurm" houden we een koffiestop. Wederom weer een hele toer om weer de stad uit te komen. Dichtbij Karsruhe bij het plaatsje Grotzingen zoeken we de voor ons onvindbare camping op. Gelukkig een behulpzame wielrenner brengt ons er heen. Helaas ligt de camping nabij een aantal drukke wegen en spoorlijnen en zit aardig vol met camping gasten. De tent mogen we op het trekkersveldje zetten, waar we de tent naast een leuk picknickhuisje zetten. Zo nu en dan lijkt het alsof er een trein dwars door onze tent heen rijdt...maar met wat oordoppen in moet het slapen wel lukken denken wij. We eten spaghetti a la tonno in ons picknickhuisje, komt goed uit want het regent wat.
Dag 16
12 juni 2007
Fietsafstand 104 km ( Grotzingen - Hemsbach) (1074 km)
Fietsuren 6 uur, 39 min, 25 sec.
Zonnig, s'avonds een wolkbreuk, gem 24 graden.
Na het ontbijt zitten we dankzij de GPS gelukkig weer snel op de juiste route. In het stadje Bruchsdal maken we een koffiestop, het stadje zelf is 1945 totaal verwoest door een bombardement (1000 doden), alles ziet er dus vrij nieuw uit en het is er vrij druk. We bezoeken er nog een 18de eeuws Barokslot, dit slot is geheel gerestaureert daar het tijdens het bombardement ook totaal verwoest werd. Het is een vrij groot complex met mooie fonteinen in de grote vijvers. Hierna volgen we vele kilometers over veelal rechte wegen door de bossen richting Heidelberg. Tijdens het bestuderen van de kaart komt er net een Nederlands stel op de fiets aan, die wijzen ons weer de goede richting op. Zij zijn op weg naar Rome en volgen ook de route van Hans Reitsma. Na zo'n 55 km bereiken we Jeidelberg, een mooie stad aan de Neckar. De laatste 10 km er naar toe zijn minder grappig, erg druk verkeer. Maar we vinden tot onze opluchting nog wel gastankjes zodat we vannavond weer pasta kunnen koken. Heidelberg heeft een mooie barokke binnenstad die gespaard is gebleven tijdens de W.O. 2. We lunchen op het marktplein, een enorme salade en soep. Heidelberg is verder een universiteitsstad en bekent om Heidelberger Catechismus. We lopen wat rond door het centrum en verlaten de stad weer over een fraaie brug met een schitterende poort. We volgen de rivier de Neckar en rijden 10 km verder Ladenberg in, een sfeervol Middeleeuws stadje met veel vakwerkhuizen en straten met kasseien. Niet echt fijn rijden met zonze zwaar beladen fietsjes. Ook hier natuurlijk weer de nodige kiekjes gemaakt. We eindigen onze rit van vandaag na weer wat zoekwerk op de camping in Hemsbach, waar we de tent langs het meer neer zetten. De lucht ziet er zeer dreigend uit en we proberen snel onze pasta a la tonno te koken. Maar wind, regen, onweer, ja zelfs een complete wolkbreuk zijn de spelbrekers. Snel alles ingepakt maar het water stroomt de tent al binnen. We pakken snel onze slaapspullen en de binnentent in, in de waterdichte tassen. Zo blijft de waterschade tenminste beperkt tot het grondzeil. Omdat inmiddels alles nat is geworden en het grasveldje 1 moddelpoel is koken we maar in ons tentje. We denken dat er toch weinig kans is op een brandje omdat de tent drijfnat is. Na het eten, het is inmiddels al bijna donker wordt het weer droog, en kunnen we na wat dweilen alles weer installeren en tenminste in een droge slaapzak gaan slapen.
12 juni 2007
Fietsafstand 104 km ( Grotzingen - Hemsbach) (1074 km)
Fietsuren 6 uur, 39 min, 25 sec.
Zonnig, s'avonds een wolkbreuk, gem 24 graden.
Na het ontbijt zitten we dankzij de GPS gelukkig weer snel op de juiste route. In het stadje Bruchsdal maken we een koffiestop, het stadje zelf is 1945 totaal verwoest door een bombardement (1000 doden), alles ziet er dus vrij nieuw uit en het is er vrij druk. We bezoeken er nog een 18de eeuws Barokslot, dit slot is geheel gerestaureert daar het tijdens het bombardement ook totaal verwoest werd. Het is een vrij groot complex met mooie fonteinen in de grote vijvers. Hierna volgen we vele kilometers over veelal rechte wegen door de bossen richting Heidelberg. Tijdens het bestuderen van de kaart komt er net een Nederlands stel op de fiets aan, die wijzen ons weer de goede richting op. Zij zijn op weg naar Rome en volgen ook de route van Hans Reitsma. Na zo'n 55 km bereiken we Jeidelberg, een mooie stad aan de Neckar. De laatste 10 km er naar toe zijn minder grappig, erg druk verkeer. Maar we vinden tot onze opluchting nog wel gastankjes zodat we vannavond weer pasta kunnen koken. Heidelberg heeft een mooie barokke binnenstad die gespaard is gebleven tijdens de W.O. 2. We lunchen op het marktplein, een enorme salade en soep. Heidelberg is verder een universiteitsstad en bekent om Heidelberger Catechismus. We lopen wat rond door het centrum en verlaten de stad weer over een fraaie brug met een schitterende poort. We volgen de rivier de Neckar en rijden 10 km verder Ladenberg in, een sfeervol Middeleeuws stadje met veel vakwerkhuizen en straten met kasseien. Niet echt fijn rijden met zonze zwaar beladen fietsjes. Ook hier natuurlijk weer de nodige kiekjes gemaakt. We eindigen onze rit van vandaag na weer wat zoekwerk op de camping in Hemsbach, waar we de tent langs het meer neer zetten. De lucht ziet er zeer dreigend uit en we proberen snel onze pasta a la tonno te koken. Maar wind, regen, onweer, ja zelfs een complete wolkbreuk zijn de spelbrekers. Snel alles ingepakt maar het water stroomt de tent al binnen. We pakken snel onze slaapspullen en de binnentent in, in de waterdichte tassen. Zo blijft de waterschade tenminste beperkt tot het grondzeil. Omdat inmiddels alles nat is geworden en het grasveldje 1 moddelpoel is koken we maar in ons tentje. We denken dat er toch weinig kans is op een brandje omdat de tent drijfnat is. Na het eten, het is inmiddels al bijna donker wordt het weer droog, en kunnen we na wat dweilen alles weer installeren en tenminste in een droge slaapzak gaan slapen.
Dag 17
13 juni 2007
Fietsafstand 107 km ( Hemsbach - Bingen) ( 1181 km)
Fietsuren 6 uur, 39 min, 3 sec.
Zonnig, gem. 26 graden.
Rond 9 uur zitten we op het fietsje, en na 11 km houden we al onze eerste koffiestop in het dorpje Larsch. Hier zijn de voormalige resten van een oud klooster te zien dat in 744 werd gesticht. Alleen het voorportaal van de kerk en een bijzonder fraaie karornische triomfpoort, de zgn Koningshallen zijn behouden gebleven. Echt mooi en daarom drinken we op het pleintje ervoor maar een bakkie. De route volgt verder door akkers en bossen over mooie rustuge landbouwweggetjes. We picknicken op een dijkje met uitzicht over de weidse landerijen, korenvelden, mais, suikerbieten en hier zie je ook regelmatig een aardbei of aspergeveld. Als we weer verder willen voel ik ineens dat mijn stuur behoorlijk los zit ineens....voor de zoveelste keer al sinds ik de Kogha hebt gekocht. Gelukkig valt het vrij snel weer te herstellen met een waterpomptang. Bij Nierstein nemen we het veer over de Rijn. Hier begint een nieuwe etappe voor ons uit het Reitsma boekje. Vivian zet haar telle op nul in de hoop precies de aanwijzingen in het boeje te kunnen volgen. Dit gaat ook prima maar na 15 km en een flinke heuvel beklommen te hebben blijkt toch dat we weer een afslag gemist hebben. De kilometers kloppen dus weer niet!!!!. We storten ons de heuvel af, een zeer steile weg naar beneden, en met GPS vinden we toch het volgende dorpje uit het boekje. Dit betekent wel weer even bijna loodrecht naar boven fietsen. In Niederolm weer een bakkie (Vivian met appelpunt) en verder slingert de route verder met af en toe wat klimmen en dalen. In een druk industriegebied is het weer lastig de route te volgen, maar komen rond 19:00 uur dan toch aan bij Bingen - Gaulsheim. Vanuit de tent hebben we eeb mooi uitzicht over de Rijn...dat is nog eens fijn!!!. Op de camping komen we ook nog even met Nederlandse fietstrekkers in gesprek die richting Basel fietsen. S'avonds eten we kant en klare pasta uit en pakje met een restje champignons van de vorige dag. Een minpuntje van de camping was dat je nergens de afwas kon doen, wel een vreemde toestand!!!. Het sanitair is ook wat verlopen, maar ja het uitzicht over de Rijn met de vele rijnaken die langskomen maakt het weer goed.
Dag 18
14 juni 2007
Fietsafstand 110 km ( Bingen - Bad Breisig) ( 1228 km)
Fietsuren 6 uur, 24 min, 33 sec.
Zonnig, s'avonds 1 korte hevige regenbui, gem 24 graden.
Vanmorgen al vroeg op zoals bijna elke dag.
